hósdagur 4. desember 1986síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Tórshavn
Utgevari: PÅ Sosialurin O
Blaðfóik: Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Tórfinn Smith
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov
Uppseting: P/f Sosiaiurin
Prent: P/f Pressan 1981
Aftaná fiski-
vinnutingið
NÚ ER fiskivinnutingið farið aft-
urum og eftir er at gera eina nið-
urstødu. Evnini á tinginum vóru
sum áður sagt frá, lutvíst prísá-
seting og lutvíst fiskasølumål.
Sjålvt um hesi viðurskifti eru nær
tengd at hvørjum ødrum, kann
gerast fylgjandi nidurstøda um
hvørt av hesum målum:
SEMJA var um, at prisåsetingin
ikki i nóg stóran mun tryggjar
eina hægst møguliga urtøku til
samfelagið. Sum kunnugt eru
virkini tryggjað eitt skiftisavlop,
sum skuldi kunnað goldið teirra
útreiðslur, og tað uttan mun til
um hegur ella lágur prísur fæst
fyri veruna. Hetta er óheppið, tí
ein slík skipan leggur ikki nóg
stórt trýst og framleiðslu- og
sølulid at fáa hægst møguligan
pris. Eitt gott dømi um hetta er
kongafiskurin. Virkini gjalda i dag
kr. 1,50 og fåa tad sama burturår,
sum tå tey gjalda kr. 3. Urslitid er
ein ovurhonds studningstørvur,
sum samfelagid neyvan kann for-
svara at gjalda.
MEN HER kom formaðurin í Før-
oya Fiskimannafelag vid upp-
skoti um eina aðra prísásetingar-
skipan, sum í ein stóran mun til
sleppa okkum undan vansunum
við núverandi skipan.
HETTA uppskot fekk sum heild
eina góða undirtøku og løgmadur
gav tilsøgn um at arbeiða víðari
við hesum uppskoti. Hetta merk-
ir, at útlit er til, at ið hvussu er
okkurt itøkiligt fer at spyrjast
burtur úr hesum fiskivinnutingi.
Og úrslitið fer helst at vísa, at
henda samgonga er meira »liber-
al« enn teir flokkar sum gera krav
uppá hetta heitið!
Í FISKASØLUMÅLUM kom einki
serligt ítgkiligt burturúr. Allir fyri-
lestrahaldararnir hildu ikki núver-
andi skipan geva ta størstu úrtak-
una. Tað sum tó hevur meira
áhuga er, at tveir av hesum eru
limir i fiskasøluni og vita tískil
hvat teir tosa um. Hinvegin metti
stjórin í fiskasgluni skipanina at
vera nóg góða sum so. Allir partar
undirbygdu síni sjónarmið við tøl-
um, men tølini hjá fiskasøluni
haltaðu tó, ti Danmark varð ikki
oddagrein
tikið við í sammetingini. Og vit
vita, at tað eru júst danir, sum
gjalda munandi meira fyri okkara
tosk, sum teir nýta til somu fram-
leiðslu sum okkara egnu flaka-
virkir.
SVARID frá fiskasøluni til teir lim-
ir, sum ikki meta galdandi skipan
nóg góða, er at teir kunnu bert
melda seg úr fiskasøluni, um teir
ikki eru negdir. Hetta fall for-
manninum í reiðarafelagnum fyri
brósti. Hann er eisini limur í fiska-
søluni og medeigari av einum
flakavirki. Vit skilja hann væl og
halda eisini, at so einfalt eigur eitt
orðaskifti um fiskasglumál ikki at
verða køvt. Tað er nevniliga ikki
bert at melda seg út. Fiskasglan
veitir flakavirkjunum aðrar sømd-
ir enn júst at selja fiskin. T.d. við
fígging og útvegan av pakkitilfari.
Hetta eru veitingar sum eingin ivi
er um at flakavirkini ynskja at
varðveita. Og hetta er tann
»klemma« sum fiskasglan hevur
á virkjunum, og sum ger at fiska-
sølan hevur faktiskt monopol.
