hósdagur 2. oktober 1986síða 8

Síða 8 Nr. 110 2. oktober 1986 Kvinnur í Føroyum II: Tann einliga mamman i somu stødu sum gomul og evnaveik — Umleid fjórðingur av ollum børnum i Føroyum verða fødd uttanfyri hjunarband. »Tann einliga mamman er eitt slag av undirmenniskja. Hon verður vanvird av eðrum og til tíðir av sær sjálvari eisini. Sosialt er hon í eini trongstødu, ið kennist púra vónleys. Hon hevur tað ikki bert verri enn onnur figgjarliga, men tann van- liga hugsanin er tann, at hon skal hava tað verri. Hon er kroystur minniluti uttan nakran veruligan stuðul frá samfelagnum, fíggjarligan ella moralskan.« Hetta er niðursteðan av samreðum, Sosialurin í seinastuni hevur havt við nakrar einligar mammur í Havn. At tað finst neyð í okk- ara ríka vælferðarsam- felag vita helst ell, men hvussu stór er tann neyðin og hverji líða undir henni? Sum roynd at fáa svar uppá henda spurningin, bóðu vit tær einligu mammurnar greiða lesar- unum frá steðuni hjá sær Felags fyri allar mammur- nar, ið vildu svara hesum spurningi, var, at tær ikki vildu verða navngivnar í blaðnum. Vit spurdu hví Ræðast normarnar í samfelagnum »] hevuðsheitum hava vit einki ímóti at koma fram alment, men vit normarnar 1 ræðast samfelag- num. Einligir forsyrgjarar eru minnilutabólkur og verða mettir ødrvisi enn onnur. Vit kunnu veruliga samanbera okkum við bólkar sum gomul,b ern og evnaveik, um vit hugsa um livikor og virðing frá samfelagsins síðu. Vit verða ikki mettar at hava rætt til at vera javnstillað við onnur, tí vit liva ikki eftir normunum um kjarnufamiljuna. Vit hava ikki ein mann í familjuni og so er hugsanin einfald- liga tann, at støda okkara er okkara egna skyld Hesa åskodan møta vit | | næstan dag og dagliga Alt hetta er við til at vit ikki vilja vera hálaðar fram í ljósið sum einkult- persónar men sum lagnur í einum sokallaðum væl- ferdarsamfelagi.« Íbúðarneyðin „Ein tann fyrsti trupul- leikin, einligir forsyrgj- arar renna seg inn i er i- búðarneyðin. Flestu fólk iftra seg við at leiga íbúð