leygardagur 22. mars 1986síða 18

Síða 18 Hondin við kveistrinum datt mótfallin niður. Eyguni vóru so undarliga tóm, andlitið var myrkt grálit. Hon vildi ganga, men sleraði á og treiv í vindeyga- postin. Har stóð hon eitt bil, blunkaði nakrar ferðir við eygunum, turkaði sveittaperlurnar av munninum við handabakinum, gjørdist so fræg at hon fekk ondina aftur, og strevaði seg út. Hon tók teir rínandi tvíburðarnar frá dronginum, setti seg á ein kassa har úti í slokuni og gav teimum tað tóma bróstið at súgva, maðurin hevði sett teir lamnu upp og niður við veggin á ein ruskdunga og hevði breitt eina spjørr yvir rúgvuna. Hini hingu skelkaði og gorhungraði um móðrina. — Hann fór at sóknast eftir onkrum at búgva í. Beint eftir fóru teir í kriggj um eina breyðskorpu, sum ein av teimum høvdu funnið í einari blikkspann. Teir lamnu vóru við á sín hátt. Tala rættiliga dugdu teir ikki, men teir hevdu kortini sítt egið mál, og teir segdu hver sær at skorpan var teirra. Teir sótu og ýldu um kapp, og teir eygleiddu strídið úlvaglúpskir við teim visnu eygunum. Eina letu eftir kom maðurin aftur og setti seg á ein holvdan sildakagga, lút- andi framá, við hondunum hangandin niður millum kneini. Hann tók eitt tubbaksrull upp og beit sær eina skrá. So hevði hann onga fyllibyttu hitt, sum hevði verið gávumild, hugsaði konan, tá hann var so skjótur aftur. Tilvildarliga kom hon at trilva í skjúrtalummanum til at vissa seg í, at brennivínið var heilskapað. »Fekk tú ikki?« — spurdi hon og kveitti at manninum. „Og nei« — segði hann, gjørdi eitt ilskt bragd á yvirkroppin. >Tað var tað eg vist, tá ið tú var tann ið fór — fólk vera rædd av at ein sum tú kemur«. Hann knytti nevan og murradi sum ein hås bjørn. Hon var um at skrædna av kókandi trongd til at brúka munn, men hon helt sær. Tað var ræðslan fyri Madam Høier sum gjørdi at hon tagdi. Ti um hon hoyrdi tey, kom hon óivað og jagstraði tey burtur, og hetta var jú altid líka sum eitt sindur frægari enn úti á slætta vegnum. Men maðurin, ið ikki var vanur við at hon gav eftir, kveitt mistrúgvin at henni. Konan legði tvíburðarnar frá sær niður við teim lamnu og reiddi eitt slag av seingjarbóli til ungarnar. Og so fekk hon teir til ró á ein vis. Maðurin hevði strekt seg á einum leysum kistuloki við einum neva av hálmaruski til kodda. Yvir seg breiddi hann ein fyrrverandi slábrokk, sum hevði verið stungin við vatti. Enn sóust svartir bumullstóttar stinga fram her og har. Hann hevði funnið hetta plaggið á einum ruskdunga, og sá tað ti sum sin búna. Um eina letu reit hann. Konan leit upp móti ti trongu ripuni av himli,sum tey hevdu til tak, fyri at ætla um, um tað mundi fara at regna. Luftin var óverðslig, og tann ógóðsligi november vindurin fór ylandi igjøgnum. Skotið. Hon setti seg til rættis á kass- num við rygginum móti rosshús- eg nnanfyri hoyrdi hon rossini ran Ein kåm kensla av øvund tok rini stóðu flett og trygt og gligu útkomu í ríkum náli. Hon hugdi at teim sovandi ung inum og kvidadi seg fyri, at teir skuldi vakna upp í frosti og svelti. So hugsaði hon um deyða barn sítt, tað sum hon hevði havt tað ferðina fyri langari tíð síðani, og hon ynskti, at tey ell vóru farin sama veg. Um nú Várharra vildi vera so náðigur at lata tey umkomast í nátt — ja Gud gævi Várharra vildi tað, tí tey