Tann stóra atfinningin móti fiska-
søluni er tí sjálv skipanin. Sela og
vørumenning er virkjunum full-
komiliga óviðkomandi. Tí eru
hetta økir, sum eru alt ov mið-
savnað í heilt fáum hondum. Vit
kunnu saktans fáa meira burtur
úr við verandi fiskasgluskipan,
um virkini eisini vóru við í søluar-
beiðinum, og tey eisini fingu
møguleika fyri at selja ein part av
teirra framleiðslu. Hetta vil geva
teimum eina føling við marknað-
inum, sum er neyðug fyri at tey
skulu kunna gera eina kvalifiser-
aða meting um fiskasglan ger eitt
nóg gott arbeiði.
MEN vónandi fer ein komandi
prísásetingarskipan at føra við
sær, at úrslitið hjá virkjunum í
stórri mun verður treytað av hvat
tey kunnu fáa fyri teirra fram-
leiðslu. Hetta fer helst eisini at
føra við sær, at virkini sjálvi fáa
ein áhuga fyri at »liberalisera«
sjålva fiskasøluna.
HER tykist so merkiligt tað ljóðar
at vera størst mótstgða hjá teim-
um sum sjålvar kalla seg »liberal-
ara. Skiljið tað hver ið vil.
Nr. 137 — 4. desember 1986
Tillukku,
John Sigurd og
vælgagnist
JohnSigurd hevur fingið
tað bláa stemplið.
Tað fekk hann í sjón-
varpssendingini týskveld-
ið tá hann vitjaði fína-
klubba hjá Alberti á Arg)-
um
Sjálvur
stjórin segði gott fyri hon-
um. Hann hevði kent
JohnSigurd í 10 ár, so
hann ikki. John-
Sigurd er hampamaður og
er ikki vanur at órógva
fólk ella kuta handseym-
aðar leðursofur upp. Sjón-
varpsmaðurin varð góð-
tikin við brestin
Sjálvandi freast vit allir
hansara andsfelagar í før-
oyska fjølmidlaheiminum
Tað hava vit alla orsek til.
restaurati0ns-
ivaðist
Hann er jú ein av okk-
ara...
Men
hvussu eðrum fer at gang-
vilja sleppa
gjøgnum nálareygað á
Argjum. Sjónvarpsmað-
urin gjørdi sitt itarsta fyri
at spyrja hver annar
kundi sleppa við, tí sjálv-
andi verður ikki serliga
spennandi hjá honum at
sita einsamallur har úti.
Jú, segði restaurat-
iónsstjórin, eftir at hava
hugsað seg væl um: For-
rætningsmenn og politik-
arar — fyrst og fremst.
Ja men, skal ein annað-
hvert vera politikari ella
forrætningsmaður fyri at
sleppa upp í part, spurdi
ivasat verður
ast, sum
hin forvitni sjónvarps-
maðurin?
— Tja, nneii, nei, nei,
nei, segði restauratións-
stjórin. Men hann legði
stóran dent á: IKKI EIN
OG HVOR.
— Tú skilir tað, John-
Sigurd. Vit hava gull loft,
og hondseymaðar leður-
softur, so hetta er sjálv-
andi ikki fyri ein og
hvenn. Og menuin — hon
er bert fyri kræstnar góm-
ar, sum koma úr París ella
New York til domis. Hetta
skal jú vera restauratión á
globalum steði,
stjórin.
Tað
segði
skilti = sjónvarps-
maðurin sjálvandi, og
spurdi alspentur um
nakað drekkandi fekst í
fínaklubba.
Tá stúrsaði stjórin við
Hann rendi eyguni eftir
sjónvarpsmanninum og
skeitt eftir teimum rok
fullu hillunum av fleskum
Nei, so avgjert ikki!?
heilsan og vælgagnist
Torfinn
Svar til Sólrun
»Aids og 'normalur“
homoseksualitetur« er
heitið á einum ekstremum
lesarabrævi í Dagblaðn-
um 24. nov. Ein, ið nevnir
seg Sólrun, spyr hví
mannaættin leitar >sum
óð eftir heilivági ímóti tí
heimsumfatandi drepandi
sóttini AIDS — tey leita
jú sum í blindum, tí hin
besti heilivágurin ella
verja kom jú á tíðarinnar
morgni klárur at taka í
nýtslu nú fyri hvenn tann
sum vil«. Síðani er tað
heldur langa brævið fylt
við bíbliu-citatum, heili 8 í
tali, og endar brævið við
orðunum „ein dag fara tit
at sanna, at...< Fyri at
tað ikki skal vera lygn eru
bíbliu-citatini sorteraði í
bólkum við kronologisk-
um yvirskriftum í besta
miðaldarliga stíli: »Orsøk-
in«, seinasta bjarging«,
»løn syndarinnar« og at
enda sjálvandi »vendid
vid«.
