týsdagur 18. apríl 2000síða 12

23 tíðindablaðið sosialurin Nr. 76 - 18. apríl 2000 22 tíðindablaðið sosialurin Nr. 76 - 18. apríl 2000 ian, sum eisini er sera kend- ur í føroyska tónleikaheim- inum. Frálíkt var tað at hoyra. Gavstrikkurin Niklái Umframt øll hini var eisini ein gavstrikkur, sum eitur Niklái, á pallinum. Niklái er ein dukka, sum verður stýrd av Absalon Á- argarð, sum hevur lært seg kynstrið at búktala, og væl liggur fyri. Sum vanligt er við búk- talaradukkum, sum eru tær í frekara lagi og í so máta var Niklái einki undantak. Men hann var tað upp á ein »høfligan« máta. Ikki kann sigast annað enn, at Absalon við hepni hevur lært seg kynstri, tí tað var beinanvegin, at hann - og Niklái - fingu fatur á børnunum. – Halda tit hann er kuuul? spurdi Niklái, – Neiiiii ..., skrálaði barn- ahópurin afturímóti. Aftaná at hava fingið Absalon at lata seg í sól- brillur og húgvu, sum vóru alt annað enn kul fekk hann latið hann í einar kulari húgvu og brillur ... Og børnunum dámdu hann væl, henda lítla gav- strikkin. Kular kularøtur Kularøturnar úr Klaksvík eiga eisini at fáa nøkur orð við sær, tí eisini hjá teimum liggur væl fyri. Tá tey fyri einum mánaði síðani hitaðu upp til Creamy konsertina vístu tey, at tað liggur væl fyri hjá teimum at fáa fatur á áhoyrarunum og tey stóðu einki aftanfyri poppgenturnar úr Danmark. Leygardagin vóru tað kularøturnar, sum vóru tann berandi megin á pallinum og tey sviku ikki álitið. Arnfríð og Jógvan syngja einastandandi væl og tað er beinanvegin, at børnini taka undir við sanginum. At tey so høvdu fingið Trøllapætur oman úr hag- anum, fekk lív í áskoðarar- nar. – Eg eri fluttur í Eystur- oynna, so eg helt, at eg skuldi støkka inn á gólvið, segði Trøllapætur áðrenn hann treiv í tveir sangir. Hóast trøllið hevði níggju høvd, so var tað ikki nóg mikið til at loypa ótta á børnini, tí tey fegnaðust um at síggja garpin við høvd- unum og halanum. Gamaní, onkur mundi kroysta eitt sindur fastari um hálsin á mammuni ella pápanum, tá tey allíkavæl hildu í teimum ... Autografar til øll Alt í alt má sigast, at tiltakið á Kabsdali var sera væl- eydnað. Undirtøkan var kanska ikki so stór, sum fyrireik- ararnir høvdu vónað, men hon eigur kortini at geva teimum áræði til at halda á. Tað hava børnini uppibor- ið, bæði tey sum á pallinum stóðu og tey sum lýddu á. Ikki er tað sagt, at slíkt tiltak skal vera ov títt, tí so tynnist soðið, men tað er tørvur á einum slíkum palli, har ung og børn fáa høvi at vísa síni kynstur. Tað gevur dirvið og vísir øðrum børnum at tað er stuttligt at takast við eitt- hvørt, sum ikki nýtist at hava við ítrótt at gera. Og tað setir síni spor, tí tá eg sunnukvøldið hugdi inn til dóttrina, sum sat í einum kamari og spældi við eina vinkonu, og spurdi hvat tær gjørdu var svarið: – Vit læra okkum at skriva autografar ... Tað hevði hon úr Kambs- dali, har øll tey sum fram- førdu - stór og smá - skriv- aðu autografar til øll sum vildu hava og tey vóru ikki so fá ... Helsji, hann skal í húgvu og sólbrillur fyri at vera kuuuul, spurdi Niklái børnini og fekk eitt rungandi ja sum svar ... ..... á nei, á nei, á nei. Tú ert ikki kuul í hasari húgvuni og hasum sólbrill- unum, segði Niklái við Absalon og flenti so tað gelti í Arnfríð Lützen, sum sam- an við Jógvani Hansen er berandi kraftin í Kularót- um, hevur eina sera vakra rødd, og tað sluppu áhoyrararnir at koyra Hóast