Sosialurinarkiv
Sosialurin 1986-04-19, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 19. apríl 1986síða 3

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

—— Vilhelm ynskir 9 BINGO 50 { ikki at taka við A starvinum sum Ri - Í ; ; ; sanmssser2.d | DOSthusleidari Møguleiki at vinna heilar 100 BINGO-vinningar rr m— . , -.. - + am, i 8 á + om» oo be — frå Matvøruvirkinum hjå Joensen & Langgaard, Klaksvik — vid teirra vælum- tókta viðskera og degverðamati. 78 76|38 9, hevuðsvinningar 1. Ferð fyri tvey til Rhín-ánna við SMYRIL-LINE 1. Ferð við ICELAND-AIR til Íslands 3. RALEIGH barna-, harra- ella damusúkkla frá Fa. ANDRE ANDRE- SEN, Havn Hevuðsvinningarnir verða lýstir nærri í komandi blødunum. — Eg havi nú ásannað, at politikari ikki kann sekja eitt alment starv á jøvnum feti við onnur. Vit bardust annars fyri, at fólk í ellum størvum — úr ellum stættum — skuldu kunna lata seg velja á ting, men hitt evugta tykist at vera munandi torferari, sigur Vilhelm Johannesen, landsstýrismaður m.a. í skrivi til blødini um avgerð sína ikki at taka við starvinum sum posthúsleiðari í Klaksvík. Vilhelm Johannesen, landsstýrismaður, sum herfyri varð settur í starv sum posthúsleiðari í Klaksvík, hevur nú boðað postverkstjóranum frá, at hann ikki ynskir at taka við starvinum. Hetta sigur Vilhelm Jo- hannesen í einum tíðinda- skrivi hann hevur sent fjólmiðlunum. Í hesum skrivi vísir Vilhelm Jo- hannesen á tann sera sub- jektiva tíðindaflutningin, sum hevur verið um hetta málið og vísir aftur skeiv- um og reingjandi upp- lýsingum um seg og sítt arbeiði. Vilhelm Johannesen sigur, at hann helt seg hava sama rætt sum onnur at søkja nevnda starv, og somuleiðis helt hann seg hava ávísar for- treytir fyri at søkja. Vib- ari sigur hann: — Somuleiðis var eg vitandi um, at starvið ikki skuldi setast av nekrum politiskum myndugleika, men at tað var postverks- stjórin einsamallur, aft- aná at hava ráðfert seg við starvssetanarráðið hjá postverkinum, ið skuldi seta starvið. Soleiðis kundi talan ikki blíva um eina politiska starvssetan. sigur Vilhelm Johann- esen jan „Í sambandi við, at eg frá 1. apríl 1986 varð settur í starvið sum posthúsleiðari í Klaks- vík, eri eg fleiri ferðir biðin um viðmerkingar til hesa starvssetan Higartil havi eg svarað, at eg ongar við- merkingar havi. Nú kann eg siga frá, at eg í skrivi til postverkstjóran, dagfest 17. í h.m havi boðað frá, at eg als ikki ynski at taka við nevnda starvi. Í tí sera subjektiva tíðindaburði, sum verið hevur hesi starvssetan viðvíkjandi, er m.a komið fram, at eg ongantíð eri settur í fast starv hjá postverkinum, at eg bert havi arbeitt sum eyka postboð, at eg bert einar tvær ferðir eri sloppin at sita við kassaav- greiðsluna í summarfrítíðini, at talan hevur verið um eina politiska starvsetan o.s.fr. Sannleikin er nú tann, at eg kom í fast starv á postavgreiðsluni í Klaksvík tann 20. mai 1962, og at eg sostatt havi verið í festum starvi har í nærum 24 ár. Í 1967 vórðu fýra tey fyrstu starvsfólkini á postavgreiðsluni í Klaksvík sett sum tænastufólk hjá danska postverkinum. Eg var ein av hesum fýra. Annars havi eg, helst sum tann einasti á arbeiðsplássinum, í sterri ella minni mun røkt øll sløg av størvum á postavgreiðsluni í Klaksvík. Nakað annað er, at eg við síðuna av eisini havi rekt onnur sterv — havi verið blaðstjóri í 9 ár, býráðslimur í 10 ár, komm- unufelagsformaður í 2 ár og nú tey seinastu 7 árini legtings- og landsstýrismaður. Tá starvið sum dagligur leiðari á postav- greiðsluni í Klaksvík varð leyst at sekja, helt eg meg hava rætt at sekja hetta starv, og eisini helt eg meg hava ávísar fortreytir fyri at sekja. Somuleiðis var eg vitandi um, at starvið ikki skuldi setast av nekrum politisk- um myndugleika, men at tað var postverks- stjórin einsamallur, aftan á at hava ráðfert seg við starvssetanarráðið hjá postverk- inum, ið skuldi seta starvið. Soleiðis kundi talan ikki blíva um eina politiska starvsset- an. Eg havi nú ásannað, at politikari ikki kann sekja eitt alment starv á jevnum feti við onnur. Vit bardust annars fyri, at fólk í øll- um stervum — úr ellum stættum — skuldu kunna lata seg velja á ting, men hitt evugta tykist at vera munandi torførari,« sigur Vil- helm Johannesen í skrivi til fjølmiålarnar. ——|8