fríggjadagur 14. januar 2000síða 6
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
11
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 9 - 14. januar 2000
10
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 9 - 14. januar 2000
Fríggjadagur 14. januar
Marna Jakobsen, Steintór Rasmussen, Annika Joensen og Eyðun Joensen skiftast um at skriva ÚTSJÓN
Munur er á
Tað er munur á útvarpinum um morg-
unin og seinni um dagin. Tað ræður
sum kunnugt um at fáa eina góða
byrjan uppá dagin, annars er hann
spiltur. Hetta duga tey meistarliga.
Fjølbroytt skrá við tíðindum og tón-
leiki, vit hoyra um hvussu vit eiga at
málbera okkum, vit fáa hvønn morg-
un góð orð úr lestri, vit hoyra um
tiltøk, sum fara fram ymsa staðni, vit
sleppa at ringja inn og ynskja onkrari
mostur tillukku og vit sleppa at mýkja
okkum vøddarnar.
Seinnapartar verður alt meira eins-
táttað: barnið hevur ymisk nøvn, men
er tó tað sama: tónleikur. Hetta kann,
í hvussu so er, geva einum ummæl-
ara grá hár í høvdið, tí hvat skalt tú
ummæla, longdina á sangunum ella
hvussu nógv tosað verður ímillum
sangirnar?
Sendingin Hvat nú? hjá Elisi Poul-
sen var ikki so galin, tí millum alt tað
romantiska skvaldrið og countrytón-
leikin, var áhugavert at hoyra gamla
upptøku við Regini Dahl og eisini
samrøðuna, sum Elis hevði við
heimasandsmannin Magnus Vatns-
dal ella Magnus undir Gøtuni, sum
hann verður róptur her suðuri hjá
okum. Magnus hevði fingið heiðurs-
tekin frá Margretu drotning, fyri ar-
beiði sítt sum klokkari í Sands kirkju,
og hóast hetta var ein æra, so tók
tað hann ikki av fótum. Elis dugdi
væl at fáa Magnus at greiða frá, og
nógv munnu tey vera, kanska serliga
eldri fólk, sum ikki skilja hetta ný-
mótans fyribrigdi, at tænastur fyri
kirkjuna skulu betalast,soleiðis sum
ætalnin er nú.
Sendingin sum eg haldi var tann
besta, var Seyr hjá Annlis Bjarkham-
ar og Peturi Jensen.
Sendingin snúði seg um mentan.
Eitt fyribrigdi sum er nærum ómøgu-
ligt at definera. Leitað varð í orða-
bókum og fleiri fólk vórðu spurd um,
hvussu tey fataði hetta við mentan.
Rúna Sivertsen var ivaleys í, at ment-
an bygdi á familjuna og samkomur-
nar, meðan Rógvi Thomsen tvørtur-
ímóti helt, at vit ikki hava eina felags
mentan, men at hon er ymisk frá fólki
til fólk.
Vertirnir báðir dugdu væl at leggja
sendingina til rættis, tónleikurin var
frálíkur og hugleiðingarnar inn ímill-
um vóru góðar og provokerandi, um
menning og forfall í mentanini og um
rumpusleikjarar, ja, upplesarin fekk
sovorðið vaml, at hann noyddist út
at spýggja.
Fremmand mentan
Tann altavgerandi spurningurin í hes-
um landinum er altíð, um tað er
vandamikið at verða ávirkaður uttan-
ífrá, tað helt Birita Mohr ikki, hon helt
tað vera inspirerandi, meðan Rúna
Sivertsen helt, at mangt, sum var at
síggja í sjónvarpinum, var skaðiligt.
Tí má tað vera ein uggi at nýggja
útvarpsstøðin Lindin fer at senda
skjótt, har ber til at sensurera alt
skaðiligt.
Annars haldi eg als ikki at send-
ingar við átrúnaðarligum innihaldi,
eru undirprioriteraðar í útvarpinum.
Har er millum annað ein sum eitur Í
víngarðinum, ein áhugaverd send-
ing, sum tó hesaferð kunngjørdi tey
tíðindi, at nú skuldu koranskúlar set-
ast á stovn í Sudan og at hetta fór at
ganga útyvir bíbliuskúlarnar. Hetta
haldi eg als ikki vera løgið, um tað
var í Føroyum hevði eg rópt varskó,
men í Sudan eru flest fólk muhamm-
edanarar, so tey byggja væl á ta
mentanina.
