týsdagur 24. juni 1986síða 6

tíðindablaðið Utgevari: P/f Sosialurin > Ábyrgdarbíaðstjóri: Jan Miller Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Snåvid ikki i grinda- målinum EITT er at skriva hugsan okkara um grindamålid i egnum blødum, annad er hvat hetta batar søk okkara uttanlanda. MEN hóast tað, tað av størsta okkara samsintir fylkjast um søk so er týdningi, at fjølmiðlar sum hesa, tí í ósemju við seg sjálva fremur eingin tjóð nakað munagott verður tað landsstyri UTEFTIR okkara og hetta einsamalt, ið skal miðvísum skipa fyri verjutil tókum, nevniliga upplysing og aftur upplýsing um okkara lívs hátt og sjónarmið HETTA er stórarbeiði, sum neyv an man fara at geva úrslit í bræði, innan eitt til tvey ár, men kortini neyðugt og einasta gongda leið HETTA kemur at kosta okkum nakað, men einki trúarskifti í seguni hevur verið so jånkasligt, at tað ikki kostaði lívlát, blóð og tár hjá teimum, ið trúgvast vóru móti sínum egna uppruna. OG JUST hetta snýr grindamálið seg um. TALAN skal kortini ikki frá okk- ara síðu vera um somu heilagu krigsførslu móti teimum, sum teir nú í áravís hava framt móti okk- um, men heldur at vinna sjálvan heimin fyri sjónarmiðum okkar ara og í hesum arbeiði gera sum minst burtur úr ávísum skilaleys- um umhvervisbólkum, hvers endamál meira er at kradda sær fígging til egnu dagdvølju enn at bjarga grindini. HETTA arbeiði er tíbetur byrjað, men má alsamt meira gerast; men við so góðum monnum sum Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 oddagrein Árna Olafssyni, Kjartan Hoydal o.ø. at standa fyri og avgjørdu stødu legmans og harvið alra føroyinga sum grundarlag, skuldi borið til at hildið somu miðvísu og alsamt neyðugu upplýsingar og verjukós MEN er ivi um, um nóg nógv ella skjótt stundini nóg verður atborið, so eigur í meira fólk at setast til at fáa sjónarmið okkara í útlendsku fjølmidlarnar TI HETTA mál snýr seg tá saman um kemur ikki einans um rætt okkara til í egnum landi at liva eft ir Skaparans ætlan og av egnum evnum, men eins nógv um okk- ara »truverdigheit« sum mentað og rættskaffið fólk. VIT royndu okkum í fjør við góð um móti útlendsku grindatreror- istunum, men uttan úrslit. Háð og skitin orð var takkarlønin, so vit hava framyvir ikki annað val enn so avgjørt sum møguligt at beina fyri øllum hugsandi grindaófriði her á landi, størsti dentur verður lagdur á upplýsingina úteftir. samstundis sum HELST fáa vit lítið burturúr sam skifti við sokalladar umhvørvis- bólkar — kanska undantikið Green Peace, sum seinnu árini eru vorðnir nakað skilabetri. TÍ VERÐA vit fyri at røkka sum longst við tí lítla, vit hava, at tala sek okkara fyri vanliga friðarliga útlendinginum og veruliga út- lendska valdinum — politisku myndugleikunum, handils- og innflytarafelagsskapum, og ikki minst núverandi keyparum av verum okkara. Kr. —Á Nr. 70 — 24. juni 1986 Orrustan å Kongabrunni! Harra bladstjori, gev mær hesum reglum innivist i blaðnum. I II bindi eftir Hans A. Djurhuus á síðu 43. har finna vit inn- gangin til eina av mongu depru segum Feroya. Nólsoyar Páll kallaður. Hann var borin í heim 1766. Tað var nú ikki ætlan mín, at seta meg at avskriva hesa spennandi søguna. Heldur kom mær hana í hugan, nú ein hoyr- ir tíðindi úr Havn. Jú, tað kann ikki sigast annað enn, at hesaferð vóru havnarmenn ikki tiknir á bóli. Hesaferð er tað ikki »Brillumadurin«, ið er uppá spæl. Men ein Paul Watson. Hesin maður er ikki heilt ókendur í Fer- oyum. Mær tykir, at hann er heldur ólátin, og óstórt ligur ímillum mentað fólk Ti í dag hava vit ment okkum rættiliga væl, síð- an »Brillumadurin« rændi Føroyar, fyri bædi etandi Herferdin hjå Watson litid vid hval at gera Bursatanga, tå hand tøkan for fram, mundu fåa ta