smáu bernini fóru jú ikki til helvitis, men har komu jú øll tey vaksnu, su ikki høvdu tann heilaga and- an. Og hon hevði ongantíð sætt nakað til Heilaga Andan. Tað var hverki vónloysi ella pína í hjarta hennara, bara tómleiki, líkasæla og svongd. Á sínum piðaðu ørmun helt hon tvíburðarnar, og rivnaðu, útslitnu hendurnar faldaðu seg saman um teir. Men teir vildu ikki vera róligir. Teir logu og kávaðu og vríggjaðu seg, og teir jamraðu og hvinu so eymkiliga við einum brostnum ljóði, sum var tað frá teim fornesku, sum hevdu teir av órekt og neyð mist tað mesta av máli sínum, og teir skulvu og fjáltraðu í tí neyðar klodda sveiþinum. Tá var tað, at konan fekk tað innskot at geva teimum brennivín fyri at fáa teimum ró og varma. At tað kundi skaða teir, mintist hon ikki til í hesi letu, um hon annars visti nakað um tað. Nú hevði hon ikki tanka fyri aðrum, enn at fáa hesar neyðar skapningar at sova eina letu, og so fáa hvíld sjálv. Hon tók fløskuna upp úr fikkjuni, fekk proopin av við tonnunum og hugdi seg um eftir einum sindri av vatni. Tað hevði staðið vatn í einum træsteypi, men tað høvdu nokk ungarnir sluprað í seg. Tó jú — tað var eitt slød eftir í. Hon fekk fatur á tí, helti tað í fløskuna og skvaggaði so á. So mataði hon tvíburðarnar við tí soleiðis, at hon fyrst sjálv tók tað í munnin og síðani fekk hetta niður í teir. Teir bóru seg illa og vriggjadu seg sum í krampa, men hon gavst ikki, fyrr enn hon hevði fingið so mikið í teir, at teir sovnaðu, og tað gjørdu teir, eisini toliliga skjótt. So drakk hon tað, ið eftir var sjálv, legði tvíburðarnar yvir til hini og var fegin yvir, at teir svóvu so setan. Hon kendi seg brádliga so milda og lætta í sinni. Við einum fjákutum látri slóg hon skjúrtið yvir hevdið, strekti seg út á restina av hálminum og sovnaði, næstan í lukkuligum sinnalag. Men tvíburðarnir hevdu fingið sín ríkiliga part. Um morgunin lógu teir steindeyðir báðir tveir. Madam Høier syrgdi fyri, at avhoyring var tikin í sakini. Konan varð ákærd fyri grovt sketisloysi, og soleiðis hava volt teirra deyð. Og rætturin gjørdi sína skyldu, hon var trý ára fongsul. So fekk hon tá tak yvir hevdið so leingi. Viggo Dalsgaard týddi Mr. 34 — 22. mars 1986. UTTANLANDSFERDIR Í SUMMAR DANMARK 27. juni — 7. juli Vit búgva á hotellunum »Ålborg« og »Vildsund Stranda við Limfjørdin, og er prisurin kr. 3.900,- ONGLAND 7. juli — 16. juli Vit búgva á hotelli í Sheffield og er prisurin kr. 4700,- NOREG 4. august — 13. august Vit búgva á fjallahotelli í Rustad vid Lillehammer og er prisurin kr. 3700,- Á ollum ferðum er goldið fyri 4-manskømur við »Norr6nu«, fulla pensión á hotellunum (ikki matur umborð á »Norrånu«), og goldið er fyri allar bussferðir. Stórur ungdóms- og barnarabattur. Ring millum kl. 18-19 LEIF NOLSØE tlf. 32278 OG UNGDOMSSKULI hevur framsýning av ymiskum handaligum arbeiði i EYSTURSKÚLANUM Í dag 22/3 kl. 14-19 Sunnudagin 23/3kl.14-19 Eisini verður tónleikur: Í dag kl. 14.30 spæla næmingar hjá Kára Bæk — kl. 16.30 spæla næmingar hjá Robert Oughton — kl. 18.00 spæla næmingar hjá Niels Olsen kl. 14.30 spæla næmingar hjá Robert Oughton - kl. 16.00 syngur kórið hjá Bjarna Restorff kl. 18.00 syngur Rytmiska Kórið hjá Sunleif Rasmussen Sunnudagin TORSHAVNAR KVØLD- Øll eru vælkomin TORSHAVNAR KVØLD- OG UNGDOMSSKULI