leygardagur 18. oktober 1986síða 8

Síða 8 tíðindablaðið Eitt aftursvar Undirritaði verður lagdur undir at brúka oddagrein blaðsins 11.10.1986 til ógrundað álop á Klaksvík- ar Sjúkrahús. Norðoya Javnaðarfelag krevur, at undirritaði heldur uppat við at nýta oddagreinina í blaðnum til egnu lokalpol- itisku rakstrarróp í staðin fyri at umreða floksins landspolitisku sjónarmið. Lat meg beinanvegin gera greitt, at tað ongan- tíð hevur verið ætlan mín at leggja eftir hverki leiðslu, starvsfólkinum á Klaksvíkar Sjúkrahúsi ella nýsetta yvirlæknan- um. Tað havi eg als onga grund til. Tverturímóti er tað fatan mín, at fólk yvir- hevur eru sera væl nøgd við ta viðferð tey hava fingið á Klaksvíkar Sjúkrahúsi. Nú verður so víst til um- reddu oddagrein og eg skal vera tann fyrsti til at viðganga, at partur av henni lættliga kann tulk- ast sum eitt álop á sjúkra- húsið í Klaksvík. Tað er tá tað snýr seg um útbygg- ingina av ventilatións- skipanini å sjukrahusin- um og har eg endurgevi uttalilsid hjå Petur Ellef- sen, yvirlækna, i Dimma- lætting, har hesin sigur, at endamelid vid at utbyggja umrøddu ventilationsskip- an í veruleikanum er at út- byggja sjukrahusid vid eini ortopedkirurgiskari serlæknaskurðstovu - beint ímóti metingini hjá Ráðleggingarnevndini. Eg skal viðganga, at eg havi gjørt tad mistak ikki at eftirkanna hesi uttalils- ini hjå Petur Ellefsen. Hevði fyri nøkrum árum síðani eftir míni metan seriøsa samreðu við hann um sjúkrahúsproblemat- ikkin sum so og tók eg tí orð hansara nú fyri góða veru. Meguliga skuldi út- talilsi = hansara heldur skiljist sum ein provoka- tión fyri at fáa tjak aftur um alt hetta málið. Men um ætlan Petur Ellefsens harafturímóti hevur verið reint politisk: at sparka út eftir ávísum flokkum við tí endamáli at skapa sam- bandsflokkinum vinning, so havi eg tikið stórliga feil av honum. Tí eg havi alla tíðiaa mett, at spurn- ingurin um sjúkrahús- verkið eigur ikki at verða avgjerdur politiskt, men út fra einum samfelagslig- um og menniskjaligum sjónarmiði. Eg havi alla tíðina mett, at eitt slíkt mál sum hetta, fyri at fáa ta bestu loysn, átti at vera vidgjørt út frá hvat tænir samfelagnum og okkum øllum best og ikki verða blandað upp í partapolitikk ella fyri tað lokalpolitikk. Tá hetta er sagt, so skal eisini sigast, at undirrit- aði, aftaná at umredda oddagrein hevur verið prentað, havi havt sam- rødu vid landsstyrismann- in i heilsumålum. Í hesi samrødun avsannar hann tða, sum Petur Ellefsen hevur ført fram og sostatt eisini tad, eg havi skrivad i AAEN Framhald av sidu 7 um um- og utbygging av Klaksvíkar Sjukrahusi, sum eg styðji fult út. Sum umboðandi javnaðarflokk- in í stýrinum, ætli eg at leggja spurningin fyri nevndina í felagnum her, um ynskir eru um nakað annað, og eisini spurning- in um oddagreinina í blað- num. Eg meti ikki tað kann vera rætt, at blað- stjórin kemur við sínum privatu lokalpolitisku meiningum í oddagrein í floksblaðnum, sum jú skal tala fyri allan flokkin. Lo- kalpolitisku meiningar blaðstjórans kann hann eins og svenski læknin fáa innivist fyri í blaðnum annars. Heldur ikki vil eg leggjast undir at hava gjørt nakað í loyndum á hesum eki. Annars kann blaðstjórin royna at finna fram til teir, sum arbeiða í loyndum á hesum eki. Teir eru kanska nógvir, og ikki skuldi tað undra meg, um flestu av teimum rók- ust fyri fótunum á honum dag og dagliga. — Um nevndin og limirnir i Norð- oya Javnaðarfelag hava aðra stødu til hetta fyri okkum her norðuri so tydningarmikla mål, so må eg ju gera upp vid meg sjálvan. um eg kann góð- taka tað ella ikki, annars er bert ein vegur. og tað er at takka fyri seg og fara. Aftaná slíka svadu í oddagreinini í blaðnum, og so allar hesar samreður við læknar á Landssjúkra- husinum, so kann tað væl ikki vera ov nógv kravt, at blaðstjórin heldur