hósdagur 7. november 2002síða 15
‹ fyrra síða allar 25 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Serblað í Sosialinum nr. 214 • 7. november 2002
Slaktarin úr Hygum…
SLAKTARIN Í SMS
Eirikur Lindenskov
Nevnir tú Slaktaran í SMS,
so er eingin í iva um, hvønn
tú hugsar um.
– Ája, hann sjálvur
danskarin, Jørgen…!
Vit tosa um Jørgen
Jørgensen, sum seinastu
fjórðingsøldina hevur havt
ábyrgdina av slaktarínum í
Miklagarði í SMS.
Sum 26 ára gamal kom
Jørgen, sum er ættaður úr
lítla býnum Hygum norðan
fyri Jelling í Jyllandi, til
Føroya tann 27. august í
1977.
Uppgáva hansara var at
seta á stovn slaktaradeild-
ina í »Superland«, matvør-
uhandlinum í nýggja SMS.
– Eg má viðganga, at tað
»kjøtmessiga«
var
eitt
sjokk at koma til Føroya,
sigur Jørgen.
– Tá vóru ongar køli-
bingjur at innflyta kjøt í, so
tað einasta feska kjøtið,
sum fekst, var tað føroyska.
– Vit byrjaðu við at flyta
inn fekst kjøt úr Danmark.
Vit fingu gjørt serligar køl-
ibingjur at flyta kjøtið heim
í. Men góðskan á kjøtinum
var ikki nøktandi, og tí
valdu vit at royna nakað
annað – at fara heilt hinu-
megin jarðarklótuna – til
New Zealands at keypa
kjøt.
Hetta kjøtið kemur vak-
umpakkað í kølibingu allan
tann langa vegin heim til
Føroya. Flutningstíðin er
fýra vikur. Síðani hava tey í
SMS tvær vikur at fram-
leiða vøru burtur úr kjøti-
num, sum síðani kann selj-
ast í fýra vikur. Tilsamans
heldur kjøtið sær í 12 vikur,
sigur Jørgen Jørgensen.
Fólk í Havn vóru sjálv-
sagt von við at kunna keypa
kjøt, lambskjøt og neyta-
kjøt fyri 1977, men úrvalið
í SMS var nógv størri, og
sera stórur dentur varð
lagdur á góðskuna.
– Føroyingar eru sera be-
hagiligir at handla við,
sigur Jørgen Jørgensen, og
teir eta nógv kjøt. Meðan
vit í Danmark vanliga siga,
at ein persónur etur 200 gr
av kjøti, so verður tú í Før-
oyum noyddur at rokna við
350 gr til hvønn. – og kort-
ini eta teir minst líka nógv
grønmeti og epli aftur við,
sigur hann.
Jørgen
hevði
konuna,
Birthe, við sær til Føroya í
1977. Hon starvaðist eisini
í Miklagarði í eini 6-7 ár,
men flutti seinni niðuraftur.
Men Jørgen er ikki farin
enn, men sigur, at tey kort-
ini ofta síggjast. Annað-
hvørt er hon her í feriutíð-
um, ella er hann niðri, ofta
heldur hann »langt viku-
skifti« í Danmark.
Í løtuni starvast ein sonur
Jørgen í slaktarínum í
SMS. Hann er tó útbúgvin
kokkur, men starvast sum
slaktari, meðan hann er í
Føroyum í nakrar mánaðir.
Vit kunnu kanska siga, at
slaktaraforrætningin
í
Miklagarði líktist eini fam-
iljufyritøku í 1977. Tí um-
framt konuna, so vóru eis-
ini fleiri brøður Jørgens í
SMS.
Henning var leiðari í
Perluni, men hjálpti eisini
til í slaktarínum. Hann
doyði í 1984, tá eldur kom í
húsini, hann búði í.
Tvíburðabrøðurnir
hjá
Jørgeni, Erik og Poul, vóru
eisini í SMS. Erik var bak-
ari og arbeiddi í bakarínum,
meðan Poul var slaktari. So
av seks systkum í Jørgen-
senfamiljuni úr Hygum
starvaðust fýra í SMS.
Slaktarin er eisini í
ættini, tí Jørgen leggur
skemtandi afturat, at abbin
eisini var slaktari…
Hesi 25 árini hava sjálvandi
nógv fólk starvast í kjøti-
num í SMS. Nógvir slakt-
arar eru komnir úr Dan-
mark, men Jørgen dylur
ikki fyri, at hann nógv
heldur hevur viljað havt
føroyingar, tí tað verður
stabilari, enn fólk, sum bara
koma at starvast í eitt skifti.
– Nógvir slaktarar fara
eisini úr fakinum eftir
nøkur ár, sigur hann.
Einir 12 slaktarasveinar
eru útbúnir í Miklagarði, og
av teimum fimm, sum í dag
eru har umframt Jørgen,
hevur hann so at siga út-
búgvið allar. Jørgen sigur
eisini, at nú er ikki so stórur
áhugi hjá slaktarum úr
Danmark at koma hendan-
vegin.
– Har er blivið so nógv at
gera, tí handlarnir hava
nærum opið alt samdøgrið,
og tí skulu nógv fólk vera
til arbeiðis í fleiri skiftum.
Fyrr fingu vit nærum um-
sóknir hvørja viku.
Jørgen sigur, at tað undr-
aði hann eitt sindur, tá hann
kom til Føroya í 1977, at
eingin
slaktarforrætning
burturav var í býnum. Otto
Reinert hevði latið aftur
handilin, Smæran, Johs.
