týsdagur 25. februar 1986síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Sosialurin Telefon 118 20 Argjavegur 25, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Térshavn Eru mono- polini ov stirvin? NÓGV HEVUR verið skrivað og nógv hevur verið sagt um mono- polstødu útvarps- og sjónvarps- ins. Onkur vil hava fría kapping á økinum, annar eitt sokallað alternativt sjónvarp Il, meðan onnur vilja varðveita núverandi skipan. AV POLITISKU flokkunum er tað serliga Fólkaflokkurin, sum ger seg til talsmann fyri fríari kapping á útvarps- og sjånvarpsøkinum. STovnarnir skulu fíggjast við handilslýsingum verður sagt. Hetta man neyvan fara at vera nøkur skilagóð loysn, av teirri ein- føldu orsøk, at tå koma bæði út- varp og sjónvarp ómetaliga skjótt at gerast bundin á hondum og fótum av teimum, sum egna frægast fíggjarliga. MILLUM TEY, sum ynskja eitt so- kallað alternativt sjónvarp eru ÍSF og Arbeiðseftirlitið. Hetta skilja vit væl. Ítróttarsambandið hevur sjálvandi stóran áhuga av, at nakað verður sent av føroyskum ftrétti í sjónvarpinum. Men av ávísum orsøkum hava Ítrótta- sambandið og Sjónvarpið ikki kunnað tosað seg til rættis um eina skipan soleiðis, at føroyskur ítróttur kann sjónvarpast. HERFYRI frættist, at Arbeiðseftir- litið tekur undir við ÍSF, tí hesin stovnur liggur inni við hópi av frá- líkum filmum og tilfari annars, sum er vælegnað at senda í sjón- varpið. Men, sum tað skilst, er einki at gera. Tað fáa teir ikki loyvi til. VIT META, at tað er ógvuliga iva- samt, um eitt alternativt Sjónvarp II er rætta loysnin. Ein heilt frí kapping á økinum er als ikki bein. Men er so annað til at taka? LS IBGASG , Fo : Krisjan Dahi : Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Térfinn Smith i: Kalmar Lindenskov : Pit Sosialurin : P/f Pressan 1981 oddagrein TAÐ ER ikki bert í Føroyum, at talað verður fyri ella ímóti einkar- rætti hjá sjónvarpi og útvarpi. Í Danmark t.d. hevur stórt orða- skifti verið um hendan spurning í fleiri ár, og nú tykist, sum danska sjónvarpið hevur tikið tað til eftir- tektar. DANSKA SJÓNVARPIÐ ger í hesum degum eina roynd við at lata »vanlig« fólk og felagsskapir fáa hevi til sjálvi at gera sínar sendingar, við hjálp og vegleiðing frá teimum serfrødingum, sum har arbeiða. At onnur enn út- varps- og sjónvarpsfólk vilja royna seg er ikki einstýðandi við, at hetta gevur DR eyka trupul- leikar. EFTIR TEIRRI ætlan, sum DR hevur lagt sum eina royndartíð í tvey ár framyvir, kunnu øll fáa at- gongd til sjónvarpið. lkki er neyðugt at hava serligt tekniskt skil, tí tað er júst hetta, ser- frødingarnir hjá DR eru til. Tilfarið skal tó lúka ávísar treytir, súm til demis, at tað hevur almennan áhuga. Hetta verður avgjørt av nevnd, har eisini »brukarin« er umboðaður í. TAÐ ER eingin sum sigur, at vit skulu kopiera tað danir nú gera royndir við innan sjónvarpsekið. (Innan danska útvarpið hevur DR leingi havt tílíka skipan). Men vit eiga heldur ikki at síggja heiti burtur frá, at um sokallaðu mono- polini virka ov stirvin, kann hetta lættliga gerast teirra egni undir- gangur. tór.- RI Nr. 23 — 25. februar 1986 Denne lov gælder ikke (for alle) på Færøerne Når man ikke har boet så forfærdelig længe på Fær- øerne, kan man ikke und- gå at lægge mærke til den grusomme forskelsbehan- dling, som nogle menne- sker udsættes for, både af det danske politivælde og af de færøske politikere det være sig Landsstyr« som Lagting. Vi læser, ser og hører í i disse dage skattesvig og bestikkelse, meget om hvad er sandt eller ikke sandt kommer nok aldrig på plads, men at vi nu er begyndt at høre meget om hvor synd det er for pri- vatpersoner, som har en vis mængde penge og stor stilling. J. Sundstein græder i tv pá grund af sin næstekærlighed, man må næsten jo tænke på familie og venner, det er delvist rig tigt tænkt. Men der er dog et stort med ved hans god- hed, for ca. 1 ár siden var der tre unge, som gruelig galt af sted (de havde også forældre, familie og ven- ner). Hvordan behandled« følsomme politikere disse