fram við at lýsa sjúkrahúsmál- ið. men ikki so eintáttað sum higartil, men kom norður her, tosa við lækn- ar og starvsfólk á sjúkra- húsinum, hygg undir hverjum umsteðum tey starvast, og hvussu væl tey rekja sítt starv undir teimum vånaligu umstød- um tey hava, samstundis sum tey dag og dagliga verða mint á, av ti sokall- ada sakkunnleikanum, at teirra arbeiðspláss er 6- neyðugt, ti tað kann bert flytast til Havnar. Suðuri á Tveroyri er eis- ini eitt sjúkrahús. Vit kunnu væl eisini vóna, at tey fáa líka nógva blað- rúmd, sum teir sakkenu hjá blaðstjóranum. Óli E. Heinesen oddagreinini. Men lat meg siga, at eg einki havi ímóti at koma við eini umbering til Klaksvíkar Sjúkrahús - nú eg havi gjørt teimum órætt. Undirritaði verður ann- ars lagdur undir at koma við sínum privatu lokal- politisku meiningum í um- reddu oddagrein og sagt verður, at oddagreinin skal umboða allan flokkin. Nú er tað einaferð so, at oddagreinin í einum blað er myndað av honum, sum skrivar. Eg royni eftir førimuni at skriva hesar oddagrein- ar og viðgera samfelagslig evni. Tað er greitt, at javnaðarflokkurin sum so hevur ikki eina steðutak- an til øll hesi evni. Og tað er greitt, at um mong evni eru nógvar meiningar. At skula umboða allar hesar ymsu meiningar í eini oddagrein er rætt og slætt ógjerligt. Tí havi eg valt at brúka egnu vitan og demikraft, har sjónarmið- ini hjá umboðum floksins annars eru fjølbroytt og ymisk, sum eitt nú um út- byggingina av sjúkrahús- verkinum. Intentiónin vid um- reddu oddagrein var at fáa gongd á aftur tjakið um sjúkrahúsútbyggingina. Tá eg so verði skýrdur fyri at koma við lokalpolitisk- um rakstrarrópum vil eg vísa tí aftur uppá tað harð- asta Tverturímóti hevur siktið verið at fáa eitt breitt tjak um eitt lands- politiskt mál, sum útbygg- ingin av ellum sjúkrahús- verkinum er. Tað verður sagt, at eg havi vidgjørt málið einvist og ferð eftir ferð verður persónurin Hanus Bær- entsen uppá niðursetandi vís drigin inn í tjakið. Eg haldi tað er rætt, at ein persónur sum Hanus Bærentsen, um hann so býr í Sveríki ella onkra aðrastaðni, kann vera líka- mikið, sigur sína hugsan um hetta málið. Vit síggja, at fleiri og fleiri verða lestað í ferðsl- uni og haldi eg, tað er uppá sítt pláss at lata hann sleppa framat í blød- unum og siga, at tað er óforsvarligt, at eingin skaðalækni er á Lands- sjúkrahúsinum, har teir flestu skaðarnir koma inn. Hví so nær sagt gjeldur skal verða gjert burtur úr 1172 - 18. oktober 1986 honum, ti hann hevur hes- ar meiningarnar og torir at koma fram við teimum, er mær ein gåta. At hesi sjónarmið hans- ara so koma fram i Sosial- inum merkir ikki, at vit eru fyri at niðurleggja Klaksvíkar Sjúkrahús. Sjálvandi skulu eisini um- steðurnar á Klaksvíkar Sjúkrahúsi gerast nútíðar- hóskandi og góðar, tað trúgvi eg ikki nakar ivast 7 Men eg haldi eisini, at allar meiningar um út- bygging av sjúkrahús- verkinum eiga at verða toldar. Tí annars fáa vit ongantíð eitt breitt tjak. Og tað meti eg vit skulu hava. Jan Miller blaðstjóri Er onki lágmark ella hvussu ??? Harri Jan Muller ábyrgd- arhavandi blaðstjóri mót- vegis pressulógini Tvær skemdar og hat- urssprongdar greinar á tremur av lygnum og per- sónligum briksli, sum álop á meg persónliga, í eina góða viku í sjálvum mál- gagni legmans má tykjast flestum ovboðið Og ein má spyrja seg sjálvan: er onki lágmark fyri persónstorfylging blaðsins og til hvers enda- máls ??? Harri blaðstjóri, eg ætli mær ikki niður í hatta dýkið av óndskapi og øvund; men gevi haraftur- ímóti hevi til at tygum fora sannleiksprógv ella avsannan framferdu injurium í sein- asta Sosiali fyri av Ella er tað veruliga fullborni feroyski eftir- burðurin av hugsjónini um mannsemd og fólka- heimið o.s.fr. eftir skandi- navisku oddamenn rerslunnar: Branting, Er- lander ella J.O. Krag