týsdagur 10. desember 1985síða 5

Nr. 141 10. desember 1985 — Tað eydnaðist hjá Grímu. Frálík uppseting og framúr gott spæl í amerikanskum stórverki um menniskju í svárari neyð. Gríma HVOR RÆÐIST VIRGINIU WOOLF? eftir Edward Albee. Umseting: Elin S Jacobsen Leikstjóri: Ewa Vil helmsson Leikarar: Mikkjal Helmsdal (George), Rosa á Rógvu (Martha), Vár Jacobsen (Diddan), Páll Danielsen (Nick). Pallmynd: Jóannes Hansen Framframfersla í Norðurlandahúsinum 6. desember 1985 Húsini hjá Marthu og George eru eitt sekkandi skip, sum við fullari ferð hevur beina kós í brimið Í kjallaranum eru nógv lík og lastalúkurnar eru ikki á „Hver ræðist Virginiu Woolf?« er ein sera sterk- ur sjónleikur. Og hann er sera krevjandi, bæði fyri leikarar og áskoðarar. Ikki bara tí, hann er so langur, tríggjar tímar, men ti hann sigur okkum, at menniskjan er eitt djór Til demis úlvur. Edward Albee er kyniskur. Men hann er ikki hjartaleysur. Hann styggir ikki åskodaran. Tu hoyrdi fleiri tåradust, tå tann syrgiligi sannleikin um hjúnini Marthu- og George kemur fram“ við dagsljósinum Tað eydnaðist Á einum tidindafundi í heyst avdúkaði Gríma, at hon hevði valt stórverkið hjá Albee Teir fýra leikararnir vístu hetta var vágilig av gerð. Men vágin vinnur Og Gríma vann. Eg havi nú í tíggju ár sæð næstar einasta sjónleik spældur er Hesin er millum teir allarbestu hvenn Havn brúkar barð Grima helvtina av stóra salinun Norðurlandahúsinum. Tey gólvinun har piagar vera, og åskodararnir sita spæla á sum pallurin á pallum uttanum á trim um síðum. Rúmið er mink- að við tjøldum og myrkri Hetta skapar eitt tætt samband millum leikin og Rosa, Mikkjal og Vår. Hesa løt- una stendur Nick fyri skotum. Geor- ge er í ferð við eitt av sínum devul- settu spolum, sum leikurin er saman- settur ur áskoðararnar Pallurin (ella gólvið) er stovan hjá Marthu og George. Dýrt teppi, leður stólar og -sofa, plátuspæl ari og barr. Hetta er víg vellurin, har fýra fólk í tríggjar tímar vinna og tapa og tapa Heilt stutt er leikurin um tvinni hjún í einum universitetsbýi í USA. Ge- orge undirvísir í segu og hann er giftur við Marthu, sum er dóttir rektarans. Hann er 46, hon nekur ár eldri. Í veitslu heima hjá rektaranum hitta tey Nick og Didduna. Tey eru 20 ár yngri og júst komin í býin Hann er lívfreðingur, hon dóttir: ein trúboðara og spekulant Martha bjóðar teimum heim til sín og George Tey koma og so byrjar ballið í dupultum tyd- ningi. Øll náttin fer og tað lýsir fyri nýggjum degi Martha binda Nick og d til hús og (Ger rge og frið eina letu Diddan eru ser vnskt. Aug fremsta ið. Hetta hevdi honun nað! Strindberj Orógvandi ljóð or fø H« bruka í 3 va Sí ð í in x Sæ 1 i | gardinurnar. Hon virka ektað. Hinvegin eru nakr ar ljóðeffektir eitt mistak, haldi eg Tær ndirstrika orogva meira enn Tær senur, tær eru ætl aðar at styrkja, eru nóg sterkar uttan Og úlvaýlini, eina ferð hoyrast, virka eisini sum bílig ífylla. Fríggjakveldið var ongin leikskrá. Men hon er komin nú, havi eg frætt. Eg havi ikki sæð hana. Men vónandi stend ur okkurt í henni um heiti leiksins. Hver Virginia Woolf var. At sangurin »Who is afraid of Virginia Woolf?