leygardagur 23. august 1986síða 16

Myndirnar hav Poul Johs. Lindberg hevur í ritgerð síni um fiskaturking, latin Fróðskaparsetrinum í 1971, givið hesa sera frálíku lýsingina av arbeiðinum á einum fiskastykki á Tvør- oyri, sum hann minnist tað. Hon er prentað í bókini »Fiskafolk« eftir Jóan Paula Joensen. Tad var i hann tikið fjøllini til sin har øll vatn Fjørdurin lå krunkasvartur eins og heví tey logu avmyndað í skorpuni. Eftir menuni á krambúðini sat ein riðil av gorrandi likkum, tær lættu sær á við hvort, hvurvu aftn fyri vaski skúrin fjøruni og * r 1 riptu í fiskasiogv ið kulkaðu fiskagarnar í seg. Fóru so á flog og settust r at gorra á menuni á krambúðir A nr í kvirt. Tú hoyrdi ikk itt < ð g 10 Sur hevði 1 eir ming kki einans fólkið var + 18 ø na Á < < a t J =>, x { x | pr < a vit lænt frå Matrikkulstovuni og Fornminnissavninum A £ Luf klar I ( í H f frmstafingr I ið stendur SÅ g illa royndur Hvi koma best er % x x x r t ne n + at vera varin ikki, hesir krambakallarnir hasir svevnskarvarnir, teir skulu fáa av at vita, her lata meg ganga einsamallan Ég fari at ringja til hinar, teir uttan fyri og teir innanfyri, og r ætla at breiða, ella hvussu teir meta um v eðrið “ um faa at vita, Hann tekur telefonina og fer at ringja J hetta verður he lagur g teir DE reida fisk ð Tad í ur ófrið I gu kur af 1 lst ein góður etianl r at ter yvir aftur 4 asid i ur í kroppinur tur og fram í 1 i 1 Y tI Í I IK r r ið h D at k irbeiðis gið samallur heilar ot i ørdi eg rætt so ( na og bað tykkum fara til hevlitis heimaftur, har koma frá. Nei, tit skulu ikki sleppa hoyrið her! Far tú og koyr breið ingarflaggið upp, og so skalt tú taka tokulúðurin og vinda tað dýrasta, tú ert mentur, fyrst inneftir og síðani úteftir, Nr. 94 — 23. august 1986 og so niðaneftir. So skalt tú fara niðan í fiskahúsið at purra út og biðja tær koma og tað beinanvegin, sum fanin var í hel- unum á teimum, og koma tær ikki skjótt, so komi eg sjálvur niðan eftir teimum, og tað verður ikki tespiligt.« Tað kvetti ikki úr hvergum teirra. Best var at tiga. Nú var sum eldur í koluni. Breiðingarflaggið varð drigið á stong, og so tók krambakallurin um kastið á vrelaranum og mól alt tað, hann orkaði, bæði inneftir, úteftir og niðan- eftir Stjórin var nú farin í holt við at loysa av stakkunum, og so komu kramba kallarnir til hjálpar at draga prosend- ingar og máttur av, og stakkarnir stóðu berir Ein fitt løta gongur, og nú koma konufólkini tuskandi úr ellum ættum Tær koma ikki ein og ei, tær koma tvær og triggjar saman tær vita av royndum, at tær standa sterkari um tær fylgjast skuldi tað hent, at hann kom við onkrum illsinnisglepsum, so var altid ringum onkur, sum tordi at svara aftur. Tær sum búgva næst við, eru fyrstar at koma, so koma tær úr fiskahúsunun rær fylgjast, onkur kemur rennand er elj Pær & er Har 1 VI Tad kvøt r IKt i í í t ppa £ k. H I nn enn harðar H KÍ ØK fotatet I þ | kt Poulina liggur í seing | iði hovið um ekulin »Hon skal ikki sleppa Er hon ikki so kann hon for Anna hv Hetta er lagið. Hvussu skal tað orka upp t liggja! seingini ter fyr bera lukkan breiða Og hvar er kemur hon ikki um morgunin, situr uppi og friggjar um náttina út á morgunin. Har var eisini ein halgadoyðs gangur, sjongur og mála geip í gjárkveldið, langt út á náttina Tað vantaði lítið í, at eg kom niðan við hundinum. Men hetta levnaðið skal ikki