Upplestur er eisini væl av í útvarpi-
num, og tað haldi eg er deiligt, men
so skulu fólk eisini duga at lesa upp.
Ljóðmyndina Torridge havi eg lurtað
eftir við áhuga, men upplesingin er
ikki góð, tá dámar mær betur at
hoyra Hans Thomsen lesa Tornið við
heimsins enda.
Ár 2000 trupulleiki
Sjónvarpið hevur ikki havt so nógv
at bjóða, tey eru enn ikki komin yvir
ár 2000 trupulleikan. Tær báðar
sendingarnar um Mykines og um
Barbaru, hava verið sendar fyrr, men
tað tola vit væl at síggja aftur.
Árliga nýggjárskonsertin var send
JÁKUP MØRK
Vinnararnir frá seinastu vikunum vórðu
allir koyrdir í ein sekk, og á lepanum,
sum kom upp aftur, stóð navnið Eyðun
Dal-Christiansen.
Sum vera man, so var Eyðun ovurfegin,
tá útvarpið ringdi til hansara sama
kvøldið, og hóast hann nú hevur havt
nakað av tíð til at umhugsa hetta, so er
hann sjálvsagt rættuliga spentur at fara
hesa ferðina.
Ikki av tilvild
Eyðun greiður annars frá, at tað havnan
kemur fyri, at hann situr og lurtar, tá
teir báðir eru í luftini, og fleiri ferð hevur
hann eisini roynt seg, uttan at tað tó
hevur hepnast serliga væl.
Hesu ferð var tó øðrvísi, og ikki var
tað av tilvild, at hann slapp so væl frá
Náttarravnur á ferð til New York
uppgávuni hesu ferð. Hann hevði nevni-
liga frammanundan lisið í bløðunum,
hvørji evni fóru at vera á skránni hesu
ferð, og tískil gjørdi hann ikki mætari,
enn at fara á bókasavnið, har hann
lænti sær onkran lesna um New York.
Sjálvur sigur hann eisini, at um hann
ikki hevði fyrireikað seg, so hevði hann
ikki megnað at svarað øllum spurningu-
num.
Børnini við
Ætlandi fara hann og konan at gera
hetta til eina rætta familjuferð, soleiðis
at børnini, sum eru trý í tali, eisini vera
við á ferðini.
Hetta er tó treytað av, at tað letur seg
gera hjá teimum, at fara um páskirnar,
tí annars kann tað gerast eitt sindur
trupult, við skúlagongdini hjá børnu-
num.
Enn hevur hann ikki rættuliga gjørt
av, hvørjum tey skulu hyggja at har yviri.
Nøkur ferðamál eru kanska meira ella
minni sjálvsøgd, t.d. frælsisgudinnan,
ST-høvuðsborgin og líknandi, men ann-
ars heldur hann, at New York er somikið
stórt og óítøkiligt, at tað helst er skilagott
at seta seg í samband við onkran, sum
hevur verið á staðnum, soleiðis at ferðin
kann leggjast nóg væl til rættis.
Spennandi
Yvirhøvur heldur Eyðun, at hetta kann
gerast ein sera spennandi ferð hjá
húskinum. Ein ferð, sum hann kanska
onkuntíð hevur droymt um, men sum
kortini hevur tókst óverulig, við tað at
Amerika og New York eru so langt burt-
uri.
Sum smádrongur kendi hann onkran,
sum hevði verið í stóra súreplinum, men
tá í tíðini skuldi siglast, fyrst til Dan-
markar og síðani víðari. Harumframt var
heldur einki sjónvarp, so hann kendi
so at siga einki til stórbýin. Gaman í
vóru myndir og líknandi, men so er
eisini alt sagt.
sum samsending við útvarpið. Og
her er tað at mentanin aftur kemur
inn í myndina. Tí eg ivist ikki í, at
hóast nógvir føroyingar heldur syngja
sjómanssangir og lurta eftir country
& western, so hava nógv sitið framm-
an fyri skíggjanum og fylgt við í
nýggjárskonsertini.
Tórður Mikkelsen var frálíkur frá-
søgumaður, rúmið var vakurt prýtt
og tónleikararnir og sangarar vóru
góðir. Serliga væl eydnaðist fiólspæl-
ið hjá Nikolaus Kapnas og stuttligt
var bæði at hoyra og síggja Sand-
pappírsballettina.
