leygardagur 25. oktober 1986síða 6

Í | Í Í Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Térshavn Ein sigur fyri pressufrælsið FUNDIR í umboðsnevndini hjá SEV skulu nú vera almennir. Hetta sigur landsstýrið í eini tulk- ing av galdandi lóggávu. Tað var ein býráðslimur í Havn og um- boðslimur í SEV, sum fyri nøkrum árum síðani heitt á SEV um at hava umbodsnevndarfundirnar almennar. Sidani hevur verid kannað i lógum og reglugerðum, um SEV skuldi ganga hesum ynski á meti og eisini er atkvøtt í sjálvum umboðsráðnum um hetta. Bæði løgfrødingar SEV's og stórur meirluti í umboðs- nevndini gjørdu orð og ynski hjá umredda uppskotsstillara til eink- is. Tað var »bums« nei til at hava umboðsfundirnar almennar. EFTIR langt stríð og strev hevur tað so kortini eydnast umrødda umboðsráðslimi at fáa lands- stýrið at gera úrskurð í málinum, og hesin gongur so beint ímóti bæði meirlutanum í Umboðs- nevndini og løgfrødingum SEV's. TAÐ hevur verið sagt fyrr og verður tað eisini í blaðnum idag, at tað ber ikki til at hava slíkar fundir almennar, tí tá verða teir partapolitiskir og fara at vara í fleiri dagar. Okkara metan er, at slíkir fundir eiga at vera almennir, tí SEV og umboðsráð tess eru fólkavald, og sjálvandi eiga borg- ararnir í samfelagnum at fáa sum mest innlit í, hvat har fyri- gongur. TAÐ Kann heldur ikki vera nakað forgjørt í at td. fjølmiðlarnir sleppa til teir fáu umboðsráðs- fundir, sum umboðsnevndin held- ur. Tað eru jú stór og viðkomandi samfelagsmál, sum verða við- gjørd her, og kanska høvdu vit sloppið undan fleiri av teimum stóru mistøkum, sum SEV longu hevur gjørt, um fjølmiðlarnir høvdu havt møguleikan at luttik- ið á umbodsnevndarfundunum og kunnað refererað frá teimum. Tá hevði so hvør einstakur um- boðsráðslimur kent enn størri ábyrgd fyri tí sessi, hann er valdur at umboða í umboðsnevndini, og tá hevði eisini SEV-stýrið kent seg noytt til at viðgera gil mál oddagrein meira opið og lagt størri dent á at fáa at vita áskoðanina hjá teim- um mongu umboðsnevdar- limunum. Vit hugsa her m.a. um sáttmálan millumSEV og Høj- gaard & Schultz, sum hevur verið so nógv kritiseraður. Tað endaði so eisini við, at SEV tók kritikkin til eftirtektar og broytti sått- málan. Hevdi slíkur sáttmáli verð- ur umrøddur á umboðsfundi, har fjølmiðlarnir eisini vóru til staðar, tá hevði hann kanska ongantíð sæð soleiðis út, sum hann ger ídag. HVAT viðvíkur hesi seinastu tulk- ingini av málinum um opnar um- boðsnevndarfundir, so er til tað at siga, at núverandi SEV-stýris- formaðurin, tá hann tók við álitis- starvi sínum, vísti á, at SEV nú mátti til at blíva meira opið fyri al- menninginum. Um hann so tá hevði hugsað um, at hetta skuldi blíva úrslitið, er so nakað annað. Helst hevur hann við tí úttalils- inum meint við, at stjórin í SEV og SEV-stýrisformaðurin áttu at úttalað seg oftari. FØROYSKIR blaðmenn hava leingi sóknast eftir eini lóg, sum gevur teimum størri innlit í al menn mál. Slík lóg er galdandi í okkara grannalondum og tað er nú at vóna, at landsstýrið við hesi tulkingini av umboðsnevndar- fundunum hjá SEV hevur latið hurðina upp. Tað hevði verið ynskiligt at eisini aðrir fundir vórðu almennir. Hví ikki gera fundirnar í eitt nú útvarps- og sjónvarpsnevndini almennar. Er tað ikki soleiðis teir gera í Dan- mark og Noregi. Og hevði ikki júst tað gjørt, at flest allir limir í slíkum nevndum og leiðarar á stovnum hevdu kent størri ábyrgd? AVGERÐIN um at hava umboðs- nevndarfundirnar hjá SEV al- mennar er ein sigur fyri pressu- frælsiuð og fyri demokratiið sum heild. Hvat verður tað næsta! jamii ls Nr. 120 — 25. oktober 1986 Háborg. Svar til Signar Hansen, formann í Fiskivinnunevndini Hvis Eiler Jacobsen havde fået Góðar sømdir í landsstýrinum“ ellar bare havde fáet den he- handling og de betingelser, som alle andre, og samgongan/landsstyret ikke havde stirret sig blind på, at det er Eiler Jacobsen, tilfældig- vis ikke har ligget lands- styret til last med effek- som er som tive garantier, blevet til udgift for lands- kassen, men tvært imod har formået at tjene penge ved at fiske, både til sig selv og sine mandskaber, så havde landsstyret for- længst fundet en fornuftig afgørelse i spørgsmålet om fisketilladelse til Háborg. den forbedring af betal- ingsbalancen/nedbringel- se af udlandsgælden, som kan opnás ved at sælge Krúnborg af landet (en øjeblikkelig gevinst pá måske 30-40 mill. kr., den indbringer