leygardagur 1. mars 1986síða 6

Ábyrgdarblaðstjóri: Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Jan Miller Krisjan Dahi Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Kalmar Lindenskov Pif Sosialurin P/f Pressan 1981 Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðfólk: Ljósmyndari: Uppseting: Prent: Smgongur og neyðsemjur OKKARA demokratiska stýrisskip- an er soleiðis háttað, at tað kreust fleirtal av teimum fólkavaldu at skipa eina stjórn. Tað hevur síðani Heimastýrislógin varð samtykt ikki eydnast nekrum einstekum flokki at fáa avgjørdan meirluta, og tí hevur verið neyðugt at skipa landsstýri við luttøku av fleiri politiskum flokkum — sonevndum samgongum. VIT hava havt nógvar tílíkar sam- gongur, og í dag hava vit eina fyra- flokka samgongu. Tað er einki duls- mál, at slíkar stórar samgongur kunnu arbeiða tungt og seint og er oftani torfert at koma til endaligar avgerðir í ymsum málum. Hetta er so tann prísur, vit mugu gjalda fyr okkara parlamentariska stýrislag. Við hesum verður tó ikki sagt, at ein fleirflokka samgonga neyðturviliga er av tí ónda, tó at vansar eru. HVUSSU nógu fæst burtur úr hjá eini samgongu í Tinganesi, kunnu tað vera fleiri og ymsar metingar um. Segan sigur okkum í hvussu so er, at land okkara við undanfarnu sam- gongu millum fólkaflokkin, sam- bandsflokkin og sjålvstyrisflokkin, gjørdist í so fåtæksligt, hvaÞ einum vælvirkandi fólkaræði viðvíkur. Tann samgongan uppfann ta nógu umreddu grein 13, sum var ein háðan móti fólkaræðinum og tí augerðar- rætti, sum okkara politikarum er litið upp í hendi, tá tað snýr seg um at stjórna landinum VIÐ grein 13 kundi ein einsamallur flokkur í táverandi samgongu, leggja veto ímóti málum, sum hann metti høvdu prinsipiellan tydning fyn hann. Fylgjan bleiv, at ein ørgrynna av stórmálum kundi ikki loysast, tí ein av flokkunum brúkti grein 13. HENDA samgongan ynskti ikki at yvirtaka grein 13 frá hinum lands- stýrinum og gott tað sama. Men fyri tað er ikki sagt, at henda samgongan í ellum ferum sleppur snikkaleys burtur úr ósemjum. Her eru flokkar- nir noyddir til at lata eitt sindur her fåyri at fáa nakað igjøgnum har. AT so eisini smærri flokkar við lut- vist fáum veljarum aftanfyri seg skulu hava so nógu at siga, sum stødan jú er, er so eisini nakað, vit eru noydd til at góðtaka, tí soleiðis er okkara stýrisskipan háttað. EISINI henda samgongan hevur verið og er ósamd um ymisk mál m tað hevur so higartil 148 borið til at arbeiða víðari við eðrum týdningarmiklum málum. NÚ hevur andsteðan í blødunum gjert nógu burtur úr trætumálum í Tinganesi og sjálvandi roynt at sett kílar í hjólið. Enn hevur tað so ikki eydnast teymum at steðga hjólinum. Nú kann orðið semja og neyðloysn ljóða sum nakað negativt og ringt. So nýtist als ikki at vera. Eitt dømi um eina eftir okkara metun góða neyðsemju er ferjulegumálið. Her eru fleiri flokkar komnir ásamt um at byggja eina ferjulegu millum Kirkju- bø og Velbastað, t.v.s. á ødrum plåssi enn menn higartil hava ynskt ferjuleguna. Hóast neyðloysn, so kortini ein góð loysn. ONNUR stórmál, sum samgongan í letuni hevur at dragast við, er vatn- orkuútbyggingin hjá SEV. Eisini her roynir andsteðan at seta kílar í. Men her er tað landsstýrisins ábyrgd og skylda sum ovasti myndugleiki at tryggja, at SEV fremur ta skilabestu loysnina. LANDSSTÝRIÐ hevur ynskt at kanna ein part av orkuútbyggingini og meguleikarnar fyri at broyta part av hesi útbygging, tí tað heldur ein broytt útbygging verður ein ágóði fyri okkum all í framtíðini. Men eisini her mugu vit so taka við, at tað eru fleiri flokkar, sum skulu gera at hverjar avgerðir skulu takast. Samgongan hevur tó slept grein 13 og tað má tí ikki koma so vítt, at ein- stakir tinglimir einsamallir kunnu seta bein fyri eini samgongu, tí talan er um eitt mál, sum teir hava serligan áhugu fyri. VIT hava valt at samarbeiða, og tí eru vit ell noydd til at taka við, at alt ikki altíð