týsdagur 5. november 2002síða 2

2 Nr. 212 - 5. november 2002 Nr. 212 - 5. november 2002 3 Leygardagin 2. november frum- framførdi Klaksvíkar Sjónleikarafelag sjón- leikin Frankenstein. Ein sokallað svørt farca, har ein ferð eftir ferð fangaði seg sjálvan í at flenna at hendingum, sum ein vanliga ikki verða mettar at vera so skemtiligar SJÓNLEIKUR Solby A. Eliasen Undan frumframførsluni sótu leikararnir og prátaðu saman í sminkurúminum í kjallaranum í mentanarhús- inum Atlantis, har felagið heldur til. Tað var ongin ivi um, at nervarnir sótu sera uttarlaga hjá teimum flestu. Summi sótu ikki í friði eina løtu, meðan onnur stóðu og gjørdu seg til reiðar við samanbitnum munni, sum um tey av øllum alvi royndu at krógva, hvussu nógv stóð á. Onkur hevði hug at lata illa at, meðan onkur annar helt fyri, at tey slettis ikki vóru klár til at frumfram- føra leikin. Men hvussu var og ikki, so byrjaði leikurin klokkan fýra. Og lat tað verða sagt beinanvegin, at tey vóru til- reiðar at fara á pallin við leikinum. Sum heild ein sera væl spældur sjónleikur við nógvum skemtiligum hendingum og replikkum. Tað seinna nakað sum um- setarin av handritinum, Andreas Justesen, eigur stóran part av æruni fyri. Leikurin byrjaði við at eitt frásøgufólk trein á pall- in og greiddi frá, hvar tey vóru stødd, og hvat fór at henda. Allan vegin gjøgn- um leikin gekk so hetta frá- søgufólkið aftur. Leiklutur- in sum frásøgufólk skifti í millum einar fýra av leikar- unum, sum annars eisini høvdu aðrar leiklutir. Hetta var nakað, sum riggaði avbera væl, men tó til tíðir var tað sera ilt at fáa alt við, sum tey søgdu. Tað komst mest av, at tey tosaðu ov títt. Men eisini tí, at til tíðir hendi annað á pallinum, meðan frásøgufólkið segði frá. Eitt annað, sum gjørdi at hetta við frásøgufólkinum riggaði so væl var, at áskoðarin visti ongantíð, hvør av teimum fýra fór at koma fram at greiða frá, og hvar tey fóru at koma standa. Tey stóðu mitt á pallinum, komu upp úr gólvinum, út gjøgnum ymsar av inngongdunum til pallin og einaferð stóðu tey eisini mitt í millum allar áskoðararnar í salinum. Frásøgufólkið var eisini við í leikinum, soleiðis at skilja at til tíðir so tosaðu leikararnir við viðkomandi, sum um hann ella hon var ein persónur í leikinum sjálvum. Høvuðsleiklutin sum Frankenstein hevur Jan Gardar. Hann hevur drúgv- ar royndir um sjónleikari og hann kom sera væl frá sín- um leikluti. Hann hevur leikt við í nógvum skemti- leikum, sum Klaksvíkar Sjónleikarafelag hevur framført og hetta sást aftur í hansara framførslu leygar- dagin, sum var sera sann- førandi. Leiklutin sum skapning- ur Frankensteins hevur Adelborg Linklett. Hon hevur verið nógv at sæð á føroyskum leikpallum í nógv, nógv ár, men ongan- tíð hevur hon leikt ein tílík- an leiklut áður. Hon kom eisini sera væl frá síni framførslu, serliga tá skapningur ímóti endanum av leikinum hittir skapara sín aftur. Sera kensluborið spælir hon leiklut sín sum tann einsligi og avbera ljóti skapningurin, sum ikki vil gera nøkrum nakað ilt, men bert ynskir at verða elskaður. Adelborg og Jan hava ivaleyst teir størstu leiklut- irnar í leikinum, men hini átta eiga so sanniliga eisini sín part. Nøkur nýggj andlit vóru at síggja, og tey stóðu seg væl í millum hini meira royndu. Uttan at taka nakað frá hinum leikarunum, so var ein leikari, sum skaraði framum. Tað var Jacobina Joensen, sum leikti tæn- astugentan Justine. Hon var sera sannførandi í sínum leikluti og tað tyktist sum, um hon var sera væl fyri. Jacobina hevur spælt við í fleiri leikum hjá Klaksvíkar Sjónleikarafelag seinnu árini. Pallurin er sera væl upp- bygdur. Nakað sum hevur stóran týdning í einum leiki sum hesin, tí tað eru so mong pallskiftir. Fyri pall- smiðinum stóðu leikstjórin sjálvur, Jákup Veyhe og Bjarni Ziska Dahl, sum eis- ini leikti við. Búnarnar høvdu Per Johannessen og Hasla Olsen seymað. Tað mest spennandi undan leikinum var uttan iva at síggja, hvussu skapningur kom at síggja út. Og uttan at koma ov nær inn á útsjóndina hjá honum, so kann sigast, at tað sanniliga ikki var nøkur vøkur sjón. Men samstun- dis vísti framførslan hjá Adelborg Linklett tann inn- ara vakurleikan hjá skapn- inginum, sum so ger at áskoðarin fær samkenslu við honum. Frankenstein er ein skemtileikur, men við álv- ara aftanfyri kortini. Ferð eftir ferð