týsdagur 7. oktober 1986síða 10
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
tidindabladid
80 år
I dag fyllir Arnold Kjærbech, å Sevmyri å
Tvøroyri, 80 år.
Arnold, sum hevur verid arbeidsmadur,
hevur alla sina tid verid eldhugadur javnad-
armadur og fakfelagsmadur.
Hann kom uppi, tå javnadarfelagid å Tvør-
oyri varð stovnað i 1925, og hann hevur verið
limur síðani. Hann er ein av teimum mongu,
sum í stillum hevur stuðlað hesa rerslu, ið
hevur fingið so stóra ávirkan á hetta sam-
felag, tí vanliga fólkinum at gagni.
Hann luttók í ymiskum arbeiði. Hjá handl-
unum, hjá kommununi og í mong ár arbeiddi
hann í skervknúsaranum. Tey mongu árini
sum formaður. Í skervknúsaranum undir
Akurgerði var hann til hann gavst í 70-
unum.
Arnold er giftur við Rosu, sum er ættað úr
Danmark. Hann er sevmýrisingur. Sonur
Leydu og Palla'Kjærbech, Nellie-Palla, sum
var skipari.
Arnold er ikki maður við teimum mongu
orðunum. Men ert tú komin í prát við hann,
er hann áhugaverdur og minnið hevur hann
gott.
Hann hevur fylgt væl við samfelags-
gongdini og sigast kann, at hann vaks upp. |
til mans saman við javnaðar- og arbeiðara-
rersluni her á landi, og henni hevur hann ver-
ið trúgvur 1 moti.
Góði Arnold! Hjartaliga tillukku við degn-
um. Vóni, at heilsan verður tær blíð mong ár
aftrat.
A páskum fyri fýra árum síðani hevdu
Marner Lisberg og undirritaði eina samreðu
við Arnold, og aðrar eldri tverámenn um tey
tiltøk, sum arbeiðararerslan á Tvøroyri var
farin undir. Um Javnaðarflokkin og sjálv-
andi um slóðaran, Petur Mohr Dam, sála,
sum Arnold hevur stóra virðing fyri. Í sam-
band við 80 ára dagin havi eg tikið nekur
brot úr hesi samreðu.
jóhann
— Hetta flakavirki,
sum arbeiðararnir og
kvinnurnar hava sett á
stovn, er tað triðja til-
takið. Tá hann, Eirikk-
ur Jallur, leyp á Ormin
Langa, vann hann ikki
fyrrenn á triðja sinni.
Nú loypir Fólkaflokkur-
in á aftur. Fyri tridju
ferð! Hver so vinnur, er
Partvíst sjálv-
boðið arbeiði
Grundin til at farið varð
undir Isvirkið: sum var
fyrsta tiltakið, ein
roynd at fáa meira fyri
fiskin, fyri at royna nakað
nýtt og fyri at skaffa fólki
arbeiði, sum tá var farið at
minka á Tøroyri.
Fleiri
var
fundir vóru í
spurningurin. Fylking um hvat skuldi
gerast. Eg var ungur tå
um 20 ár men var á
Soleiðis tók Arnold = teimum flestu fundunum
Kjærbech til orða, tá vit
hevdu sagt, hverji erind-
ini hjá okkum vóru at
fáa hann at greiða okkum
og helt tað var heilt spenn-
andi.
Arbeiddu arbeiðsgev-
ararnir, ella teir meira aft-
frá onkrum av tí, hann urhaldssinnaðu imóti ætl-
mintist frå seguni hjá ar- anini?
beiðararersluni á Tver- Ja. ja, Føroya Tid-
oyri. Hann sipadi í hesum indini — teir konservativu
føri til onkra skriving. hevdu vvirtikid tað tá
sum hevði verið í Dag- skrivaðu ímóti. Men tað
blaðnum um tað mundið vóru eisini limir í Fylking,
Men lat tað fara í hesur s vóru ímót Men
sambandi. Lat okkum fara : in va
aftur til seinr
greidir soleidis frå: grava út virkinum,
iyri
Nr. 112 = 7. oktober 1986
Rosa og Arnold uttanfyri húsini úti á Sevmýru eina góðveðursletu
forpliktaðu vit okkum at
arbeiða nakrar dagar utt-
an løn, og farið varð
ígongd stutt eftir nýttár í
1926, haldi eg.
Avgjert varð, at teir
sum skuldu til fiskiskap,
skuldi arbeiða fyrst, og so
tóku teir, sum vóru heima
við.
Albin
maður.
Tað, sum varð grivið
út, varð koyrt við vognum
á skinnarum vestur í Súp-
annavíkina. Men tað var
ikki so nógv at grava, tí
skjótt komu vit fram á
hellu. Og so at skjóta og
bora við hond. Tá komu
grótmenn uppí.
Eg haldi. at til sjálv-
an útgrevsturin var tað
sjáldbodna nóg mikið. Tá
sprongt varð, varð stillað
upp. hetta arbeiðið
gjørdu handverkarar
»Litlin«, Jógvan Hansen,
var formadur fyri hesum
Akeson var for-
men
arbeiðnum.
