leygardagur 8. november 1986síða 6

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Vitjanin SUDURAFRIKA er ein dap- ur blettur å politiska heims- kortinum. Í hesum landi er stødan tann, sum flest øll vita, at ein evarska lítil hvít- ur minniluti hevur alt polit- iskt vald. Við hesum valdi hevur minnilutin nú í mong ár trælkað og kúgað tann stóra svarta meirilutan av fólkinum. MEÐAN tað at kalla alla staðir í heiminum hevur ver- ið so, at rasisman, ið hvussu so er tann lógarbundna ras- isman, hevur verið í aftur- gongd, er gingið tann gv- ugta vegin í Suðurafrika. Her hevur stýrið hert um rasuskilnaðin og hevur við lóg og vápnamegi miðvíst minkað um og skert tey borgararættindi, sum skuldu verið ogn hjá øllum menniskjum í Suðurafrika. Henda skipan kallast Apart- heid og tað er ikki satt, tá sagt verður — eitt nú av Dagblaðnum, at Apartheid er undir avtøku — tað er beint tvørturimåti. ALLUR heimurin hevur nú vent sær ímóti apartheid við andstygd og vanvirðing. Tey svertu og teirra undan- gongufólk hava vent sær til umheimin og biðið um hjálp — ikki våpnahjålp, men hjálp av politiskum slagi. Tað, sum biðið hevur verið um, er, at tey lond, sum hava eitthvert samskifti við Suðurafrika seta í verk bú- skapartiltøk móti apartheid- stýrinum, og soleiðis noyða hetta stýri til at veita øllum landsins borgarum sømilig livikor. Umheimurin hevur í stóran mun lurtað eftir hes- um áheitanum og eitt heimsumfatandi boycott móti apartheidstýrinum er nú við at gerast veruleiki. Uppseting: Prent: DIKTATORARNIR i Pre- toria hava reagerað harð- liga upp á alt hetta og roynt nógvar snildir til tess at sleppa undan boycottinum. Ein av hesum snildum er at billa fólki inn, at tiltøkini skaða tey svertu meira, enn tey gagna tí demokratisku søkini. HETTA er lygn og latin og i øllum førum nakad, sum tey svørtu antiapartheid- fólkini sjålvi eiga at avgera. Tað eru tí at kalla eingi lond, sum taka pástandin hjá apartheidstýrinum fyri fult. Stýrið er tí illa kroyst, isolerað og soleiðis fyri, at einki land við sjálvsvirðing vil hava nakað við hetta stýrið at gera. Í SÍNI neyð leitar suður- afrikanska stýrið eftir stuðli, og í hesum starvi hevur stjórnin ikki ráð at vera kræsin. Ila gongst, og vinir finna bødilssveinarnir í Pretoria bert millum nakrar fáar yvirgangskroppar í Lat- ínamerika og Asia og so millum nakrar av teimum nasistum, sum enn eru á lívi í Vesturtýsklandi. Í HESI leitan eru somu bøl- menni eisini komin til okk- ara lítla land — eisini her er ein botnur at skava í í ávís- um flokki. Skavað varð ikki til fánýtis, og tí fór Óli Breckmann, fólkatingsmað- ur, løgtingsmadur v.m. i gjår å almenna vitjan til Sudurafrika. Hetta er okk- um til skomm og skaða, men ein troyst er tað tó, at tað má standa illa til hjá apartheidstýrinum, tá ein vitjan av Óla Breckmann verður hildin at bóta um støðuna. jd Nr. 126 — 8. november 1986 ; | Sjúkrahúsverkið og setan landslæknans | Í blaðtjakinum um sjúkrahúsverkið hevur undirritaði ikki Í tikið lut, men Sosialurin hevur endurprentað ummæli frá mær, umbiðið av landsstýrinum og stílað til tess. Skal eg gera viðmerkingar til tjakið, ið nú er í blødunum, so verður tað ikki í fjølmidlunum, men eftir áheitan frá landsins myndugleikum. Hvat ið viðvíkir starvssetan míni sum landslækni vísi eg til danska innanríkismálaráðið, ið hevur sett meg í starv eftir vanligari viðgerð og metan av umsóknunur Hegni Debes Joensen landslækni Svar til heimahjálpar- leiðaran hoyra frá tykkum, so