leygardagur 12. juli 1986síða 14

tíðindablaðið Sosialurin . Nr. 78 — 12. juli 1986 Síða 14 | | j - Eg eri kristin og tað er skylda mín altíð at berjast fyri rættvísi, kosta hvat tað vil! Hvussu kennist tað at alast upp sum littur suðurafrikanari? Hvat væntar litti ungdómurin í Suðurafrika sær av framtíðini, tá verandi yvirgongdin frá hvítum til svart ræði gerst veruleiki? Og hvussu sær hesin ungdómur leiklutin hjá Europa-siðmentanini í núverandi steðuni í Sudurafrika? Millum annað hesar spurningar settu vit Jaqueline Williams úr South-African Council of Churces, tá hon herfyri var i Feroyum. „Ég eri stolt v minum svarta arvi« Ættarbólka- mentalitetur í Sveits Nógvir europearar hyggja — Lat meg fyrst gera tað Tey littu hava tað eitt munir í mun til tað, so unum í Suðurafrika. Eg ast fyri rættvísi, hvat enn heilt greitt, at rasisman í sindur lættari í ymsar meti eg meg at vera fekk positiva hugmynd tað kann kosta. Eg standi Suðurafrika er stigbundin, mátar. Um eg t.d. arbeiði svarta. Eg eri serdeilis um mín svarta arv,eittnú sera stinn í kirkju og segði Williams. Apart- saman viðeinumsvertum, stolt av mínum svarta upprunamálið. Foreldrini kristindómi og eg kann heid-stýrið býtir íbúgvar- og vit gera sama arbeiðið, arvi, og tað vóru foreldrini tosaðu altíð Xhosa sín- ikki minnast nakað tíðar- arnar í tríggjar bólkar í mun til húðarlit. Í ovasta bólkinum eru tey hvítu. Tey eru »rættir« persónar, ið hava frælsi og ávís mannarættindi. Tey littu, harímillum fólk sum eg sjálv og suðurafrikanarar av indiskum uppruna, eru í næsta bólkinum. Vit eru ikki heilt ring, tí vit líkjast tí hvíta manninum eitt sindur meir enn teir upp- runaligu íbúgvararnir. Teir reinu suðurafrikan- ararnir eru hin vegin undirmenniskju og verða viðfarnir sum rusk. so fái eg hægri len. Eg eri heldur ikki so samfelagsliga avbyrgd sum tey. Sjálvandi kann eg ikki búgva á teimum økjum í stórbýunum, sum eru ætlað teimum hvítu, men eg kann kortini búgva á littum økjum. Tey svertu kunnu yvir- hevur ikki búgva í stórbý- unum. Mær nýtist heldur ikki at hava ferðaloyvi til at vera í býnum tað skulu tey svertu hava Men hóast staturin metir meg at vera litta og gevur mær ávísar fyri- hjá mær eisini. Hetta er stak óvanligt í Suður- afrika, har tey flestu skamma seg yvir at vera svert , ti at vera svartur er tað sama sum ikki at vera menniskja. Vit vóru fátæk, hóast vit ikki vóru líka fátæk sum tey allar flestu, og vit trúðu fult og fast upp á meguleikarnar hjá teimum svertu at vera sínir egnu harrar og stýra sínum egna lívi. Steðan hjá foreldrum mínum hevur hjálpt mær sera nógv í míni politisku hugs- an og fatan av umsteð- ámillum „Standi stinn i kirkjuni« Eg fór i mína fyrstu mótmælisgongu tá eg var 13 ár, og síðani havi eg verið virkin í politikki, ungdómsrerslum og kirkjuligum starvi. Kg varð fleiri ferðir tikin av logregluni og ákærd fyri øsing og undirgravingar- virksemi. Men tad hevur einki at siga fyri meg. Ég meti tað vera mína skyldu sum kristin altíð at berj- skeið í mínum lívi, tå eg enn upp á Afriku sum ikki havi gingið í kirkju Fyri ein trúgvandi má tað vera skylda at kanna lívið, fáa greiðu á umsteðunum hjá sær sjálvum og sam- felagnum, te. at kanna politikkin og religiónina upp á ein kritiskan máta Eg havi lisið Gudfrødi í trý ár, men vænti kortini ikki at eg fari at starvast sum prestur, tí innan fyri mína samkomu verða kvinnuprestar ikki vígdir nakað eksotiskt og veru- leikafjart. Teir eru vanir við, eitt nú í Hollywood- filmum, at síggja tey svertu dansa nakin, sveiggja spjót og berjast hver í móti eðrum. Men stødan viðvíkjandi ættar bólka-skipanini verður kanska greiðari, um vit hyggja at einum fram- komnum og siðment aðum landi í Europu sum Sveits Har búgva umleið 6 mió. fólk í 15 kantónum hver við sínari heima AAA