mikudagur 20. november 2002síða 8

brandur enni hevur sein- astu tí›ina veri› nógv at hoyrt og sæ›. konsertir, fløguútgávur og anna› hava merkt seinastu tí›ina hjá brandi, og hóast hann bert er 13 ára gamal, so er hann longu komin langt innan føroyska tónleika- heimin Sjálvur sigur Brandur, at hann hev- ur altíð sungið nógv. Áðrenn tað varð aktuelt at syngja við millum annað Kulum Rótum, sang Brand- ur nógv saman við beiggja sínum. Eisini spælir hann kornett, og tað hevur hann gjørt síðani hann byrj- aði í fyrsta flokki. Og nú er Bran- dur eisini farin at spæla klaver. – Ja, eg eri farin at spæla klaver, men tað havi eg ikki gjørt so leingi. Eg ætli mær at keypa eitt klaver skjótt, og gera eitt sindur meira við tað, og læra meg at spæla ordiliga, soleiðis, at eg kann syngja og spæla í senn, sigur Brandur, sum leggur afturat, at tað er gott at hava eitt akkord- ljóðføri, sum tú kanst vísa teimum tú arbeiðir saman við, hvat tú vilt við tónleikinum. Eisini hevur Brandur verið við í bólkinum Faroe Teens. Teir vunnu millum annað árligu Pop Top kon- sertina í fjør, og sluppu tí at vera við á ólavsøkukonsertini eisini. – Ætlanin við Faroe Teens var at hava ein ungdómsbólk, sum dugdi at syngja og spæla væl. Eg haldi sjálvur, at tað var sera gott at spæla saman við teimum, tí har fekk mín rødd nógv størri avbjóð- ingar, enn hon hevði fingið áður. Ein stjørna Hóast hann bert er 13 ára gamal, so hevur hann longu fingið eitt slag av stjørnustatus bæði millum ungar gentur og dreingir í Føroy- um. Men hvat sigur Brandur sjálv- ur til at vera ein stjørna? – Eg haldi, tað er stuttligt, og eg njóti tað so leingi tað varðar, sigur Brandur. Enn er skúlin hjá Brandi ikki liðug- ur, og við allari venjingini og øllum tí, sum hann hevur at gera, kann tað tykjast eitt sindur ringt at fáa alt at hanga saman. – Nú gongur alt fínt, og kabalin gongur upp. Eg eri norðanfyri um vikuskiftini, har eg venji og geri studioupptøkur. Viðhvørt missi eg nakrar dagar í skúlanum, sigur unga stjørnan. Brandur sigur, at hann viðhvørt kemur eitt sindur afturút, men hann megnar sum oftast at koma inn aftur, sjálvt um tað kanska til tíðir er tungt – Sjálvt um eg ikki havi verið í skúla líka nógv sum mínir floksfel- agar, so havi eg lært okkurt ann- að, har eg havi verið, meðan teir hava verið í skúla, greiðir Brandur frá. – Eg haldi, at eg havi upplivað eins nógv og teir, og eg haldi, at mín sjónarringur er eins stórur og teirra. Tá ein er so ungur sum Brandur er, so er tað sjálvsagt, at nógv vaksin eru um hann, tá hann er í studio, til konsertir og annað. Men Brandur letur væl at, sjálvt um hann ikki er umringaður av javnaldrum allatíðina. – Mær hevur altíð dámað væl at vera saman við vaksnum fólkum. Tey hava nógvar royndir, og eg kann læra nógv av teimum. Eg sigi ikki, at mær dámar betri vaksin fólk enn mínar javnaldrar, men í mínari verð er tað pláss fyri báð- um. Eg eri nú farin at spæla sam- an við gittaristinum, Benjamin Pet- ersen, og tað eri eg sera glaður fyri. Vit báðir vóru eisini við í bólkinum Faroe