hósdagur 19. juni 1986síða 4

Síða 4 | Jaqueline Williams: tíðindablaðið „Stuðlarnir hjá Botha kenna seg tryggari í sleyg-politikkinum« „Eg vildi heldur búð í strá- smáttu og havt eina kúgv sum lívsgrundarlag enn at hildið fram at liva undir teimum umsteðum, tað hvíta harrafólkið í S- Afrika hevur skapt okkum“, segði Jaqueline Williams, ung litt kvinna og gudfreðinæmingur úr Johannesburg á pressu- fundi við feroysk blaðfólk týsmorgunin. Fundurin ið skuldi vera um ta suður- afrikansku kirkjuna og til- takið norrent Dagsverk, bleiv í stóran mun til kjak millum legtingsmannin og blaðstjóran Óla Breck- mann, ið metti upp sum blaðmaður, men hevði eis- ini sett sær fyri at sann- Williams hon sum føra Jaqueline hvussu gott hevði tað littur suðurafrikanari Hetta kjak var eisini áhugavert við tað, at tey hjásteddu fingu hevi at síggja intelligenta og væl formuleraða gentu úr Suðurafrika seta hin fer- oyska apartheid-kross- faran upp á pláss ferð eftir ferð, avgjert, men kurteis- liga. Jaqueline Williams um- boðar | ungdómsdeildina hjá South African Council of Churches og hetta er aðru ferð hon vitjar í Feroyum. Júst tann dagin hon kom henda vegin, vóru 10 ár liðin, síðan Soweto-uppreisturin tók seg upp, sum hevur fert til núverandi undantaks- støduna í Suðurafrika. Hon tók eisini ímóti 300.000 kr. í »sym- bolskum< kekki, úrslitið um, veruliga av arbeiðinum há Norren- um dagsverki í Feroyum seinasta ár. Pengarnir eru longu fluttir til Suður- afrika igjøgnum ta donsku fólkakirkjuna og har verða teri brúktir í hjálparstarvi til frama fyri fangar, familjur teirra o.a. Nógv áhugavert kom fram á tíðindafundinum viðvíkjandi tí núverandi steðuni í Sudurafrika. Eitt av tí mest áhugaverda, ið kom fram, takkað veri hvessum spurningum frá Ola Breckmann, var at tann sokallaði »ættarbolak-ofirdurin« í landinum fyri stersta part er tilrættalgadur og til- elvdur av stjórnini i Pretoria. Stjórnin metir hendan ófrið hava stórt propagandavirði og hevur lagt doyin á at sáa split og hatur ímillum tey svertu fyri síðan at kunna siga við útheimin, at talan er ikki so nógv um mótsteðu hvíta mótvegis ti minni- lutanum innan- hýsis klandur og stríð hjá teimum svertu Jaqueline Williams pekaði á, at báðir teir for- bodnu felagsskapirnir hjá tiemum svertu i Afrika, sacp og ANC, byrjaðu friðarliga og royndu í ikki minni enn 60-70 ár at fáa semju í lag við tann hvíta minnilutan og sterri rætt- indi fyri tey svertu. Tað hevur ongantíð eynnast og serliga teir svertu ung- dómarnir burturvísa fram- haldandi royndum at ar- beiða á friðarligan hátt á- leiðis javnrættindum og frígering. >Vit vilja bert eitt,« segi Jaqueline Will- iams, »og tað er at fáa ræðið í okkara egna landi, tí landi, teir hvítu valds- harrarnir stjólu frá okkum við harðskapi og yvir- gangi fyri 300 árum síð- ani. Vit eru givin at bíða, sum um 3 sø el » 5 vit hava bíðað og steðan er bara versnad.« »Tad gevur onga mein- ing at samanbera livskor- ini hjá teimum svertu í Suðurafrika við onnur í Afrika ella tí triðja heim- inum“, Williams sum svar til viðmerking frá Ola Breckmann um at fleiri svert í Sudurafrika eiga bilar. »Sudurafrika er eitt tað ríkasta landið í heiminum: har er gull, dia- mantar, uran og aðrir dýrabarir náttúru- ressursir. Hví kunnu tey svert, sum eiga landið, ikki eitt sindur av rikidøminum? Sannleikin er tann, at tey hvítu, ið telja 20% av íbúgvunum eiga yvir 80% av ellum segði njóta lutunum í landinum. Tað fram, at tey svertu eiga 50.000 fyri- verður fert tekur og tað má ljóða sum eitt stórt tal í einum landi sum Feroyum har bert 15.000 fólk búgva. Men i Sudurafrika eru 30 mió fólk og ognarluturin hjá teimum svertu sum heild er tí stak lítil. Fyri at sam- anberingin skal vera rætt- vís og skillig, má hon vera ímillum tey svertu í Suðurafrika og tey hvítu í Suðurafrika. Fyri okkum eru tey hvítu í Sudurafrika ímynd ilskunnar. Tey hava rikið okkum út í oyðimerkina, til reservat, har einki grer, og verða vit spurd hví vit ikki dyrka upp lendi sum eitt nú Transkei. Tí um tú sat í oyðimerk, eitt hana- gleiv frá ófera fruktagóð- um garði við rennandi vatni, og garðurin til- hoyrdi teg, hví skuldi tú tá hildið fram at búð í oyði- merkini?