unge? Jo, landsfor visning. Først udstilling i domhuset, tilskuere i mas fra Handelskolen i skoletiden. Var sevis midt det måske for at sympatisere med disse ulykkelige unge og deres familie? Eller var det skadefryd? Hvornår har vi hørt J Sundstein og P. Ellefsen harmes over den slags? Nej, retsbevidstheden er mere tilfældig end loven tillader her i dette dobbelt moralens land. At politi- mester og den offentlige anklager kan tillade danne tilstande er meget betænkeligt mindelige lønmodtagere Mærkeligt ser det ud, at J. Sundstein og P. Ellef sen ikke tør lade domstol- Hvad blot I Jet måtte dog være en lettelse så- for os al ene se på sagerne de skjuler kan man undre sig meget over at få alle uskyldighederne frem i lyset, så vi alle kan se, at de virkelig er uskyl dige P.S. Nej, godheden ræk ker kun til deres egen pengepung En almindelig færing Fáa tær ov nógv? Eg havi við áhuga fylgt við tí, ið fram er farið í trætuni millum landsstýr ið og heimahjálparfelagið. Tað harmar meg, at fel- agið noyðist at fara í verk- fall fyri at fáa viðurskifti síni við landsstýrið í lagi. Við mínum besta vilja dugi eg ikki at skilja, at Niels P. Danielsen við beráddum huga roynir at seta fakfeløgini innanfyri heilsuverkið upp ímóti hverjum eðrum. M.a. hevur hann sagt, at hum hein,ahjålpirnar fáa tað í løn. sum tær alla tíðina hava fingið, ja, so koma hini og krevja tað sama. Hetta kann bert ein lítið vitandi persónur fáa seg til at siga. Sjálv eri eg ein av teim hepnu, ið hava fast starv, og inniber hetta, at eg havi nógv, nógv sterri fyrimunir í mun til heima- hjálpararnar. 1. Fasta mánaðarlen + ymiskar viðbetur. 2. Fast tilrættalagdar arbeiðstíðir 4 vikur fram- yvir. 3. Fulla løn, um eg gerist sjúk. 4. Rætt til len 14 vikur í barnsburðarorlov. 5. 5 vikur frítíð um árið við fullari løn. 6. Eftirlenartryggin, har arbeiðsgevarin letur 8%. | Her eru bert nøkur dømi nevnd, ið vísa, at týðandi munur er á arbeiðsviður- skiftum, og verða hesir fyrimunir okkara lagdir saman, so sæst skjótt, at heimahjálpararnir ikki fáa eitt oyra ov nógv í løn. Eg eri fyri okkara viðkomandi sera takksom fyri, at arbeiðs- og lenar- viðurskifti okkara vóru í lagi, áðrenn N. P. Daniel- sen kom í landsstýrið. Negdur sjúkrahjálpari Til tær 6 ónegdu bindiklubbakonurnar ! Eg ivist ikki í, at tit vita hver ið ger hvat. Eg rokni næstan eisini við, at tit vita eitt sindur meir um tað. Tit vita allarhelst hópin meiri um, hvat fólk hava gjert, enn tey sjálvi vita. Eg eri púra samd við tykkum í, at ongin verðs- ins grund er til at prenta nevn teirra, hvers hús eru á tvingilsselu. Nú veit g ikki, um tað bert eru hús hjá hampafólki, sum verða seld á henda hátt. Er tað ein kvalitetur í sær sjálv- um at fáa húsini uppá tvang? Um ein, sum hevur stolið og/ella gjørt innbrot kemur at standa undir teiginum »tvangs- auktion over ejendom«, er hetta so eitt hampafólk, ella hvussu ? Hver skal avgera hver skal hangast út? Hvat við ellum teimum, sum stjala frímerkir á arbeiðspláss- unum og brúka koni- maskinurnar til at kopiera sangir til privatar feðing- ardagar uttan at gjalda fyri tað. Skulu nevn teirra prentast i Dimmu? So hevði hon blivið tjúkk. Kanska tit 6 hevdu staðið ovast. Sjálv havi eg ið hvussu so er gjørt okkurt, sum hóskar best í ským- ing ella mjørka. Tað er legið við fólki, tey vilja síggja blóð. Eina- ferð rópti mannamúgvan: Krossfest hann, krossfest hann. Pilatus feldi seg illa, tí eisini tá var lóggávan minst eitt fet frammanfyri ta primitivu fjeldina. Tit ónegdu bindiklubba- konur blíva ikki minni ónegdar tann dag, tá tað verður ein av tykkara, sum skal hava navn og adressu prentaða i Dimmu, ti um tit eru so blåoygdar, at tit halda tykkum sleppa undan, so mugu tit halda umaftur. Okkurt kemur til tykkara eisini, verið vísar í tí. I Dimmu koma vit øll, fyrr ella seinni ! Nei, bankið tit undir borðið og tað bæði hart og týðuliga. Um tit onki annað hava at gera, meðan tit binda, so syngið ein sang ella lesið hart úr onkrari bók fyri hverji aðrari, tað hevði ikki skatt |——