Andreassen og onkur annar
hevði partvísa slaktara-
deild, eins og Keypsamtøk-
an.
– Men tað er tað sama við
t. d. eini fiskaforrætning í
dag, hana finnur tú ikki í
Føroyum, hóast vit eta
nógvan fisk.
Jørgen
Jørgensen
er
sjálvandi greiður yvir um-
dømið, sum slaktarin í
SMS hevur millum við-
skiftafólkið, at hetta eisini
er eitt trekkplástur fyri
Miklagarð.
– Eg havi alla tíðina havt
tað prinsipp, at vit selja
einki, sum vit ikki sjálvi
vilja eta. Tað skal vera
fyrstafloks góðska, sigur
Jørgen Jørgensen.
Tað, sum mest verður selt
av hjá slaktaranum í SMS
er neytakjøtið – sum verður
innflutt úr New Zealandi.
Síðani kemur lambakjøt-
ið, bæði úr New Zealandi
og Íslandi, og síðani svín-
akjøtið, sum kemur úr Dan-
– So leingi eg haldi, at tað er stuttligt at verða her, so verði eg her – og
higartil hevur tað verið stuttligt, sigur Jørgen Jørgensen, slaktari í
Miklagarði seinastu 25 árini
– Eg má viðganga, at tað
»kjøtmessiga« var eitt sjokk
at koma til Føroya, sigur
Jørgen. – Tá vóru ongar køli-
bingjur at innflyta kjøt í, so
tað einasta feska kjøtið, sum
fekst, var tað føroyska, sigur
Jørgen – slaktarin í SMS sum
seinastu 25 árinin hevur
leskað føroyingar við fyrsta
floks kjøti…
Mynd: Jens Kritian Vang
Serblað í Sosialinum nr. 214 • 7. november 2002
15
mark. Kalkunkjøtið kemur
eisini úr Danmark og úr
Frankaríki, meðan høsnar-
ungarnir koma úr Dan-
mark, har teir hava fingið
bilbukt við salmonellabakt-
eriuni, sigur Jørgen.
Til jóla verða tað sjálv-
andi dunnurnar, sum fara at
seta dám á – og tær koma
allar úr Svøríki.
Viðvíkjandi salmonella-
bakteriuni, so sigur Jørgen,
at teirri bakteriuni kunnu
vit verja okkum ímóti.
– Gjøgnumsteikja vit
kjøtið, so er eingin vandi á
ferð, tí tá doyggja allar bak-
teriurnar.
Í 1977 var eingin Heilsu-
frøðilig Starvsstova, sum
kom og setti krøv.
– Tað var Landsdjóra-
læknin, sum hevði ábyrgd-
ina av at góðkenna hølini
og umstøðurnar annars,
men vit fylgdu neyvt
donsku heilsførðiligu for-
skriftunum, so tí viðvíkj-
andi
høvdu
vit
ongar
trupulleikar, sigur Jørgen.
Sg
Dánjal
Bærentsen,
landsdjóralækni, kundi utt-
an himpr góðkenna hølini.
Jørgen Jørgensen heldur,
at tað er sera gott at vit hava
fingið so vælvirkandindi
heilsufrøðiligan myndug-
leika, sum vit fingu við
Heilsufrøðiligu Starvsstov-
uni – tí tað er neyðugt, at
myndugleiki er, ið hevur
eftirlit við slíkum.
– Men ætlar Jørgen sær
at vera í Føroyum í 25 ár
afturat?
– Tá veri eg 77 ár gamal,
so eg veit ikki rættuliga, um
eg haldi meg til so leingi.
Men eg sigi tað sama, sum
eg segði í 1977, at so leingi
eg haldi tað vera stuttligt at
verða her, so verði eg her. –
Og enn haldi eg, at tað er
stuttligt… og eg kenni meg
næstan sum ein føroying
Fakta:
Í New Zealandi búgva 3,8 mió fólk
9.212 sjómíl eru higani til New Zealands - t. e.
um 16.800 km
Har eru 70 mió seyðir
Har eru 7 mió neyt
Neytini hava ongar sjúkur, tey kenna tí ikki til
sjúkur sum eitt nú neytaøði. Neytini ganga úti alt
árið, fáa ongan heilivág og einki kraftfóður
Miklagarður er stórur innflytari av feskum
neytakjøti úr New Zealandi, sum annars flytir út
nógv fryst kjøt – serliga til lond í Ásia.
New Zealendskt kjøt er rættuliga sjáldsamt í Dan-
mark og ES, tí tað er so trupult at innflyta úr New
Zealandi til ES.
KONTAKT-
LINSUR
1 dagslinsur, 14 dags linsur, mánaðarlinsur,
døgnlinsur, litaðar linsur
og formfastar linsur.
Kom inn og fáa nakrar royndarlinsur ókeypis!
SMS · Tlf. 31 56 56
– Føroyingar eru sera behag-
iligir at handla við, sigur
Jørgen Jørgensen, og teir eta
nógv kjøt. Meðan vit í Dan-
mark vanliga siga, at ein per-
sónur etur 200 gr av kjøti, so
verður tú í Føroyum noyddur
at rokna við 350 gr til hvønn.
– og kortini eta teir minst
líka nógv grønmeti og epli
aftur við, sigur hann
Mynd: Jens Kritian Vang
C
M
Y
K
29
28
KONTAKT-
LINSUR
1 dagslinsur, 14 dags linsur, mánaðarlinsur,
døgnlinsur, litaðar linsur
og formfastar linsur.
Kom inn og fáa nakrar royndarlinsur ókeypis!
SMS · Tlf. 31 56 56