leygardagur 15. mars 1986síða 22

Nr. 31 — 15. mars 1986 #.% * | otu mini | T v/ Johs. A. Næs „Og teir menn, sum hildu Jesusi, háð- aðu hann og slógu hann. Og teir bundu fyri eyguni á honum og spurdi hann og segdu: »Profetera! Hver var tað, sum sló teg?« Og mong onnur tílík spottorð talaðu teir til hansara« (Luk. 22,63-65). Hetta var ein av Djevulsins ljótastu freist- ingum, sum hann brúkti, at fáa Jesus at geva upp sítt frelsunnarverk; um Jesus misti kærleikan til syndarar, so var alt mist. Tað hevur verið svárt hjá frelsaranum at elska hesar menn, sum til stuttleika og fyri at tóknast harrum sínum spottaðu heimsins frelsara og skammleysir slógu og háðaðu ein verjuleysan fanga ! Tað at skuláelska menniskju, meðan tú sær teima miskunnarloysi og ósiðaða atburð ímóti tær sjálvum, er ein álvarsom roynsla at koma í. Men Jesus stóð treystur. Ikki eitt illsinnisorð kom av hansara munni. Stund- um sást hann kanska láta við varrunum, men tað var tí, at hann bað fyri teimum, sum háðaðu hann. Latum okkum minnast til, at hverja ferð, vit synda, tá særa eisini vit Jesus, og tá binda eisini vit fyri eyguni á honum og fjala dýrdarljóm hansara fyri menniskjum. Um onnur háða okkum ella erta okkum eitt sindur, tå ið vit føra fríðan skjøldur og játta Jesu navn, latum okkum tá læra tol- semi og líta at teirri vekru og stillu hátign hjá háðaða frelsara okkara. 14. mars fingu Birna Bærentsen og Jóann- * es Stakslíð, Tórs- -. havn, eina dóttur. > 8 > 6. mars fingu Gunn Eliasen og Romi Mohr, Fuglafjørdur, , eina dóttur. Ma - ; 7. mars fingu Laila Zachariasen og | Flemming W. Olsen A Argir, ein son p | mars fingu Ida og | | Bjern Hansen, Árgir } ein son | Í s fingu Jonfrid mars fingu Marthea Hansen og Bjarni Jensen, Toftir iksen og Einar d, Saltangarå, son ein son nars fingu Ann Ol n og Tórbjern Dur- 1US Vestmanna, ina dóttur. mars fingu Johild g Óli Finnsson, ilyvrar, eina dóttur. 9. mars fingu Ingrid Nord og Jóhan Hen- rík Olsen, Rituvik, eina dóttur. 10. mars fingu Eyð- gerð og Súni, Skála, ein son. 12. mars fingu Elsa og Jóan Petur Vest, Sandur, ein son. Gudstænastur 5. sunnudag í festu Havnar kirkja: Axel Tórgarð Vesturkirkjan: Kjartan Merkere. Talvan gongur fyri sunnudagsskúlan hjá Heimamissiónini Nólsoy: Jákup Kass, altargongd Kvívík: Marjun Bæk kl. 12.00 Tjernuvík: Martin R. Jacobsen kl. 12.00 Eiði: Ejvind Vilhelm og Emil Olsen kl altargongd Gjógv: Emil Olsen kl. 17.00, altargongd Funningur: Emil Olsen kl. 19.00, altargongd Rituvík: Hans J. Joensen kl. 11.00 Skáli: Petur Petersen kl. 11.00, konfirmatión Hellurnar: Torkil Beder kl. 12.00, altargongd Klaksvík: Elsa Funding, altargongd Servágur: David Johannesen kl. 11.00, konfirmatión Skopun: Jákup R. Hansen kl. 16.00 Skálavík: Jákup R. Hansen kl. 12.00, altargongd Tveroyri: Jónsvein Bech kl. 12.00, konfirmatión Vágur: Bjarni Bæk kl. 11.00. Talvan gongur til frama fyri Guds orðs útbreiðslu 11.00, Festugudstænastur Kvívík: Asger Grove Korsholm, KFS-skrivari, kl. 17.00 Elduvík: Torkil Beder kl. 19.00 Norea Radio Danmark Millumbylgja 1467 kHz hl 19.30-19.45 Norskar sendingar eru á stuttbylgju 11 metra bandinum hvenn dag ki & Mánadagin: »Troens taske inå have to rum !« Fyrsta sendingin undir heitinum Stor formue — arvinger søges Stedgu Aftanå trugva tænastu her i »M í skjótt tvev ár. fer Svenning Í Jøg, tí tað í | | | | | | hava ein litla verður helst aft | Annars er esarar vælk« brøv til »Målteigin«, har teir kunnu sig hugsan um ymsar målspurningar Københavns Nærradio Sent verður á føroyskum hvert mikukvøld kl. 18.00 — 19.00 á FM 100,3 MHz. Brot år sendingunum verða endursend tys- kveldið eftir, kl. 22.30 — 23.30. Minningarorð um Hanne Amiri Morgunin hin 10. mars, tá boðini um at Hanne Amiri ikki longur var millum okkara, hevur sett síni djúpu spor í sinn og tankar okkara. Tað er so trupult at skriva nakað í hesi letu. Deyðin er okk- um so óskilligur og fjarur men knappliga áðrenn nakar varnast, so er hann sjónskur í til- veru okkara. At vit júst henda morgun, ein van- ligan skúladag uppi í Hoydelum, skuldu uppliva henda veruleika so nær og so meint, var okkum langt frå at hugsa. Vit kenna okkum so einsamøll og so hjålparleys í hesi stødu. Hanne gjerdi tilveru okkara tey skjótt trý árini vit hevdu hana sum lærara meira áhugaverda og fjøltåttada. Fyri henni var læraragerningurin tað, ið hon við lív og sál gekk uppí. Fáur lærari man hava verið so íðin og so arbeiðssamur sum hon. Hanne, ið bert undirvisti í fronskum, hevði ikki bert hollan kunnleika til hetta mál, men hon hevði eisini evnini at geva sína vitan víðari — læra frá sær. Hon hevði ikki bert áhuga fyri tí franska málinum, gjegnum tey ár hon búði í Fraklandi og frá sínum ferðum har kom hon at kenna landið og fólkið, so tað var heilt áhugavert at luria eftir tí, hon hevði at greiða frá. Við m.a. nýtslu av ljós- myndum av tí fronsku náttúruni og tí franska fólkalívinum og við fleiri sangum frá hesum fólki gjørdi hon undirvísingina meira åhugaverda og tiltalandi, so ell ið legdu í, kundu fáa nakað burturúr Hanne var ikki bert í góðu erar hor eisini eitt gott menniskja. Í undir g hennara egði hon dent á, at øll skuldu fÍ tað ney du: lærugreinini við — eing kuld Hon vildi øllum væl. Hetta } Í | tá hon meira av h ni kol h þ vísi og ta neyð, ið fransm« Ø f í andi hjálondum teir g ta H | viðferð og åskodan, ið í um mettu í Fraklandi Hanne vit vilja her bera tær tekk fyri ta tíð, tú vart lærari okkara. Vit skil ikki hví. Vit standa spyrjandi og koma at standa spyrjandi lívið igjøgnum. At grunda yvir hetta, er sum at hyggja inn í ein ókendan heim, har eink kann síggjast og hoyrast, men bert kennast og upplivast. Við tekk vilja vit lýsa frið yvir minnið um Hanne Amiri, elskaða lærara okkara ! 3aí Hoydølum 3 í