< Jaqueline SOV Williams forspråkarunum fl ira segåi eisini, at innanfyri SACC eru 20 mió. fólk Tað verður hildið upp á, at Zionist-kirkjan í Suður- afrika, sum hevur 5 mió limir, ongan pening fær úr útlondum frá, meðan 96' av peninginum hjá SACC kemur uttaneftir. orsekin er tann, segði Williams, at Zionist-kirkjan ikki rekir hjálparstarv av nekrum slag, meðan SACC ansar eftir politiskum fangum, familjum teirra og skúla- næmingum, ið verða fongslaðir av suðurafrik- ansku legregluni. Hvat hendir um Vestur- heimurin, og tá helst USA, Bretland og Vestur- týskland, flyta sínar fyri- tekur og ílegur úr Suður afrika? »Vit fara at lida meira,« segði Williams, »men líð- ingin verdur styttri. Teir europearar, ið tosa og hugsa sum suðurafrik- anarar og sum eg viðhvert meti í Europa, viðganga at teir bert kenna Suður- afrika igjøgnum — fjøl- miðlarnar. Hvi fara teir ikki hagar, vitja og síggja fyri seg sjálvar hvussu ræðulig steðan er? Teir vilja »i friðarins navni« hava okkum at bíða 500 ár afturat eftir frígering, val- rætti og javnrættindum. Teimum nýtist ikki stúra fyri ikki at fáa innferðar- loyvi, tí tað eru júst slíkir, Botha vil hava til at skriva um viðurskiftini í Suðurafrika. Men teir tykjast kenna seg trygg- ari í sleyg-politikkinum. Vit sita ell og hoyra upp á slatur, royna at fáa greiðu á tí og vænta meira slatur Tað svarta í Suðurafrika fer at sigra. Vit hava viljan til frígering og vit 9 Nr. 68 — 19. juni 1986 Jaqueline Williams helt prædikuna i Vesturkirkjuni Hon er gudfrødinæmingur gudfrødingur um eitt år viljan til at liva frælst liv,« segði Jaquel- ine Williams Sosialurin fer i næstum at prenta gjølligari hava verdur utskrivad sum samrødu vid hetta frilika umboðið fyri frælsisstridid í Afrika etj.- Sowetodagurin altjóða soli- daritetsdagur 16. juni síðan 10 ar liðin, sorgarleikin Í Soweto. Hetta er ein tann voru ljótasti dagur í seguni hjá okkum hvítu Hesin dagur átti, eins og 1. mai, at verið ein al- tjóða solidaritetsdagur, har vit åttu at synt sam- kenslu og studul vid okk- ara næstum í Suður- afrika, ið mugu fyri rættindum, ið vit meta sum sjálvsegd Henda dagin skipaði Vesturkirkjan fyri tænastu við luttøku av suðurafrikanska prestin- stríðast guds- um og var hetta ein leta, har ein ofta av skomm og skuldarkenslu, mátti hyggja niður medar prædikadi hóast hon legði dent á, at vit ikki {EL 11 skammast ella yvir tað, ið farið ner heldur hjálp Sig eitt orð, hvert t ð í ð kunna 1 ólir ð kunni o D st ið þ 1 Vi næstum okkara, teimum svertu í Sudurafrika i striånum at vinna menn iskjanslig rættindi. Hetta kvøldid måtti ein åsanna, at samkomuni i Vesturkirkjuni fór tann stóri næstakærleikin ikki at koma frá. Hetta var eitt kveld, har ein sum fer ovingur átti at skammast av føroysku »egoismuni« ið visti seg við lítlu lut tøkuni, id var Ofta kemur smáar tjóðir, sum t.d. Før ovar, verða fluttar í tal inum hjá stórveldinum Tann dagin vit flutt, muga vit bert vóna at solidaritetskenslar rekkur longur enn tann í Havn Eg vil enda við eini yrk ing hjá Helgu Menschen Hon ljóðar nakað soleið í foroyskum fyri at verða aðrastaðni okkum vid orður ð tosaðu Evyðóúiv Dimon