« er barnaríman „Who is afraid of the Big Bad Wolf?« eitt sindur broytt. Slíkar upplýsingar eru neyðugar, skal leik- urin skiljast til fulnar Tað er ov vånaligt, leik skráin ikki er klár frum sýningarkveldið! Frálíkt spæl Amerikanskir ar eru heimsmeistarar í at skriva millum tvey fólk, sum er hvassur og beinrakin. Teir rithevund dialog, samrødur luga at fáa orðini at sita len í Kur Skál gi rðir Og he t [| a I i Ci R« | ið i. 1 1 x dir | han nanå Eina løtuna er hon sur ta næstu lokkar folsku hon við sínum Georgieporgie lótum Rosa hevur so ofta spælt slíkar ódnar kvinnur, at hon hevur venjingina, royndirnar Og tær brúkar hon so her, við góðum úrsliti. Vár Jac obsen hinvegin er nýggj Hennara leik tann og óroynd lutur er minsti Ahugavert er, at hon tosar á ein hátt, eg ikki minnist fyrr at hava hoyrt á palli her i Feroyum. A ein hátt, sum bæði er sjarmerandi og argandi. Og argandi skal hann vera, tí Diddan hevur ikki plásstrot á ov- astu hædd. Alla tíðina skal hon siga okkurt ella gera okkurt. Men sjáldan fullførir hon. Antin steðga hini henni. Ella hon steðg- ar sær sjálv. Og hetta fær Vár væl fram eins og hon væl lýsir hesa tragikomisku veru, sum Diddan er. Og hetta er í grundini væl klárað. Tí hon noyðist fyrst at vinna 1 a uUtsjøóndin! Pad vil siga hon líkist ov illa tí persóni n gle it. Me i na rå »g IK+F hí eina tíð Vit va I K nærkadi ) ri Da i . IK UU r 5 € terri ætlanur Smartnes stendur skrn að á enni hansara. Páll ger ikki so nógv burturúr Nick er tann róligi, sum roynir at vera klárur í øll um whiskeysjussunum Hann er ein vaksin smá drongur, ella í hvussu so er ein unglingi. Og hetta fær Páll eisini væl fram eins og hann sleppur væl frá at spæla cool Hevuðsleiklutin sum George, the Big Bad Wolf, hevur Mikkjal Helmsdal Hann havi eg sæð fyrr og eg visti, hann fór at spæla væl. Men so væl! Ja, tað veit eg ikki, um eg hevði væntað. Mikkjali eydnast framúr væl at skapa hetta neyðars ódjórið, sum George er. Ein einsamall ur úlvur við reyðum eyg um, sum livir eftir teirri einføldu og banalu regl- uni, at ålop er besta verj- an. >Ég veit, nær eg eri hóttur!<, sigur hann við Nick omaná ein segufyri lestur Síða 5 Samanumtikið „Hver ræðist Virginiu Woolf?< er leikur við svørtum ein stórur spenningi skemti, óhugna, ræðuleika, men fullkomi sorg. liga ósentimentalur. Rein ur og sterkur Uppsetingin hjá Grímu riggar og spælið er framúr gott. So hvat ger tað, um leikurin varar triggjar tímar? Í ellum ferum hevur hann uppiborið nógv fleiri áskoðarar enn vóru um vikuskiftið. Tað vóru bara 30 leygar kveldið! Og tað er stórt spell Tað ber ikki væl til at greiða frá hesi samfelags- revsing úr landi Guds. Hon skal síggjast og hoyrast og upplivast egna Hegni Djurhuus Seinasta sýning í kveld Gríma spælir Woolf?« í Norðurlandahúsinum í 20.00. Hetta er seinasta sýningin í Havn, á hesum sinni í hvussu so er. Ætlanin er at fara út á bygd seinni „Hver ræðist Virginiu kveld kl