gongur, sum okkum lystir. Hetta er partur av treytunum fyri at vera í eini samgongu. Men harfyri er ikki sagt, at politikarar skulu sleppa sínum sínarmiðum. Spurningurin er bert, um vit vilja ganga undir tær treytir, sum eitt fleirflokka sam- arbeiði setir. ALLIR samgonguflokkarnir valdu á sinni ikki at skipa eina samgongu saman við fólkaflokkinum, júst tí teir meta, at tað fór at vera Ogjørligt at reka eitt opið og ærligt samarbeiði við einum ávísum tingmanni sum tungan á vágskálini. Tí er at fáa sum mest burtur úr Feroya landi at gagni — nú hesin eini tingmaðurin ikki hevur møguleikan innan samgongu- gátt at seta kílar í hjólini í Tinganesi, men noyðist at gera tað í sínum egna andsteðublað jami | | „J CN: Nr. 25 — 1. mars 1986 Sinnissjúkra- deildin og pleygarar Ein viðmerking til tað, ið hevur verið at lisið í bløðunum seinastu dagarnar um > psykiatrisku deildirnar. Tá eg havi væl av kunn- leika til, hvat tað vil siga, at vera sinnisbrekaður og røkt av slikari sjúku í ti dagliga. fari eg her at siga nøkur orð um vidurskiftini á tí umreddu afturlatnu deildin á Landssjúkra- húsinum. Eg vil beinanvegin sláa fast. at eg skilji fult væl teir psykiatrisku pleygar- arnar, tá teir siga, at teir meguliga fara til hús, tí teir eru so fámentir. Or- sekin er, at teir síggja seg ikki ferar fyri at klára ar- beiðstrýstið undir núver- andi umstødum. Hesin lágt skipaði starvsmannabólkur á aft- urlætnu deildini er ikki nakað nýtt. Nei, hetta tykist sum eitt gamalt sár, sum leiðslan á Lands sjúkrahúsinum ongantíð hevur fingið at grøda sam- an. Tað kundi tókst, at vilji leiðslunnar ikki hevur verið tann besti. Á teim- um fáu fundum, sum hava verið, er sjálvandi rætti- liga nógv verið lovað, men hvat er síðani hent, rætt og slætt einki. Ég veit, at trygdarskip- anin á afturlætnu deildini ikki hevur virkað gagnliga i nógv ár, orsakað av pleygaratroti. Hetta hev- ur verið fert fram alt ov ofta, men leiðslan á sjúkrahúsinum hevur ikki latið við seg komið. Av- leiðingarnar av hesum eru jú ikki tær, at fyri- stødukvinnan, sjúkrahús- stjóin ella onnur av teirra slag. fáa ein undir vang- an, um tað skuldi verið ógvisligir sjúklingar tað snúði seg um. Nei, hesi yvirornaðu sita heitt í teirra væl- polstraðu stólum, meðan teir fáu pleygarar, sum eru á vakt, mugu royna at sissa viðkomandi sjúk- ling. í hverjari steðu pleygararnir hava sýnt stak gott hegni og eru ógvuliga sinniligir, tá slíkar staður taka seg upp. Vit vita øll væl, at inn- an ávísar sálarsjúkur er til tíðir nógv ødi á summum sjúklingum Ein kann hugsa sær, at tá íkki altíð er tespiligt at vera pleyg- ari og so fámentir, sum teir eru í letuni. Pleyg ararnir blíva sjálvandi sum onnur fólk, eisini troyttir at arbeiða kveld, dag og nátt í skifti. vaktum, oftast bert átta tímar ímillum. I løtuni fáa pleygararnir inndrignar teir fåu fri- dagar, teir skuldu havt. Er tað ikki so, at all ynskja fri av og å? Onkur vildi nú sagt, ja so fáa pleygararnir óivað nógva løn og viðbót fyri hetta strævna arbeiðið. Nei so er ikki, einki fáa teir pengapungin at flóta yvir av pleygaralenini. Hesin arbeiðsbólkur er so langt afturútsigldur lenini við- víkjandi, at tú hevði glett við, hevði eg nevnt nekur tel. Eg sigi við tykkum, sum sita við leiðsluni og hava ábyrgdina, latið vera við at draga tað longur út, tit hava hugsað nóg leingi. Gevið pleygar- unum fleiri starvsfelagar og betri arbeiðsviður- skifti, tá eru tit við til at beta um korini hjá tí sinn- issjúka og lætta honum dagligaagin, og sjálvi fáa tit tað betri innanborða ta ser A Ræstkjøtaveitsla | Í samband við 50 ára fødingardagin hjá Í | | | | NORÐOYA JAVNAÐARFELAG verður veitsla við røstum kjøti og súpan 8. mars kl. 19.30 á Skúlaheiminum. Eftir borðhaldið verður harmonikudans- ur. Listi til tekningar liggur hjá Anfinn Norðbú tlf. 55178 og Olantu Hansen tlf. 56114 til hósdagin 6. mars kl. 20. Kostnadur 150 krénur. Lesið ítrót t i um NEVNDIN æ I