Nýggjárskonsertin hevði lætt og
stuttligt innihald, ivaleyst fyri at náa
út til so mong fólk sum gjørligt.
Her var so í øllum førum eitt dømi
um, at vit hava okkurt til felags álíka-
væl, sanggleðina og gleðina yvir tón-
leikin.
Seinastu ferð at náttarravnarnir vóru í luftini fyri árs-
skifti, var samstundis dagurin, ella náttin, tá hepni
vinnarin av eini ferð til New York skuldi finnast
Nú rennir hesin dreymur so út, og
ynskja vit Eyðun og húskinum eina
góða og vónandi minniliga ferð tvørtur
um Atlantshavið.
Marna Jakobsen,
exam. art.,
skrivar
Nú kann Eyðun, eins og Sinatra,
syngja: New York, New York
Mynd: Jens K. Vang
Dánjal Højgaard
Ta› ræ›ur fyrst og fremst
um at verja tey óbornu.
Hetta er ni›urlagi› hjá
læknunum, nú lúsingasjúk-
an - eisini nevnd tann fimta
barnasjúkan - herjar um
landi›
Fleiri barnakonur, sum ar-
bei›a á dagstovnum, har
lúsingasjúkan gongur hava
veri› noyddar til hús. Men í
nógv flestu førunum sleppa
tær kortini til arbei›is aftur
eftir nøkrum fáum døgum.
Taka bló›roynd
Lúsingasjúkan er ein mild
barnasjúka.
Barnakonur
mugu tó ansa eftir, tí vandi
kann vera fyri fostrinum.
Tískil ver›a barnakonur,
sum arbei›a á dagstovnum,
har lúsingasjúkan gongur
sjúkramelda›ar. Hetta fyri
at ta› vi› bló›roynd kann
sta›festast, um tær hava
havt sjúkuna ella ikki.
Jenis av Rana, kommnu-
lækni í Havn, sigur, at flestu
barnakonurnar kunnu róliga
fara til arbei›is aftur eftir
fáum døgum. 85 prosent av
øllum vaksnum hava nevni-
liga havt smittuna, og hava
sostatt andevni móti lús-
ingasjúkuni, sigur hann.
Tær barnakonur, sum ikki
hava havt lúsingasjúkuna
fyrr ver›a sjúkramelda›ar,
til sjúkan er hasa› av á ar-
bei›splássi teirra.
Taki› ta› róligt
Hóast ta› ræ›ur um at binda
um heilan fingur, so ræ›ur
kommunulæknin til at sláa
kald vatn í bló›i›.
Fyri ta› fyrsta er vandin
fyri at barnakonur ikki hava
havt smittuna fyrr sera lítil.
Fyri ta› næsta er lúsinga-
sjúkan í sjálvum sær ikki
serliga vandamikil sjúka,
sigur hann.
Kommunulæknin heldur
ta› eisini vera eina misskilj-
ing, at børn vera send heim
av stovnum, tí at tey hava
lúsingasjúku. Hetta skuldi
veri› óney›ugt, sigur hann.
Barnasjúka noy›ir barnakonur heim
Fleiri dagstovnar
hava veri ›
noyddir at
sjúkramelda›
starvsfólk, sum
eru upp á vegin.
Orsøkin er tann
sonevnda
lúsingasjúkan.
Flestu
barnakonunar
sleppa kortini
skjótt aftur til
arbei›is
Tilvildarlig mynd
Barnakonur, i› arbei›a á vøggustovum og barnagør›um ver›a sendar heim í hesum døgum. Ein bló›roynd skal sta›festa um tær
hava veri› smitta›ar av lúsasjúkuni fyrr ella ikki
Lúsingasjúkan
• Mild barnasjúka. Eisini
nevnd fimta barnasjúkan.
• Sjúkuey›kenni: Rey›ir
kjálkar og útslett, serliga á
ørmum og beinum. Møg-
uliga fepur. Men tú kanst
hava sjúkuna, uttan sjúku-
ey›kenni. Vaksin kunnu
fáa li›apínu.
• Ta› finst eingin vi›ger›
móti lúsingasjúku. Dan-
ska heilsust‡ri›
hevur
ikki mett ta› ney›ugt, at
seta í verk serlig fyrivarni
móti sjúkuni á skúlum og
stovnum. Danska arbei›s-
eftirliti› hevur nøkur til-
mæli,
sum kommunu-
læknar hava fylgt.
