leygardagur 28. desember 1985síða 24

TTT" ER Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? — Ivamál? Ein spurningur, ella tíðir di, so ring til okkara. Vit eru til reiðar! Um summarið tá veðrið er gi ongan veg Prestur vedurfastur um jolini Jólini í år far eg alt minnast 1 nogv ar, sigur Henning Bøgesvang, sóknarprestur í Norð- oyggjum. ØL jólini lá hann veðurfastur í Fugl- Oy Sunnudagin fór Henning Bøgesvang út til Fugloyar. Ætlanin var at fara aftur til Klaksvíkar mánadagin, men tað viðr- aði ikki hjá Másanum at koma. Og týsdagin, jóla- aftan, var ikki hugsingur 3800 Tórshavn agið. Landssjúkrahúsið Eitt starv sum skrivstovufólk á sjúkrahússtjóraskrivstovuni (skrivari) er leyst at seta 1. februar 1986. Løn sambært sáttmála millum Før- oya Landsstýri og Starvsmannafel- Umsókn við avriti av próvskjólum og møguligum viðmæli verður at senda Sjúkrahússtjóranum, Box 366, 3800 Tórshavn, innan 15. januar 1986. um at sleppa a Hverki Másin ella tyrlan kundu koma. Sjálvandi vildi eg helst vera saman við fam- iljuni á jólum, men har var einki at gera. Eini slík jól havi eg ongantíð áður havt, men tað var tað vert, sigur Henning Beges- vang. Fyri fugloyingar vóru jólini eisini óvanlig. Tað munnu vera nógv ár síðan prestur hevur verið at —- hildi fleiri gudstænastur eini jól. Jólaaftan var Henning Hattarvík, jóladag hevði hann prædiku í Hattarvík og um kveldið á Kirkju Tá prestur er í Fugloy Bøgesvang í gistir hann á Kirkju hjá Malenu Poulsen og í Hatt- arvík í Utistovu. Og í Uti- stovu helt hann jólaaftan. Har var gott at vera, sigur hann. Teir vóru tríggir mans, sum hildu jól saman. — Tað vóru hugnalig jól. At hava stundir at vitja fólk var ógvuliga stuttligt. Øll vóru blíð og týð, og betri jól kann eing- in ynskja sær, sigur Henn- ing Bøgesvang. Prestur var einasti gest- ur, ið lá veðurfastur um jólini í Fugloy. Fleiri vóru tey, sum høvdu ætlað sær út til Fugloyar at halda jól, men sum ikki komu vegin fram. Annan jóla- dag viðraði hjá tyrluni at koma út til Fugloyar, og tá slapp prestur aftur til Klaksvíkar. eisini randi Se) sd tt. hevur Fugloyggin ferðasamband bæði sjó- og luftvegis. Men joladagarnar slapst Lysingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Friðarlig jól Tey bestu og friðarligastu jólini í nógv ár, segði vakt- havandi á Politistødini í Havn í gjár. Jólaaftan og jóladag hendi einki og annað jólakveld var fyri politiið einki eðrvísi enn eitt heilt vanligt kveld. Óivað tí veðrið var so vánaligt, og tí hildu nógv fólk seg heima í staðin fyri at fara í býin. flest allar bilar. | | | L Útstoyt og bremsur á goymslu til á Frælsinum, tif 1 2112 3800 Tórshavn Okkurt smávegis ferðsluóhappið var í hålk- uni. Jóladag fór ein bilur út av vegnum millum Hósvík og Kollafjerð. Fólkaskaði var eingin. Annan jóladag fór ein bil- ur út av vegnum oman fyri Kvívík. Tey bæði fólk- ini, sum vóru í bilinum, vórðu legd inn í Lands- sjúkrahúsið til kanningar Shell Service Alt stóð í einum roki Kavaruddingin gekk væl um jólini. Til seinnapartin annan jóladag, tá tað tjúknaði á oynni. Knapp- liga stóð alt í einum roki, so teir fingu ikki hildið Oyggjarvegin opnan. Men tað var ikki bara kavin, ið forðaði | kavaruddingini. Báðar maskinurnar hjá Landsverkfreðinginum gingu fyri í senn, onnur or- sakað av kuldanum, sigur Vilhjálmur Patursson, ið stendur fyri kavarudding- ini. Teir vóru tríggir, sum ruddaðu á Ovggjarveg- num. Sjálvt um illa var koyrandi, eydnaðist teimum at sleppa við bili norður til Kollafjarðar. Fleiri bilar og ein bussur stóðu fastir. Teir fingu teir leysar. Í Kollfjarðadali fingu teir bummin fyri, og fólk í bili, sum ætlaðu sær á Oynna fingu tey ráðini at venda aftur. Ut móti midnátt kundu kavarudd- ingarmenninir fara heim. Vilhjálmur Patursson heldur ikki, at fólk eru býttliga djørv — tey lurta eftir góðum ráðum. Og tað er eingi longur, sum bena og biðja um at sleppa niðan á oynna, tá bumm- urin er settur fyri. Tey virða bummin. Tað kann annars henda øll, at tey koma illa fyri á Oynni, tí óveðrið kann koma so knappliga, at alt fyllist eftir lítlari letu. Serliga á vegnum av Lanibafelli og heilt norður í Kollfjarða- dal. Teir, ið rudda kava á Oynni, hava stundum langan arbeiðsdag. Annað jólakveld var midnátt, tá teir sluppu til hús. Klokk- an var ikki meira enn fimm morgunin eftir, tá boð aftur vóru eftir okkum, sigur Vilhjálmpr Patursson, ið eisini ar- beiddi allan dagin í gjár, tá hann annars skuldi hava frí. Men soleiðis má tað vera, sigur hann. randi