Teens. Tá tað eru smærri tiltøk fara vit báðir út og spæla einsamallir. Framtíðin er greið. Brandur vil sleppa út í verðina við tónleiki sín- um. – Tað eru ógvuliga góðir tendensir uttanlands, og har er nógv áhugavert at fara eftir, umframt, at har eru nógv fleiri møguleikar, hvat tónleikinum viðvíkur. Men sjálvt tey flestu halda, at Brandur dugir ógvuliga væl at syngja og dugir væl at framføra, so er kritikkur eisini nakað, sum hann fær. – Eg taki onki sum negativan kritikk. Fólk vilja bara hjálpa, og tá eg hyggi eftir konsertunum upp- tiknar, so síggi eg tað, sum var gott og tað, sum eg kundi gjørt betur, sigur Brandur. Men sjálvur metir hann, at hann hevur ment seg nógv síðani hann av fyrstan tíð byrjaði. – Eg eri ikki bangin fyri pallinum. Kanska eg var tað eitt sindur í byrjanini, men nú veit eg betur, hvussu eg skal brúka hann, sigur Brandur Enni at enda. Sosialurin Nr. 223 - 20. november 2002 3 Navn: Brandur Enni Aldur: 13 ár Starv: Lesandi, sangari Føðingardagur: 05.04.1989 Hvat vildi tú verða, tá tú vart stórur, tá tú vart lítil? Handilsmaður Vangamyndin: Brandur Enni 15041989 15 2 Sosialurin Nr. 223 - 20. november 2002 Tíðindablaðið Sosialurin Postsmoga 76 100 Tórshavn Tlf. 31 18 20 Fax 31 47 20 Teldupostur: ph_1@sosialurin.fo Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller Blaðstjórn: Ingrid Bjarnastein Solby Anna Eliasen <ph_1> er ein partur av Sosialinum annanhvønn mikudag. Evstamark er á middegi fríggjadag Lýsingar til <ph_1> skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi fríggjadagin áðrenn blaðið kemur út. Lýsingarnar skulu ikki vera størri enn 254 mm breiðar og 70 mm høgar. Gó›a dagbók. Flokslærari okkara kemur inn í skúlastovuna og spyr okkum , um vit hava hug at skriva eina dagbók til Sosialin. Nøkur svara›u : " Jú, ta› kunnu vit gott", Onnur søgdu: "Jú, kanska, ta› hev›i veri› skeg at skriva eitt brot til Sosialin ." Eg sjálvur eri vi› at ver›a troyttur av at skriva í heila tiki›. Vit hava havt fimm stílar - tveir í føroyskum, ein í enskum og tveir í donskum.Harumftamt hava vit havt tvey innfør- ingsørk í støddfrø›i - alt innanfyri tríggjar vikur. Eg gerist tunglyntur av hesum. Og so er ta› ve›ri› - myrkt, grátt og kalt.Oysandi regni› teir seinastu dagarnar hevur ikki gjørt ta› betri Fyri at koma í betri lag, eri eg saman vi› familju og vinum, tá hugni eg mær.Ta› hjálpir væl. Á ungdómsmøti fari eg eisini , á legur har man møtir n‡ggjum fólkum og fær n‡ggjar vinir - ta› styrkir. Ná, eg má skunda mær, eg skal spæla fótbólt nú ………… …………Hey aftur ! Venjingin gekk væl, hó- ast ta› var kalt og regna›i illa. Í umklæ›ingar- hølinum var lív í.Ein garrvillur drongur jakst- ra›i ein annan drong út um vi› einum hand- klæ›i - kalt var at standa uttanfyri uttan klæ›i. Men ta› vardi bert stutt , so slapp drongurin inn aftur, og teir gjørdust gó›ir vin- ir aftur. Geisp - geisp ! Nú eri eg troyttur aftaná ta hør›u venjingina , best er at sleppa sær undir d‡nuna …. …… gó›a nátt ! Gó›a dagbók. Klokkan var farin av sjey, tá fjallmenninir