hósdagur 21. november 2002síða 8

Nr. 224 - 21. november 2002 15 14 Nr. 224 - 21. november 2002 FJALLAKLINTRARI Ingrid Bjarnastein Vestmenningurin, Johnny Joensen, er nú komin aftur til Føroya eftir at hava verið á 7.129 metur høga fjalli- num, Baruntse. – Eg trúði, at kappróður var tað harðasta, eg nakran- tíð havi roynt, men nú havi eg so funnið útav, at tað var tað ikki, sigur Johnny Joen- sen. – Tá tú klintrar fært tú onga ilt, og tað ger, at tú orkar illa at ganga. Tú missir javnvágina og er við at detta alla tíðina. Tað ringasta av øllum er, at tú minnist als ikki, hvat tú hevur gjørt har uppi. Tað kemur ikki til tín fyrr enn seinni, greiðir Johnny frá, sum so sigur, at nú byrjar hann so smátt at minnast aftur – í smáum bitum. 30 dagar. Heili 30 dagar skulu til fyri at koma yvir ein slíkan túr. – Eg orki nógv betur nú, tí eg havi fingið nógv meira reyð blóðlikam í kroppin. Men eg eri framvegis móð- ur í høvdinum, og tað er tað, sum er so strævið. Dýrt Í løtuni sigur Johnny, at hann hevur ongar ætlanir viðvíkjandi Mount Everest. – Eg hugsi als ikki um tað í løtuni. Nú má eg fyrst hvíla meg, og so fáa vit at síggja. At tað kostar um eina hálva millión at sleppa upp á heimsins hægsta fjall, spælir sjálvandi eisini inn. Grundinar til, at hesin túr- urin er so dýrur, eru nógvar. – Loyvið frá landinum at sleppa upp á fjallið kostar nógv. Harafturat skalt tú hava professionellar guidir við. Tær kosta eisini nógv. Umframt tað, so dálka fólk so illa har uppi, so myndug- leikarnir verða noyddir at gjalda í rúgvuvís av peningi fyri at rudda aftur. Tað eru japanarar, sum rudda uppi á Mount Everest, og teir hava eisini ruddað nógv, nógv lík av vegnum. – Hetta er so dýrt, tí tað er lívshættisligt! Føroysk undirklæðir At ganga uppi á fleiri tús- und metra hædd er kalt. Onkuntíð kundu tað verða heilt niður í minus 15 kuldastig. – Eg hevði føroysk undir- klæðir við mær, og um eg ikki hevði tað, so hevði eg verið ísakaldur, sigur Johnny avgjørdur á máli- num. – Undirklæðini skriðaðu ikki, og tað var tað, sum gjørdi, at eg kláraði at vera í teimum. Hini fólkini høvdu fleece-blusur, og tey máttu verða í eini trimum tílíkum fyri at klára at halda hitanum. Tá eg gekk var eg bara í føroysku undirklæð- unum og vindtøttum klæð- um uttanyvir. Johnny greiðir víðari frá, at tá sovið varð, so noydd- ust tey at liggja oman á all- ari útgerðini, tí tað var so kalt. – Fyri at øll tey ymsu tingini ikki skulu frysta, so máttu vit hava alt niðri í soviposanum. Myndatól, klæðir, skógvar og so víð- ari, og so mátti tú bara venja teg við at liggja oman á øllum, og hetta hevði sjálvandi við sær, at tað var ikki so nógvur svøvnur. Veðrið var eisini ógvu- liga skiftandi. Tað kundi verða illveður í tveir tímar, og síðani kundi tað vera fínasta veður eina løtu, og so aftur illveður. Tí noydd- ist tú eisini at hava øll klæðini klár um illveður skuldi brostið á. Toppurin varð náddur eftir ein 21 daga langan gongutúr. – Tað var strævið, men spennandi, sigur Johnny Joensen at enda. – Eg trúði, at kappróður var tað harð- asta, eg nakrantíð skuldi royna, men so er ikki, sigur Johnny Joensen nú hann er komin aftur til Føroya frá Nepal. Í Nepal var hann sum kunnugt, tí hann skuldi upp á 7.129 metur høga fjallið, Baruntse Baruntse í orðum og myndum Johnny á toppinum á Baruntse Á High Camp á 6.400 metra hædd. Síðsti steðgur áðrenn toppin C M Y K 14