sótu áskoðararnir og flentu í kíki at støðum og hendingum, tað vanliga ikki verður flent at. Men leikararnir megnaðu til fulnar at spæla soleiðis, at ein ikki veruliga hugsaði um, hvat tað bleiv flent at. Endin av leikinum er tað týðuligasta tekinið um, at talan her er um svart skemt. Aftaná frumframførsluna var tað eitt heilt øðrvísi huglag í sminkurúminum. Nú valdaði ikki svart- skygni, men heldur merkt- ist lættin hjá leikarunum sera væl. Áskoðararnir lótu sera væl at framførsluni, og hóast onkur mistøk vóru og trupulleikar við ljósviður- skiftinum í fyrra partinum, so var tað avgjørt ikki nak- að, sum áskoðararnir løgdu til merkis. Eisini leikstjórin Jákup Veyhe var avbera væl nøgd- ur við framførsluna. – Hetta hevur verið sera strævið at koma ígjøgnum – men tað gekk væl í dag, so tað er bara at fegnast um, segði hann beint eftir fram- førsluna. Frankenstein verður sýndur í Klaksvík komandi vikurnar og seinni verður so eisini farið út at ferðast við leikinum. Frankenstein: Svart skemt í Klaksvík Adelborg Linklett og Jan Gardar í leiklutunum sum Skapningurin og dr. Frankenstein Tøkk Øllum tykkum, sum gleddu meg á 75 ára degi mínum við blómum, fjarritum, upp- ringingum, gávum og sum gjørdu mær dagin í Gøtubrá 2. nov. so hugnaligan takki eg hjartaliga. Heilsan Helga Strømsten, Norðragøta FRAMSÝNING Í hesi vikuni sýnir lista- maðurin Rasmus Rasmus- sen fram 16 nýggjar mynd- ir við klippmotivum serliga úr Havn. Framsýningin er á torginum í SMS og Rasmus er sjálvur hjástaddur, meðan sýnt verður fram. Rasmus hevur gott myndaeyga og kann fáa eina góða mynd burtur úr støðum, sum vit dagliga ganga fram við, men sum vit slett ikki leggja merki til. Tá hann so setir seg við klippiborðið heima við hús og setir seg at klippa myndina út í alskyns litum í pappíri, so kemur eitt heilt annað lív yvir hana, so fáa vit eitt kag inn í listaheimin hjá Rasmus. Rasmuss hevur tikist við pappírsklipp í mong ár, heilt aftur til einaferð fyrst í áttatiárini og hann hevur verið sera virkin. Hann hevur havt framsýningar í Smiðjuni, gjørt jólamerkir fyri postverkið, jólakalend- ara og ymiskar aðrar upp- gávur. Rasmus er ein sera nógv umbiðin listamaður. 16 klipp í SMS LØGREGLUTÍÐINDI Ingrid Bjarnastein Sunnumorgunin um 4.30 tíðina varð løgreglan boð- send til Húsarhaldsskúlan í Klaksvík. Talan var um ein rút, sum var brotnaður av tí nógva vindinum um viku- skiftið. Á veg heimeftir aftur kom politiið fram á ein bar- daga á vegnum. Tað vóru sundamenn og klaks- víkingar, sum vóru farnir til hendurs og lógu og bóltaðust bæði á vegi og á gongubreyt. Bardagi á vegnum LØGREGLUTÍÐINDI Ingrid Bjarnastein Sunnumorgunin varð ein bilførari tikin í Kollafirði á veg til Havnar. Hann varð biðin um at blása í alko- metrið og vísti tað 3,01‰. Bilførarin verður tí ákærd- ur fyri spirituskoyring. Annars verður sagt av politistøðini í Havn, at ógvuliga friðarligt hevur verið ógvuliga friðarligt. Somuleiðis verður sagt frá restini av landinum, at friðarligt hevur verið um vikuskiftið. Tikin fyri rúsdrekkakoyring Týskvøldið fór glas- trevjabáturin, Lamba- nes, á land á Mjóva- nesi. Talan ar um eitt rættiliga álvarsligt óhapp, men teir báðir menninir, ið við vóru, vóru ávirkaðir av rúsdrekka LØGREGLUTÍÐINDI Ingrid Bjarnastein Teir báðir menninir, ið vóru við Lambanesi, sum týskvøldið fór á land á Mjóvanesi, vóru ávirkaðir av rúsdrekka. Hetta vísir alkoroyndin hjá løgregl- uni. – Teir báðir menninir, vórðu testaðir fyri rús- drekka, og alkometrið vísti ov nógv, sigur vakthavandi á politistøðini í Havn. Hvussu nógv »ov nógv« er, vildi vakthavandi tó ikki gera greitt. Sak verður skrivað um málið, og menninir verða ákærdir fyri brot á sjólógina. Vakthavandi vildi heldur onki siga um hetta var møguliga orsøkin til óhappið. LØGREGLUTÍÐINDI Ingrid Bjarnastein Í gjár fór løgreglan undir tær stóru ferðslukanning- arnar, sum verða nú í november. Ferðslukanning- arnar byrjaðu í gjár og halda áfram í 14 dagar. – Kanningarnar verða gjørdar um alt landið. Bæði á nátt og á degi og tíðliga um morgunin, sigur vakthavandi á politistøðini í Runavík. Talan er um tær so- nevndu paragraff 13 kann- ingarnar. – Ferð, dekk, ljós – alt verður kannað. Men um fólk koyra, sum tey skulu, so hava tey onki at verða bangin fyri. Menninir vóru fullir Nú byrjað ferðslukanningarnar C M Y K 3 2