klárvaknar og Stuttligt at skemtingarsamar eisini! Nú gjørdist bara so drúgt, ådrenn eg fekk svarad Men tå man, umframt teir føstu dagtimarnar, hevur arbeitt bædi i week-end og 5 kvøldvaktir — so er man troyttur og krevur nakrar dagar at koma fyri seg aft- ur. — Men hetta kenna tit jú so væl — onkur ið hvussu so er ??? lat okkum aftur tríva í hatta við leiðara. Núver- andi leiðarin tók við starv- inum 1/12-85, siga tit. Men hon hevur so verið vikar nógv longri. Fari eg skeiv at halda tað vera út ímóti 2 árum íalt? Men í ellum ferum so sigið mær: nær bleiv leiðarastarvið lýst leyst í blødunum ? Tað sum eg serliga hugsi um her, er, at »leid- arin« til 1/12-85 jú fartaði runt alla verðina, sum henni lysti — og tað við loyvi frá leiðsluni á Al- mannastovuni. Har man onkur hava sovið — ja, snorksovið. Eingin stjóri kann lata ein leiðara (fyri ca. 400 heimahjálparum) fara fleiri ferðir í orlov o.a. uttan at tað merkist í ar- beiðinum. — Tí sigi eg enn einaferð: Lat okkum fáa eina dugnaliga leiðslu — bæði í »Broncx« og á »Bryggj« — tað treingja vit til. Tað mundi harma manga heimahjálp at hoyra í sjónvarpinum, at bert tær sluppu á skeið, sum eru vælegnaðar. Ja, sleppa bert allar tær á skeið, sum eru vælegnað- ar, so fara 5 ferðir so nógv- ar á skeið hverja ferð hvert ár! Ti nógvar væl- egnaðar, dugnaligar, áhugaðar o.s.fr. bíða eftir at sleppa á skeið. Men púrt einki frættist um slíkt skeiðvirksemi nú Tá tað eisini í somu sending bleiv sagt, at bert tær við skeið blivu sendar til pleygupatientar — so er hetta eitt prógv um manglandi vitan. Tað er líka nógv regla sum und- antak. Ferð eftir ferð — eisini í dag — verða heima- hjálpir uttan skeið sendar til pleygupatientar. Fyri kortum var tað enntá ein, sum bara hevði arbeitt nakrar vikur. Sjálv bleiv eg á míni fyrstu weekend vakt m.a. send til ein patient við kateter. Hevði aldri sæð tað fyrr, so illa gekst. Tá so patienturin hevði nakað nógva pínu sunnumorgun, so ringdu vit eftir læknan- um. Og hann var ikki blíð- ur, tá hann kom. Skilligt var, at tað var mítt dugna- loysi, sum bar sterstu skuldina av pínuni. Sjálv- andi skuldi eg havt ringt til eftirlitskvinnuna longu leygarmorgun, men eg visti at hon hevði frí tá — og eg var so nýggj. Enn í dag rennur hetta fram fyri meg, tá eg síggi onkran í tí familjuni ella fari framvið har tey búgva Hetta fortelji eg bara fyri at fáa tykkum (eftirlit) + leiðslu at skilja, at tað má blíva ein fest regla, at eingin óroynd ella ókend bleiv sett til pleygupati- entar. Og at tit av álvara løgdu press á, at 1. allar fingu skeið sum ynsktu tað, og 2. at eingin fólk í arbeiði uttan byrjanar- skeið (heldur ikki »bara« til reingerð). Annars vil eg heita á familju og avvarðandi um, at tey biðja um heima- hjálpir, sum hava verið á skeið, tá tað snýr seg um pleygupatientar. Undirskriftin á tykkara aftursvari í Dimmalætt- ing 25/10 var »Eftirlits- kvinnurnar. Vil tad siga, at tit skriva fyri allar? Neyvan tåa, ti eg veit so um eina, ið einki kendi til tykkara aftursvar. Tit hava helst okkurt at viðmerkja til hetta brævið í dag. Tá tit so hava svar- að — so fari eg at spyrja um okkurt annað. Livst so spyrst. Tann, sum árla rís- ur, verður i mongum vis- ur. Heimahjálp í fleiri år Vit skulu gera vart við, at blaðið skal hava navnið á teim- um, sum senda inn lesarabrev. Tað hendir seg javnan, at vit fáa brev, sum einans hava eitt dulnevni og so einki meira. Tað er rættur og skylda blaðstjórans at vita, hver ið skrivað hevur. Blaðstjórin