Tveir triðings-len
Arbeiðið tók langa tíð,
og summarið eftir mangl-
aði fólk og
pengar. Ég
minnist ein sunnudag,
Poul Øster, Poul Hjá
Johan á Gerðum, og eg
gingu ein túr inni á Tver-
oyri, har vit møttu Damm-
inum. Hann spurdi Poul,
ið var stivur í føroyskum
Tá teir
fregnaðis
um eitt ella annað
vórðu lidnir
x I rað
1
r 1 har
i spurdi 11 eg
um eg vildi tara oman at
arbeiða fyri tveir triðingar
í len.
- Hví ikki tað, hugsaði
eg við mær sjálvum, betri
var at fáa tveir tridingar í
løn enn einki at fáa. Ég
fór, og var fyri summarið
So vítt eg minnist vóru vit
einir 12-14 sum arbeiddu
fyri tveir triðingar.
Ég minnist, at Dam sat
hvíttklæddur á kvistinum
og útbetalti lenina.
Var Dam stjóri?
- Hetta var tá virkið
var í gerð, so har var eing-
in stjóri og hann fekk ikki
eitt reytt oyra fyri alt
hetta her...
— Hvussu gekk at fáa
fólk at arbeiða sjálvboðið ?
— Eg haldi ikki, at tað
var so galið. Ein maður,
Palli Wang. sum hevði ein
handil, helt eftirlit við ti,
so tað gekk reiðuligt fyri
seg.
Men hvussu við teim-
um, sum vóru imoti?
Eingin bardón
in arbeiða ella strikast ...
Eg arbeiddi so har alt
ant-
summarið og fekst mest
við at stoypa skilarúmini
Uppi á vóru
tveir mans, Kristian Ho-
gaard og Andreas hjá
Jaspuri, og so kom hann,
danskarin, sum skuldi
maskinurnar upp
saman
fyri
og botnin.
seta
Teir
vid
tveir triðingar
Men tá t: ð kom til at
arbeiddu so
honum eisini
um hetta, men teir fingu
so fulla len
Vakti ans
Arnold greiðir frá, at tog-
nakað um, hvat
slag av frystiútbúnaði
skuldi útvegast. Tað end-
aði við, at tað var útgerð
við sonevnda Ottosen-
frystiútbúnaðinum
Um fiskin sigur hann, at
fiskurin var bert skorin
eðrumegin uggan. Fisk-
urin var heldur ikki av-
hevdaður.
Minnist meg rætt,
var prisurin betri tå høvd-
id var vid. Eg minnist, at
sunnanmenn — hovbing-
ar, porkenningar og våg-
bingar — komu av Munka-
grunninum, Sunnan Stein
teir rópa, norð at avreiða.
Fiskurin varð lagdur í
netkurvar og síðan niður í
eitt betong-kar við íslaka.
So tá fiskurin hevði verið
ast var
nóg leingi niðri í — og var
glaseraður varð hann
hivaður uppúraftur og fór
eftir flutnings-
bondum til kelirúmini.
Alvaratos tit eyguni
vóru so klár í hondum sum
um hann var livandi, sum
var hann nýdrigin. Ja, ja,
nógv fólk komu oman
frúurnar eisini — at síggja
henda pena fiskin.
síðan
Hver figgjaði ?
Tað var statslán, og
so læt Fylking teir pengar
Tiknir framum
Tá Isvirkid var liðugt,
fingu tit so arbeiði har?
Summir, men arbeiði
var ikki til allar. Eg minn-
ist at nakrir, sum arbeiddi
hjá Mortensen, flentu at
okkum: »Arbeida fyri
tveir-triðings-len, tykkara
bíttu hundar.« Men tað
løgdu vit onki í. Men so
logið kann tað vera. Fleiri
av teimum fingu arbeiði í
Ísvirkinum. Teir vórðu
tiknir frammum okkum
aðrar.
— Var tað nógv brúkt
móti arbeiðararersluni og
javnaðarmonnum, at Ís-
virkið fór á heysin ?
Tað kunnu tit ætla..
og AT bleiv brúkt... ja,
tað verður brúkt enn. Men
sjålvt um Isvirkid var fa-
rid, sat Dam ikki hendur i
favn, men før aftur at
stríðast fyri at bjarga Ís-
virkinum Hann
samráðingar í Danmark,
og tað endaði við, at semja
hevði
varð gjørd um, at virkið
skuldi leigast í 25 ár,
minnist eg rætt og ikki
Herluf Thomsen
leigaði tað, og eftir teim
seljast
um 25 árunum skuldi tað
so fella til kommununa, og
tað gjørdi tað so
Hetta var í 50-unum,og
eitt sóknarstýri, sum fekk
borgarligan meiriluta, tí
ein, sum var valdur á javn
adarlistanum, fór yvirum,
seldi tað til AS NJ
Mortenser
Men hvusst k sokn
arstyrid, sum så
unum upprunaliga imoti