fatan Paul ovum ikki just er at at uppgåvan hjå Watson her i Før steðga grindadrápi. held ur man hon vera at faa nakrar eftir hansara tykki. góðar myndir, ið vísa okkum teir barbarar hevur heim hann sagt num, at vit eru Fær fyrstu fekk hann á Bursatanga! Pad var týðiligt. at tað var væl sjónleikur seinnu tiknir vørðu. lógu fyrst og sigldu í klingur, teir róptu ókvæmisorð eft- ir løgregluni, síðan fóru teir út aftur til >Sea Shep herd«, har teir fingu fatur í sjónvarpsliði sínum, sum so sigldu inn aftur saman við teimum. Komnir inn til molan, har »Ritan« plagar at liggja. legði báturin við sjónvarpslið- num seg aftan fyri molan at bíða. meðan hinir fóru inn eftir ti tikna båtinum, síðan komu teir fram og byrjaðu at taka myndir Um nú teir báðir hevdu sloppið avstað við båt- inum, var aksjónin mis sum hendi har. fyriskipaður báðir Teir sum meðan og pening Eg meti handan Wat son fyri ein lógbrótara, hann man helst ikki frið- halgast í Onglandi. Tað rættasta er at gera stjórn- ini í Bretlandi greitt, at vit her heima ikki tola ónáðir av hasum slagnum, tí hatta er á ein hátt sjórænarar og lógbrót- arar. Mær tykir, at tit løg- reglumenn við fútanum sum fyriskipara hava gjørt eitt heppið bragd, at tit hava fingið so mangar av hasum slagnum undir lás og slá. Og tá ið teir blíva loystir, um íkki úr bondum, tá lova ikki, at seta sína nes á okkara leiðir meira. Á blaðsíðu 49 í somu segu sigur H. A. D. víðari: »Saman við nólsoyingum og nøkrum havnarmonnum, ið høvdu vápnað seg við hval våknum, hakum og ligg) (N.Påll) hann um for meti eg, at hesin I maður við síni skjót inkjan og dirvi visti. at tann føroyska løgreglan ikki er at spæla við. og Paul Watson fekk at vita at hann kanska ikki fær tað so lætt hevði sum hann varhugan av, tá hann kom higar! Hvat vildu blød okkara og almenningurin sagt um hesir menn sluppu av stað við logreglan båtinum, sun hevdi løgreglumenn tikid meðan 4-5 ansaðu eftir honum? Eyð sæð er. at Paul Watson vil liga provokasjón hansara hava fleiri myndir oman og nidan gjøgnum Nólsovarfjorð visir hetta Best er, um vit lata hann sigla oman og niðan gjøgnum Nolsoyarfjørå til endan å august! »X« heldur i lesara brævi sinum, at vit eiga at visa sannan føroyskan bliðskap móti »Sea Shep herd<. Ongin ivi er um, at tað vildi verið tann úr slitabesti hátturin at gjort kommandants garðin. Páll fór inn í stov una, har Løbner og Brillu maðurin vóru, bar eyga við eina korðu, ið stóð stungin niður aftan fyri eina dragukistu. Hann tók korðuna, setti oddin fyri bringuna á Brillumann- inum og segði við hann á enskum máli: >Rer teg ikki. annars ert tú deyður madur«. Hann rópti so til teir, ið stóðu uttanfyri, at um hann kruvdi Brillumann- in, so skuldu teir sláa frá sær við tí, teir hevdu. Beiggi Pálls, Jóanis, svar- aði aftur: >Tað skal verða, sum tá ið tú slær kóp<. Tá vóru menn í Feroyum. Og eru tað væl enn. Fáið hond á Watson, og setið hann á »Torvstein«. Har ið skipar Hansen goymdi seg niðan í Vágur 22/6 Hentzar Joensen hundur sur Si€!t } ið hann tyktar hondina Men tað var kanska rovnd! Mundi Paul Watson ikki fingið burtur úr hes um, at tey »blidu« voru slik sum eru imot grindadråpi? Eins og All vildi hann hetta til in Thornton ittan iva brúkt sin fyrimun Nei. neyvan man her ferðin 5 hava so nogv vi hval at gera. Heldur mar | tað vera fallandi aratal hjá BB( eðrum hygg) NBC og sjónvarpssteðun t vonir eru um at fáa a reisa aftur vid avskeplad um myndum av barbar iskum oyggjabúgvum Norðuratlantshavi Um tað veruliga var hvali, tey tóku synd í. var ikki neyðugt at sigla so langt sum til Feroya, ti vit vita, at amerikanskir fiskimenn drepa 40.000 100.000 delfinir um árið í gørnum teirra. Tað verður lítið tosað um! ohe. Lýsið í SOSlalinum