og Kampmann — eg havi lis- id teir allar — so skilja vit betur hvi tad svøllur i bædi bord innan rørsluna herheima i løtuni. Arnstein Niclasen Gyltar hendur tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Hervið vil eg loyva mær at koma við einum stórum hjartasuffi til politikarar og landsstýri viðv. Lands- sjúkrahúsinum og harvið eisini Hanus Bærentsen. Hvert ár kemur hann af- tur til heimland sítt. Hann hjálpir alt tað, hann kann. Hann arbeiðir upp í 20 tímar í degnið. Sjúklingar nevna hann: »Mannin við teimum gyltu hondun- um<. Hóast yvirlækna- starv í stórum granna- landi, fær hann ikki starv her. Ein spyr: »Hvi?« Tí einki starv er! Men hví er einki starv? Ortopedi skuldi ikki verið nakað feroyingar kundu verið fyriuttan. Feroya fólk lata lív í ferðsluni sum aldri áð- ur. Ung sum gomul. Ítróttin krevur sínar skað- ar. Giktin krevur sítt. Ofatuligt er, at fólka- heilsa skal gerast offur fyri ósemju politikaranna. Alt tað ein kann minnast hevur kapping verið imill- um Tórshavn og Klaksvík. Tórshavn sum hevuðs- staður fekk Landssjúkra- húsið. Nú er spurningurin: „Hvar skal ortopediska viðgerðardeildin liggja?« Tveir eru meguleikarnir: í Klaksvík ella í Tórshavn. Men eftir sum Lands- sjúkrahúsið fær 85% av ellum skaðum, skuldi spurningurin longu verið avgreiddur! Hvussu nógv fólk skulu her lata lív, áðr- enn nakað verður gjørt. Væl hevur feroyingurin altíð havt orð fyri at verið avbera toiin. Men er hetta tolnið ikki við at fara yvir í líkasælu? Eru vit feroy- ingar ikki vanir at reypa Viðmerking At fera ella avsanna skriva í blaðnum er mang- an trupult. Mangan vita vit lítið um, hvat veruliga liggur aftan fyri tær hugs- anir, sum verða framferd- sannleikaprogn tad lesarar ar i einum lesarabrævi, og líkalítið, hverjar fortreytir lesarin hevur í ávísum máli Vit meta, at tað serliga eru tær ákærurnar móti Arnsteini Niclasen um, at hann hevur verið ónýtilig- ur og ikki kunnað samar- beitt í fyrrverandi sterv- um sínum, sum eru tær harðastu og har hann vísir av sjálvsteðu okkara? Hvi skulu sjúklingar ganga og pínast, meðan teir mugu bíða at sleppa framat í Danmark? Hetta er spæl við fólkaheilsu! Læknar og almenningurin áttu at tikið seg saman og skund- að undir hetta tiltak, so til injurierandi skriving Vit hava tí spurt á hes um og hava út frá hesum samrød- ; - arbeiðsplássum, um einki hald funnið í om anfyri nevndu pástandum Vit kunnu tí ikki annað enn harmast um, at vit hava borið tílíkar ógrund aðar pástandir víðari Annars er bert at at tær hugsanir, koma fram í lesarabrevum ikki nýtast at vera blaðs ins hugsanir. Blaðstjórin siga, sum a ————iðiøøðnøónøtr útbyggngin kundi byrjað skjótast gjørligt. Lat okk- um vóna, at steða kann finnast í hesum máli. Hervið eina persónliga tekk til Hanus Bærent- sen, sum eisini lekti meg Takksom Strandferðsluóskil í Vágu Harra blaðstjóri, hýs mær hesum reglum. Eg hevði ordra veru úr Havn, sum skuldi sendast við strandferðslubilunum vestur í Vágar, men eingin vera kom fram, og bleiv eg sjálvsagt ótolin, og ringdi aftur til Havnar. Har fekk eg at vita, at farin vestur Eg fór síðani at leita eft- ir bilinum og mundi dottið skeivt, tá eg sá, at bilfor arin stóð og tók eplir upp, og brúkti tann stóra last bilin at koyra eplini til hús við, ístaðin fyri at kovra veruna út til kundarnar Haraftrat er komið veran var mær fyri oyra, at tá ið lítið er at koyra ein dag, so bíða teir til dagin eftir at koyra út Aðrenn hesir. sum nú eru, var ein einsamallur maður, ið hevði alt um hendur, og gekk betýði liga skjótari tá, sjálvt um tað kanska var minni at koyra ta, men hann koyrdi so hvenn dag. Men at ganga í kasketti og roykja cigar fyri stóra len, tað vísir seg at vera í sín fín- asta ordan. Nei latið aðrar menn, sum hava hug at gera kundunum so nekulunda tilpass, sleppa framat Onøgdur