hósdagur 1. mai 1986síða 14

6 — og geva honum karmar um eitt egið skapandi felagslív, segði Jóan Pauli Joen- sen m.a. í reðu síni í Havn flaggdagin. Hann vísti eisini á, at ungdómshús og bygdahús eru avgerandi neyðug sum karmar um eitt mentanarlív hjá føroysk- um ungdómi. Jóan Pauli Joensen nam nógv við spurningar, sum viðvíkja komandi ættar- liðum okkara og mentanarlívinum. Hann helt, at vit mugu áhaldandi vera á varðhaldi og veita ta neyðugu rekt til okkara føroysku eyðmenni. — Tí mugu vit hava ein mentanarpoli- tikk, soleiðis at oll dygdargóð føroysk mentanartiltek verða stuðlað. Vit prenta reðuna, sum Jóan Pauli Joensen helt á Vaglinum flaggdagin 25. apríl: Flaggreða, ið Jóan Pauli Joensen helt á Vaglinum flagg- dagin 25. apríl 1986. Eitt flagg er eitt symbol ella ein ímynding. Merkið, ið er flagg okkara, ímynd- ar føroysku tjóðina og tað sum hon stendur fyri. Tað var rættiliga tíðliga at fólkini aftanfyri tjóð- skaparrerslu okkara fóru at hugsa um eitt merki, so at fólkið fekk eitt flagg at savnast um. Uppskot til flagg vóru fleiri. Tað fyrsta var veðramerkið, seinni kom so tjaldurs- merkið, ið m.a. var vundið á stong umborð á eim- skipinum »Føringi«, sum Mortensensmenn á Tveroyri áttu. Hetta var í við so nógvum fero — Tann stersti ágangurin móti sent okkum frá fylgisveinum. Tann besti heilivágur móti hesum yskum tilfari sum gjørligt. Fording og bann nyttar einki. 1888. Hesi fløgg komu kortini ikki at fåa stora ut- breiðslu millum manna. Betur nøgd komu fólk at verða við tað flagg, sum føroyskir studentar við Jens Olivuri Lisberg á odda evnaðu til. Hetta flagg, seymað á fyrsta sinni sum eitt lítið borð- flagg, varð góðkent á fundi í Feringafelagnum 2. mars 1919. Seinni varð tað seymað sum rættiligt flagg og kom á stong sama árið, stutt eftir eisini í Feroyum, tí Jens Oliver Lisberg hevði tað heim við sær til Feroyar. Í árunum sum komu og fram til 1940, tá bretar skóru igjøgnum og kravdu, at foroyingar skuldu sigla undir feroyskum flaggi, vóru tað fólk, sum áhald- andi stríddust fyri at vinna feroyska flagginum frama. Tað vóru skiparar, sum, hóast teir fingu stór- ar trupulleikar, ikki vildu nýta annað flagg enn fer- oyskt, m.a. skiparin á Neptun, sum saman við skipi og manning gekk burtur í 1934. Henda spennandi part av einum feroyskum frælsisstríði hevur Niels Juel Arge skrivað um í frálíku bók síni um flagg- seguna. Síðani flaggið varð viðurkent hevur tað so at siga á hverjum ári verið hildin flaggdagur. Hetta verður gjørt í Havn og i flestu av teimum sterru bygdunum. Gingið verður skrúðgonga og flaggreður verða hildnar. Soleiðis verður henda sega endur- skapað á hverjum ári í til- viti okkara, samstundis sum land okkara verður itøkiligt i fosturlands- sangunum, sum sungnir eiga at verða á einum degi sum hesum, tí umframt ímyndingina av feroysku tjóðini í Merkinum, so lótu tey fólk, sum gingu á odda í tjóðskaparrerslu okkara, eisini landið og fólkið í orð, so at vit á sam- komum, fundum og í veitslulag kunnu gera land okkara ítekiligt í sangi. Umframt Merkið so hevur Songbók Føroya Fólks verið av stersta týdningi fyri skapanina av einum tjóðskaparligum tilviti hjá feroyska fólk- inum sum heild. Hóast tað ikki ber til at siga, t vit eru ein sjálv- steðug tjóð í ellum lutum, so eru vit mentanarliga og okkara feroyska mentanarlívi kemur óivað at verða tað sum um stutta tíð verður er einki annað, uttan eitt gott føroyskt sjónvarp seguliga eitt fólk við okk- ara egnu norrenu eyðkennum. Er tað nógv sum skilir sundir, so er tað meira, sum bindur okkum saman Fleiri av okkum hava óivað onkuntíð sett sær spurningin, hvat tað er at vera feroyingur. Hetta er sjálvandi bæði eitt ment- anarligt, kensluligt og lóg freðilig hugtak. Tað er at vera feddur í hesum landi, tosa føroyskt mål, men fremst av ellum er tað kanska ein kensla. Fólk við retrum sínum aðrastaðni kunnu hava verið so leingi í hesum landi, at tey kenna seg sum feroyingar, eins og fólk við retrum sínum her kunna hava búsett seg aðrastaðni og alsamt kenna seg sum feroyingar. — Tað er fyri mær, sum tað umhvervi, sum tá — í 50-unum — ið bern sluppu at vaksa upp í, var nógv meira spenn- andi enn tað umhvervi, sum vit í dag bjóða bernum okkara. Á |