Tað ógvuliga »spar-
sommiliga« lítla petti,
sum kemur úr Sólrunsa
egna munni, gevur meir
enn so stoff til eftirtanka.
Fyri tað fyrsta sær tað út
til at hon meinar, at homo-
seksuel skulu ikki hjálp-
ast, um tey verða rakt av
AIDS og altso pínast íhel,
sum henda ræðuliga sjúka
tíverri inniber, og hetta
má í roynd og veru sigast
at vera ein fascistiskur
holdningur. Fyri tað
næsta „heldur“ hendan
meiningin ikki eingang,
eftirsum tað fyri so vítt er
um atw vera out at tosa
um bara homoseksuel,
Sum veraandi í vanda og
tendensurin í útviklingin-
um er heilt klárt, at meira
og meira heteroseksuel
verða smittað, og um ikki
so nógv ár, eru tað mest
heteroseksuel, sum hava
AIDS. Meinar Sólrun so
eisini, at hesi menniskju
skulu líða tann ræðuliga
AIDS-deyðan ella ganga í
teirri óhugnaligu óvissuni,
kanska alt lívið? Og fyri
tað triðja, hvat við blødar-
um og ødrum, ið fingið
hava sjúkuna av heilt eðr-
um orsekum enn kynslig-
um? Skulu tey eisini lata
lív við sama argumenti,
nevniliga, at tey »kundu
latið vera<? Ja, sjálvt Sól-
run átti at hoyrt, hvussu
absurt hatta ljóðar, og eft-
irhondini átti tað at verið
gingið upp fyri sjálvt tey
mest tornæmu (sum t.d.
Sólrun), at sjúkan sum so
einki hevur við t.d. biolog-
iina hjá júst homoseksu-
ellum at gera. Hon kann
raka øll, eisini teg, góða
Sólrun!
Tí er hetta lesarabræv
einki annað enn ússalig
roynd at leggja eftir
homoseksuellum, men úr-
slitið má tíbetur sigast at
vera púra láturligt, men
eisini gråtuligt. Láturligt,
tí at brævið sum heild er
so sjálvmótsigandi, grund
og rætt og slætt vánaligt,
at ein bara fær hug at
flenna at tí og tímir ikki at
svara aftur, men ger tað
kortini, tá tað samstundis
er grátuligt, at nakar
veruliga gongur runt í
okkara vælupplýsta væl-
ferðarsamfelagi og er so
skelkandi óupplýstur.
Og at enda: Hvat er tað
forrestion fyri hepisleys
yvirskrift? At vera nor-
mal er populert definerað
sum at fylgja normum,
hvat homoseksualitetur
ikki ger í traditionellum
forstandi, tó at hann hev-
ur verið til líka leingi sum
heteroseksualitetur, men
eftirsum orðið stendur í
gásareygum, skal tað evt.
skiljast ironiskt, altso
ónormalur homoseksuali-
tetur, ella hvat? Ótrúligt
satiriskt begávilsi, Sólrun
eigur! Til eina aðru ferð
átti hon antin undirbygt
eitt lesarabræv betur, ella
hildið munn og ikki gjert
seg sjálva til rukku.
Leyvan
Tokk til
yvirfriðingar-
nevndina
þtað vóru eini gleðilig tíð-
indi, sum Útvarp Feroya
bar Feroya fólki um kveld-
ið tann 25. november
1986, nevniliga, at Fjalla-
vatn bleiv friðað.
Av skaða blívur ein
klókur, er orðafelli — er í
sannari merking. Dyrt
varð goldið, áðrenn teir
vaknaðu. Eiðisvatn og ell
fornminnini har um leiðir
máttu gjalda prísin og
allar tær hundraðtals mill
iónir, sum skattaborgarar-
nir skulu gjalda í komandi
tíðum.
Aftan á at Eiðisvatn
hevði íingið banasár
komu so hesi góðu tíðindi
At vidganga, at ein hevur
gjørt skeivt er ein æra, í
eiga tit i dag tøkk uppi
borna fyri at frida fjalla
vatn. Men liggur ikki okk
urt djupari aftanfyri frid
ingina — ju, tad ger.
heilsan Theodor Dahl