møttust. Ve›ri› var ikki av tí besta, tvørtur- ímóti, tjúkt og vánaligt s‡ni. Menn tosa›u um, um ta› nú var rá›iligt at fara í slíkum ve›ri. Men eftir at hava práta› eina løtu, var› hildi›, at vit skuldu royna at fara. Ta› gekst væl at reka fyrru gonguna og fáa sey›in í rættina Næsta gongan var verri at fara eftir, tí mjørkin hev›i lagt seg ni›ur á fjøllini, har sey›urin gekk.Men vit b‡ttu okkum upp í bólkar, og so var› herja á. Eg og tveir a›rir ungir dreingir, skuldu ovast at reka , har mjørkin var mestur. Ta› kundi ver›a vandafult at ganga har uppi - ein kundi bert detta einafer› - men vit hava gingi› har fyrr, so vit vóru sta›kendir.Ovast á fjallinum, vór›u vit so óhepnir at missa ein tri›ing av sey›inum , men ta› var bert tann eina ærin, tí samla›a tali› har uppi var tr‡. Væl gekst annars at reka og fáa allan sey›in í rættina Lagi› var gott á monnum , tá teir sóu , hvussu væl sey›urin sá út. Eg og systkinabarn mítt hjálptu abba at fáa sey›in í bilhúsi›, har hann skuldi flettast.Eftir at hava fingi› heita suppu frá ommu, var› fari› at fletta. Vit sum yngri vóru hjálptu til at fletta og ganga abba til handa.Flett vór›u 1o lomb , og besta lambi› viga 40 pund. Eg var troyttur av degnum , tá eg fór til hús.Eftir at hava eti› náttur›a , fór eg í song. Eg sovna›i, so skjótt høvdi› kom ni›urat. Gó›a nátt. Gó›a dagbók Vit skuldu til Gjáar á seturskúla. Vit koyrdu leingi til Gjáar, tí vit máttu fara um Ei›isskar›, tí arbeitt var› í Nor›skálatunlinum. Næmingarnir og lærararnir vóru í gó›um lag - ta› var› sungi› og spælt á gittar í bussinum. Ve›ri› var av tí besta, sólin skein oman og ni›an. Setursskúlin byrja›i vi› einari gó›ari morgun- máltí›. Eftir at hjava eti›, fóru vit at skifta klæ›i, tí vit skuldu út í ta vøkru náttúruna vi› Gjógv. Vit vóru eins og smábørnini, áin dróg okkum til sín - henda vakra áin, i› rennur oman gjøgnum bygdina.Vit lupu í ánna , ró›u á flakum, sum vóru í ánni - ja, vit n‡ttu hvørja løtu. So komu lærararnir bá›ir, og róptu, at vit skuldu ein túr ni›an í Ambadal. Flest allir næmingarnir fóru ni›an í dalin, men nakrir vóru eftir í ánni, har dámdi teimum best. Túrurin í Ambadali var gó›ur , har var sera vakurt . Tá i› vit komu omanaftur, fóru vit at gera døg- ur›a.Ta› gekk væl, og døgur›in var gó›ur - øll lótu væl at. HM - dystirnir vór›u vístir í sjónvarpinum um hetta mundi, og mong av okkum høvdu stóran áhuga fyri fótbólti - og ikki minst lærarar okk- ara.Sjónvarp høvdu vit tiki› vi› okkum, ta› var› sett til, og øll sótu sum á gló›um og hugdu at fót- bólti . Seinni fór vit so út at spæla m.a. hoppa›u vit øll um band - eisini lærararnir - hvør skuldi trú› tí ? Um midnáttina fóru vit øll til gongu oman í sjalva gjónna - annar lærarin hev›i gittarin vi› sær, og har sótu vit og sungu og hugna›u okkum . Ein ógloymandi løta. Um hálvgum tvey - tí›ina fóru vit ni›an aftur í bygdarhúsi› , fóru í soviposarnar og ta› gekk ikki long tí›, so vór›u øll sovna› . Jú, stuttligt og læruríkt er at gera slíkar fer›ir. Dagbókin - 10 fl. í Fuglafjarðar skúla skrivar: C M Y K 14