hósdagur 13. november 1986síða 7

EET ——— Nr. 128 — 13. november 1986 Mikkjal Mikkelsen, lærari: tíðindablaðið Kenni meg ofta sum eina rukku.. Um skúlan í dag Hvat bagir skúlanum í dag? Næmingarnir kon ir skúlanum aftaná 10 ára skúlagongd, og duga lítið ella einki vil onkur halda 11 ex Sum lærari fari eg i kritikarunum rætt ti, at kunnleikastødid er lækkandi Men eg far mstundi harðlig: æla it tað bert er Ki Kr r Í k , k x A 3 ' Samfelagid og foreldrini Samfelagið er broytt ogvuligå nogv nest ein astu árir soleiði bæði foreldrini oftast ar Hetta hevur við sær, at í tíðini frá kl. átta á beiða út morgni til út móti nátt irðatíð, er eingin heima So leingi bernini eru undir kúlaaldur er hetta eingir rupulleiki ti børnin kunnu lat;ast i vøggu tovu, barnagarå ella dag røkt. Men vit hava ikki stovnar sum alment taka sær av børnunum aftanå at tey eru vorðin 7 ára gomul. Her er tað, at skúl in kemur inn í myndina Skúlin virkar í dag sum ein dagstovnur, har for eldur nekulunda ekkaleys kunnu lata bern síni vera meginpartin av tí tíðini tey eru úti og arbeiða. So statt kunnu lærarar í stór an mun kallast daddur í dag Vit eru ikki daddur hjá Nakrir av teimum koma veruliga øllum næmingum í skúla fyri at læra nakað men teir eru alt ov nógvir sum bara koma fyri at vera onkustaðni Beinleiðis prógv havi eg ikki fyri hesum, men eg havi tosað við so nógvar næmingar, at eg kenni meg vissan í, at pástandir mínir eru rættir. Eisini veit eg um foreldur, sum hava viðgingið yvirfyri skúlanum, at tey íkki makta bern síni, og tí hava spurt um vit ikki kunnu hava tey gangandi har. Tey hava jú so ilt við at finna arbeiði til eitt 14- 15 ára gamalt! Slíkir næmingar eru oft ast ómotiveraðir. Haraft urat koma teir allarflestu næmingar í skúla í dag uttan at kenna til ábyrgd MVUSSU NOK r næt ni I gu Smildrar 1 ba KI ov it und 3 ert okkuri ny KEY} Barnið kr ríð na % 5 i! | abyrgd í ø ppvøkstur krøv Hvørji krøv seta børn m i dag? 1 í er tað Í KUlUN ka klæð Fá skulu ansa yngr hini sleppa at 0.s.fr skal ein lærari vænta sær at Hvussu knappliga kunna seta krev til slíkar næmingar Teir vita næstan ikki hvat eitt krav er! Orsøkin til hesa steðu er fyrst og fremst hon, at vit hava ikki tid til longur bernini Skúlin og lærarar Skúlin og lærarar standa ikki uttan skuld, tá talan er um lækkandi leikastødi.obunar nær Vit novdast a vidganga, at mangt kundi Kunn ingar o.s.fr verið ødrvisi frå okkara sidu Lærarar noyðast at broyta hugsan um hvussu ein góður lærari skal vera Vit haa nóg leingi staðið inni í skúlastovuni og undirvíst fakligan kunn- leika sum miðar fram móti eini próvteku. Oftast verður lærarin mettur sum ein góður lærari um hann — samstundis sum hann lirar hetta av sær — eisini megnar at hava frið í flokkinum. At megin- parturin av næmingunum lítið fáa við av tí sum fyri- gongst, verður sjáldan tik- ið so tungt. Tað er ikki lærarans feilur; hann ger jú sina plikt! Ll vera vani við Hvussu nógvir lærarar hava ikki kent seg sum beinleiðis rukkur við at próvtekan krevur, væl andi, at nóttakararnir næmingarnir) als ikki eru taka ímóti? Eg havi sjálvur upplivað i førir fyri at amhaldsdeildini at hava emir 5 kki di ( ( lera. Hver D A i P | | 1 Gi til fyrr, hv O IKK dag? Ti samfelag ð er ( nog brovtt Ok omuleiðis teir næmingar t fáa í skúlan í dag. Ikki 1 1 eru tað bert fleiri av tein im sum fyrr govust, men nú halda fram, ið