hósdagur 19. desember 1985síða 6

T— Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3800 Argir Postsmoga 76. 3800 Tórshavn Utgevari: P/f Sosialurin Abyrgdarblaðstjóri: Jan Miiller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Blaðfótk: Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tørfinn Smith Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 Sambandið og EF-sáttmálar SAMBANDSFLOKKURIN hevur lagt fram á ting álit um EF-sáttmálan, og áhuga- vert er at síggja teir skriva um, at hesin seinasti sátt- málin skal vera verri enn undanfarnu. HUGSA VIT um teir sátt málar, sum Pauli Ellefsen fekk tingað seg fram til, er hesin seinasti fyrimyndar liga góður MINNILUTIN í marknaðar nevndini Pauli Ellefsen og Jógvan Olsen harmast um minking i makrel- og silda- kvotum. P.E. gloymir helst vid vilja, at tå hann tók við sum løgmaður, høvdu vit til- samans 23.500 tons av makreli, harav 2.500 tons av ti eystara stovninum. Nu hann slapp endanum, eru vit komnir nidur å 7.500 tons makrel, harav einki av ti eystara stovninum í Norð- sjónum. So kann ein og hvor gera sær metingar um, hvor hevur slakað fyri EF. EITT ANNAÐ dømi, sum all- ir føroyingar kenna, eru rækjurnar. Har høvdu vit 1880 tons í Vesturgrønlandi og nú 475 tons. EITT ER GIVIÐ, at skal tað ganga líka illa hjá okkum komandi árini, sum tað gekk hjá Paula Ellefsen, so hava vit ongan sáttmála við EF langt áðrenn hetta skeiðið er runnið. oddagrein AT Jógvan Olsen eigur nakran lut í hesum álitinum, ivast vit stórliga í. Jógvan Olsen var formaður í Marknaðarnevndini, tá seinasti sáttmálin við EF varð gjørdur. Tá var ein nið- urskurður uppá 1500 tons av makreli og sildakvotan vestan fyri fór úr 1620 tons um og niður í 700 tons AÐRIR ROYNDU at mót mæla, uttan at Jógvan Olsen læt við seg koma. Nú sigur hann, at 50 tons minni beinir fyri teimum smáu nótabátunum. NEI, Pauli Ellefsen og Jógv- an Olsen: Tað sum beinir | fyri teimum smáu nótabát- unum, var tann fyrsta av- talan, sum Pauli Ellefsen gjørdi við EF, tå hann slepti einum av ríkastu fiskiøkj- unum — Norðsjónum — annaðhvort tað var við vilja ella av óvart. Tað gav teim- um smáu nótabátunum mønustingin. VIT HAVA ta tiltrúgv til ver- andi landsstýri, at tað hevur eina kønari hond við hesum viðurskiftum, men tað verður torført at håla tað innaftur, sum út er givið. Barnakona Eg kann ikki lata vera vid at koma ing aftaná at hava lisið í bløðunum um hvussu illa barnakonur verða viðfarn- ar á Landssjúkrahúsinum. Tí vil eg siga frá mínum royndum. Eg gekk javnan við eini viðmerk hava tað betur enn har Av serligum orsekun vildi yvirlæknin Simonsen at eg skuldi inn- leggjast. Eg varð sjúk um náttina, og ljósmóðurin sendi boð eftir MS, og eg Marner Nr. 145 19. desember 1985 tronsdu til nógva hjalp Tad er gott at vita sær at ein kann koma á Hvíld arheimið og verða vissur í at kunna koma á LS at foða. Fyrr áttu allar heima; men tað endaði ikki altíð til ljósmóður her á fekk keisaraskurð. Eg so gott, so vælsignaðar staðnum og fekk boðið at hevði ikki kunnað átt verið ikki so ónegdar fara á hvíldarheimið tann sjálv. MK síðsta mánaðin, og er tað Eg fekk eina góða við- ein tíð eg minnist á við ferð bæði á A2 og A3, gleði. Eg haldi at barna- sjålvt um har allastaðni konur ongastaðni koma at var fult av sjúklingum, ið Góða Ingeborg Hjartaliga tillukku við Adressan. sum flaka- tað tænir ongum enda- igrinum. AV