Krunborgs fiskeri selv varigt bare i løbet af den næste 2 års periode (den fisker for 25- 30 mill. kr. om året, alt til eksport). Du stirrer dig også blind på, at kritikken fremføres fra sambands/folkefloks- side, men der er mindst liga så mange af dine vælgere og javnadarflokk- ens vælgere ()jeg er selv een af dem), som har svært ved at se fornuften i jeres fastholdelse af den trufne aftale med Eiler Jacobsen i forbindelse med indførselstilladelsen til Håborg. At fastholde en aftale, bare fordi den eengang er truffet, selvom grund- laget på grund af siden indtrufne omstændig- heder, er borte, og der nu ikke ses megen fornuft i at fastholde aftalen, er bare stædig stupiditet. Jeg skal nævne bara 3 ting, som hver for sig, eller set under eet, burde kunne foranledige lands- styret til at træffe en for- nuftig afgørelse i spørgs- målet om fisketilladelse til Håborg. Brestir, ny trawler i flåden, ovenikøbet til fis- keri af kvoteret fisk, og som fisker primært pá landgrunden, hvor alle til- råder at skære fiskeriet ned. Betingelse fra lands- styrets side: Skansatangi sælges af landet (samme type skib, nogenlunde samme kapacitet). Reelt: Skansatangi bliver vær- ende i flåden, Hoyvíking- ur, lineskib, fisker årligt 1/5 af hvad Skansatangi fisker (heraf det meste under Island), sælges af landet. Klar betingelse, klar aftale ingen ændring?? Fame, rejetrawler, solgt af landet til Canada. Er- statning: Svartkjafta- trawler. Juni 1986, Sølborg, reje- trawler, solgt af landet for 45 mill. til Grønland. Er- statning, ingen endnu, in- gen kontrakt skrevet på ny rejetrawler. Alene salget af Solborg burde kunne ændre grundlaget under den trufne aftale mellem landsstyret og Eiler Jacobsen, man kunne give Háborg fiske- tilladelse indtil et evt. nyt Solborg/rejetrawler kom- mer, eller, man kan analogt med tilfældet Fame, stramme betingel- serne overfor Eiler Jacob- sen og sige, at han fár fisketilladelse til Håborg i stedet for til en ny reje- trawler. Som formand for Fiski- vinnunevndin skulle Signar Hansen hellere komme med et initiativ til en fornuftig løsning på problemet om fisketil- ladelse til Håborg, således at folk kunne blive fri for, hvergang de kører igennem Kollafjørdur, at undre sig over, at der på kajen ligger en fabrik, som mangler svartkjaft til pro- duktionen, samtidig med at der 150 m væk, ved kajen ligger en ny svart- kjaftatrawler til 70 mill., som ikke må fiske. Du skulle h ellere bruge spaltepladsen i 14. sept- ember til at udtrykke und- ren over, at en meget snæver personkreds i løbet af det sidste 1 1/2 år har kunnet tømme lands- kassen for 100 mill. Det er med få undtagelser, de samme 10 personer, som gennem Reynsatindur, Giljanes og Kovin, har på- ført landet de nævnte ud- gifter, skatteyderne be- taler, »ejerne« lever videre som før. Jeg tror, at tjóðveld- is/javnadar vælgere har lidt svært ved at forstå, at de skal betale 70 øre mere pr. liter olie bare for at dække de nævnte under- skud. Få aktieselskaber kan låne penge i banken uden personlig gar- anti/kaution, men overfor landet kræves ingenting. Hvis Eiler bara ønskede personlig vinding, sá solgte han bara Håborg og Krúnborg. Háborg kunne han sikkert fá 80—90 mill. kr. for, sikkert mindst 30 mill. for Krúnborg, så kan han betale skat av prove- nuet, sætte resten Ii banken og leve komfor- tabelt af renterne resten af livet, uden at røre en fin- ger (Det er måske det landsstyret ønsker?). Det er ikke tilfældet, tvært- imod ønsker han at prøve noget nyt og risikabelt, et fiskeri som er baseret på erfaringer, som lands- styret foreløbig har betalt 100 mill. kr. for at få fat på, så landsstyret burde være den part, der var mest interesseret i at få udnyttet den dyrt købte erfaring. Jan Hardlei Opið bræv til harra Joen H. An- dreassen, sorinskrivara Tygum biðast gera so væl at svara okkum uppá nið- anfyri nevndu spurningar. I] Hví eru vit verjar í borgarligu sak nr 1751/82 vrakaðir av tygum, sum og hver er verjar, grundgev ingin? Il) Sigur ikki lógin: »En- hver der er myndig har ført en retskafter vandel og ikke er ude P 4 h at rádighed over bo, kan pá Færeerne udfere retssager for andre.< Eftir verandi lóg ber so til hjea ellum vanligum fólki at føra eina sak í rættinum uttan hjálp frá sakforara Verjararnir í borgarligu sak nr. 1751/82 „;:r20003, 3900, *; . sees, ” ”… 20900908 0060000909 Í S BÓKHALDSVIRKIÐ Grannskoðan . Edv-virkið Tit 61376