lækka steðið. Allir hinir koma eisir skúla við eðrun fortrevtun enr vanligt var fyrr Halda vit lærarar fram í somu rillu, fara vit eisini framyvir at sleppa ósjálv steðugum, óbúnum næm ingum út í samfelagið Halda vit fram við okkara kunnleika-undirvísing (sum oftast er fyri deyv um oyrum), hvussu kunnu búnar av vit tå vænta gerðir av fólkinum í fram >) tíðini“ skúlin Eingin ivi Ikki so at skilja, at skúlin heilt skal taka ræðið í samfelagnum, men Vit lærarar og mugu broytast um tað í felag noyðast skúli, for eldur og politikarar at stinga nýggjar linjur fram tíðina. Sum er lagar skúl altíð felagnum sum tað nú eina ferð er, haltar altso aft aná. Slíkt ber kanska til í statiskum in seg eftir sam einum samfel agi, men við okkara dyn- amiska nútíðarsamfelagi má skúlin verða ein upp- dragandi stovnur har hugt verður frameftir. Men, skúlin kann ikki gera hetta einsamallur!!! Hvat skulu vit gera? Politikararnir noyðast at prioritera eðrvísi í fram- tíðini. Frá almennari síðu má nógv sterri dentur leggjast á tað sum hevur við menniskjanslig virði at gera. Í letuni eru tað mest tær síður sum kunnu økia materiellan framburð ið verða prioriterað hegt Hin einstaki borgarin verður tá meira og minni »leiddur« Í tað nytslu-»ræs« vit uppliva i dag Hin einstaki foreldr- ini mugu grundleggj livihátt og andi broyta lívsvirði. Vit noyðast at minka um nýtsluna, stat ussymbolini so at vit fáa tíð til bernini. Tíð til at venja tey til ábyrgd, at uppfylla krøv, menniskj anslig virði (ommur og abbar sita goymd á ellis í dag), at gerast Bernini heimum sjálvsteðug o.s.fr mugu frå fyrsta degi av venjast til virkin menn iskju, burtur frá tí passivu njótan, har tú hevur nokk við teg sjálvan, sum er so vanlig í dag Skúlin skal foreldrum og politikarum draga eina línu. Tá kundu vit kanska fingið ein góð- saman við an skúla Hetta ljóðar einki Minni enn ein mentunar sum broyting ella -kollvelting Lat okkum byrja hana við eini grundleggjandi 7for eldraundirvising sam stundis sum vit nogv størri mun geva okkum tíð til persónsmenskuna hjá skúlanæmingunum På kundi tað verið, at pol itikararnir vórðu skiftir út um teir ikki nú vilja vera við til at leggja á annan bógv Vilja ella tora vit lærarar ikki at taka so stór stig nú, og fáa vit ikki alt Feroya fólk við okkum, so er tað mín hugsan, at vit lítið ella einki fáa gjert í skúlanum. Tær smáu ábetur vit kunnu gera við skúlan strika ikki burtur teir grundleggjandi trup- ulleikarnar sum skúlin og samfelagið alt hevur at dragast við Mikkjal Mikkelsen Strandferðslan í Vágum Vísandi til lesarabræv í Sosialinum, undirritað »Onøgdur« skulu vit, ið koyra Strandferðslubilin í Vágum, vísa pásandi í áð- urnevnda brævi aftur. Øll vera, ið kemur vest- ur, um tað ec ið ella nógv í bilinum, verður koyrd út sama dag. Alt gott um mannin, ið koyrdi áðrenn okkum, men at meta hansara ar- beiði saman við okkara, er heilt burturvið. Tá varð koyrt 4 dagar um vikuna,og er verunegdin fleirifaldað síðan tá. Eisini halda vit, at tá »onøgdur« væntaði sær veru vestur og var úti og leitaði eftir bilinum, sum veruliga var tómur, hevði tað verið meiri mansligt, um hann vendi sær til bil- feraran sjálvan og spurdi etir veruni, heldur enn at fara í bleðini við sovorðn- um ósannindum. Tí hevði hann gjert tað, hevði hann fingið at vitað, at veran als ikki var komin vestur. Bilferararnir hjá Strandferðsluni í Vágum