sigri kvinnan sipar til, gekk máli Eg havi ikki skrivað ; i runt á Polarfrost fyri blaðstj. undir adressuna um at ; tveimum årum sidan og fella teg. Ti fari eg at bidja jen hevði til endamáls at fáa blaðið um at fáa adress ; Ingeborg Vinther frá sum una í blaðið. Eg vil ikki ormar irhaiðskvinnu x Ein flakakvinna O t d i i F.A ; erðir pT 1 ið Fsóðk 1 > SS. D fr J L ax € i ar aa t »YT leg skov, lc gsma ð iligt Manni á tingi um setan að N t el læt i | purni aftur einum yvirlpkna at ar ikki eru nøkur små áskoðanin nú et starvast saman við sær á skurðdeildini við sjúkra- húsið í Havn. Ein orsekin man helst vera hon, at hetta var væl fyrireikaður ágangur á vælvirkandi smærri sjúkrahúsini Onnur orsekin er hon, at undirritaði loyvdi sær at bera fram sannleikan um arbeiðslagið á skurðdeild ini við sjúkrahúsið í Havn frá tingsins reðarapalli, ein sannleiki legtingsfor ikki toldi og royndi at verja sun maðurin ósannindi Neyvan kann tað hugs ast at formaðurin gjørdi hetta av lokalpatreotisk- um orsekum, meira man tað vera tervandi kunn- leiki til veruleikan, ella kanska eitt aktuelt fyri- brigdi um at taka hattin av fyri teimum stóru Tó so, nú man formaðurin hava fingið váttan fyri at beint var frásagt, tað veri seg gjøgnum lesara- brev frá avvarðandi, sam- rødu við sjúkling og frá- segn frá lækna á lands- sjúkrahúsinum um veru- ligu viðurskiftini. Leggjast kann afturat, at undirritaði við vitjan á sjúkrahúsinum her per- sónliga frá sjúklingi hevur fingið tekk fyri úttaluna á menni. At ikki ein og hver hevur dirvi til at umreða heldur ikki hetta vera til veruleikan, man nyttuna. Her verður hugs- að um áheitan J. Linden- skovs á Arna Joensen um at hesin átti at vent sær til embætislæknan við trup- ulleikum sínum. Kundi hugsad mær at spurt J Lindenskov hvat hendi um so varð gjørt? Lítið man tað hjálpa hjá Palle- bá at klaga á hesum eki Er áskoðanin broytt? Læknin. ið legði út við nareð var Víst hes rre hesi £ fyrrverandi røntgenlækn sum i ødrum skrivium fari var komin til ta nidur- stødu, at tad ikki var órímiligt við tveimum ser- læknum á hesum ekinum, ein í Havn og ein í Klaks- vík. Hví ikki ein í Suðuroy eisini? Hver er orsekin til hesa niðursteðu nú, tá læknin fyri árum síðan í blødunum fasthelt, at sjúkrahúsið í Havn var útbúgvingarstovnur, har skuldu tí allir serlæknar setast og allar viðgerðir sami fara fram. Grundarlagið sjúkrahús- um er 200 túsund íbúgvar, meðan vit framvegis eru undir slíkum broytt, ella er siktid eitt annað? Legin pástandur Annar yvirlæknin við nar kosu sum sergrein týggjar Dagblaðnum sum laksur, her er talan um påstandir og skilaleysar skuldsetingar ; tað, at sær I sjóleysur 30 sum avisir farnir sjúkrahús Ein skuldi bert politikarar eru hernað móti inum í Havn trúð at slíkt kundi slutur verið sagt Í narkosurusi Hver hevur reist spurn ingin um serlæknar, og vavt alt í ein ellibita ? Sømiligari var um O.M ødrum gav teim minni sjúkrahús- unum arbeiðsfrið, tí ikki kann sigast, at narkosu- læknin hevur órógvað á tí fakliga økinum, heldur øv- ugt, fyri ikki beinleiðis at vísa til konkret demi á hesum sinni, hvar fak felagslig argument vóru avgerandi fyri hjálparveit- ing til sjúkling ella ikki. $kuldi O.M. ynskt fleiri dømi, eru tey tek. Hetta lýsir best viljan hjá O.M. um samstarv við smærru sjúkrahúsini. Nei, harra O.M. her rámar helst danska tiltakið um „at hensigten helliger mid- saman við