hann er eitt sindur kámur á myndini, so var hann alt annað enn kámur á pallinum hesin ungi knassin, sum dansaði, sum fyri lívinum ... Brøðurnir Elias 8vinstrumegin) og Dánjal Gudjónsson, sungu ein vankran sang, sum mamma teirra hevur gjørt og sum Dánjal hevur gjørt lag til Nógv var gjørt burtur úr fyri at fáa tað at síggja ordiligt út og tað eydnaðist væl ... ... eg havi níggju høvd ... Tey mongu børn- ini, sum saman við foreldrum sínum, høvdu leitað sær í Kambsdal seinn- apartin leygar- dagin, fingu eina sera hugnaliga løtu saman við Kularótum, Nikláa og Trølla- pæturi, sum kort- ini ikki loypti so stóran ótta á børnini, hóast hann hevði níggju høvd og eina sera djúpa rødd. Og lítið er at ivast í, at til- takið gevur fyri- reikarunum mót til at halda á SVEINUR TRÓNDARSON Eitt trøll við níggju høvd- um, ein kulur gavstrikkur, sum eitur Niklái og so ein rúgva av glaðum syngjandi børnum og vaksnum. Blanda tað í eini ítróttar- høll ein seinnapart leygar- dag og tú fært eitt fínt barn- atiltak, sum eitur Kularøtur. Hesaferð var tiltakið á Kambsdali, men tað er at vóna, at aðrir partar av land- inum fáa loyvið til at upp- liva tiltakið á heimavølli, tí tiltakið riggaði serstakliga væl. Frá violin til trøll Tiltakið leygardagin var bygt upp um Kulu røturnar úr Klaksvík, men tær vóru ikki einsamallar - verri enn so. Afturat sær høvdu tær m. a. eina violinleikandi gentu úr Havn, ein syngjandi tvør- ádrong, tveir syngjandi brøður úr Havn og saman- lagt gav hetta tiltakinum eina øgiliga breidd. Tað er so kanska eisini tað einasta, sum er at finnast at, tí skiftini vóru í so nógv og í so tøtt, at framførslan gjørdist ikki so samanhang- andi sum ynskiligt var. Men tað hava børnini neyvan hugsað so nógv um, tí tey hugnaðu sær, ella sagt á »nýføroyskum« tey rá- hyggaðu sær. Stuttligt var at síggja - og hoyra - tey syngja við, tá til bær, og tað eigur at geva fyrireikarunum - Steintóri og hinum - áræði at halda á at hugsa um børnini, tá tey gera tónleik. Móttakararnir eru har og teimum dámar tónleikin. Frálíkar framførslur Tað skal eisini sigast, at tað liggja nógv evni fjald í teim- um ungu. Hetta vóru børn- ini á Kambsdali eitt framúr gott dømi um. Nógv hava hoyrt um ung- an knassan av Tvøroyri - Brandur Enni eitur hann - sum tók íslendingar av bóli. Hann hevur eina sera vakra og klára rødd, og umframt tað dugir hann sera væl at framføra á palli. Tey, sum sóu Kosovo- sendingina hjá Sjónvarpi Føroya minnast kanska eis- ini hin unga fýrin, sum sat við klaveri og sang um tangokettuna. Tað gjørdi hann eisini í Kambsdali, men hesaferð hevði hann beiggja sín afturatsær, og tað kláraðu teir báðir - Dánjal og Elias - upp á stás. Teir báðir sungu tveir sangir. Tann seinna hevði mamma teirra Rakul yrkt, meðan Dánjal hevði gjørt lagi. Tí spílaðu fólk oyrini eitt sindur eyka tá hetta lagi tónaði fram, og lat tað vera sagt beinanvegin, at í hasum báðum búgva góð tónlista- evnir. Hóast talan ikki var um sama slag av tónleiki, so vísti Rebekka Blak, at hon dugir at handfara eina vio- lin. Hon hevur spælt í fleiri á longu sum er og gerst utt- an iva enn betri við tíðini. Afturatsær á pallinum hevði Rebekka pápan Krist- Kom ikki og sig, at hugflog manglar, tí tað ger tað ikki. Sangarar og dansarar »folda seg út« ... Hann sá øgiligur út, har hann stóð á pallin- um, Trøllapætur, men hann er góður í sær, og so dugir hann at syngja ...