• Ver›ur fostur smitta›,
kann ta› elva til at barna-
konan aborterar í 5-10
prosentum av førunum.
SEV setur ávaringar upp
Dánjal Højgaard
Sosialurin skriva›i seinasta
leygardag um eina familju,
sum kom illa fyri á eini út-
fer› nor›anfyri Vestmanna
sí›sta summar.
Børn og vaksin máttu
fl‡ggja sum fyri lívinum, tá
SEV - brádliga og uttan
ávaring - slepti vatninum úr
nor›asta brunninum, sum
tey rópa Vatni›.
-Hattar fær nú avlei›ing-
ar,
sta›festir
Poul Joensen,
lei›ari á Foss-
áverkinum
í
Vestmanna.
Hann sigur,
at skelti og ein ávaringar-
lú›ur eru bíløgd og ver›a
sett upp í “nærmastu framt-
í›”.
Skelti› fer at bo›a frá, at
ta› kann vera vandamiki›,
at uppihalda sær ni›anfyri
vatnbyrgingina. Samstundis
fer ein lú›ur at ‡la á›renn
vatni› ver›ur slept.
-Fólk kunnu framvegis
sóla sær vi› byrgingina,
men nú vera tey so ávara›i
um, at ta› er teirra egna
ábyrgd, sigur Poul Joensen.
Vatn ver›ur vi› jøvnum
millumbili tappa› úr Vatni-
num, sum er ein goymslu-
brunnur. Hetta hevur veri ›
gjørt øll árini, men higartil
hava eingi ávaringarskelti
ella ávaringarskipan veri› á
sta›num.
99
tíðindablaðið sosialurin
13
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 164 – 1. AUGUST 1999
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 164 – 1. AUGUST 1999
DÁNJAL HØJGAARD
Ein fagnar summardag í fjør
fór ein familja - maður,
kona og trý børn - út í natt-
úruna, at njóta tað góða
veðrið. Men útferðin endaði
sum ein vát marra.
Tey valdu sær ein blett,
beint niðanfyri tann norð-
asta vatnbrunnin hjá SEV í
Vestmanna, Vatnið, tey
rópa. Tey vaksnu løgdu seg
at sóla sær meðan børnini
spældu í nánd.
Knappliga - og uttan
nakra sum helst ávaring -
verður ein ventilur í byrg-
ingini latin upp og eftir
stuttari løtu fossar vatnið í
stríðum streymi ímóti teim-
um.
Har var einki annað at
gera enn at renna sum fyri
lívinum, og til alla lukku
sluppu tey við skrekkinum.
Tey fingu bjargað sær úr
neyðstøðuni,
men
sum
skilst fór nakað av viðføri-
num til stroks við flóðini -
eittnú soviposar og leikur.
Ongin ávaring
SEV sleppur við jøvnum
millumbili vatninum úr
Vatninum
sum
Flýddu undan vatnflóð
støðum tikin á bóli.
-Er tað ikki óðamanna-
verk, at sleppa vatninum úr
brunninum uttan nakra sum
helst ávaring?
-Tað hevur fungera í 40
ár uttan trupulleikar. Men tá
onkur nú ger v t ið
Ein familja kom illa fyri á eini útferð niðanfyri eina av vatnbrunnunum hjá SEV norðanfyri Vestmanna í summar. Uttan nakra
ávaring slepti SEV vatninum úr brunninum
Familjan, sum var fyri
óhappinum
við
Vatnið
kærdi hendingina fyri SEV
í september í fjør og tey
fingu svar aftur í oktober.
Familjan vil ikki gera við-
merkingar til málið. Tey
meta málið sum liðugt frá
teirra síðu.
hetta verður gjørt áðrenn
ferðafólkini koma í summ-
ar?
-Tað haldi eg. Tað rokni
eg við, sigur Klæmint
Weihe.
Fossaverkið í Vestmanna
hagani ventilurin ið vatn-
brunninum hjá SEV verð-
ur stýrdur
Ma›ur, kona og tr‡ børn mundu komi› illa fyri
vi› eina av vatnbyrgunum hjá SEV í summar.
Hendingin, sum var› umrødd í Sosialinum
leuygardagin, fær nú avlei›ingar
Fólk, sum fer›ast
ni›anfyri
nor›asta
vatnbrunnin hjá
SEV í Vestmanna
ver›a í næstum
ávara›i um, at
hetta kann vera
vandamiki›