týsdagur 23. desember 1986síða 2

Nr. 146 — 23. desember 1986 5.20 metrar var ov smalt fyri tveir bussar. Báðir rnir hevdu meguleika at steðga og bíða til hin var farin fram- við. Men hvergin steðgaði Bussurin úr Havn fór fram við einum rættiliga stórum víkiplássi, tað er 20 metrar breitt. Hin eftir breiðari vegi, áðrenn eisini hann koyrdi inn á tann smala teinin. 39 metrar eru millum víki- plássið innanfyri og tann breiða teinin uttanfyri. Umleið miðskeiðis á hes- um 39 metrunum rendu bussarnir saman. Hált var og meguliga hevur ferðin verið ov nógv eftir um- steðunum. Legreglan kannaði van- lukkuna í gjár. Tá var steða ikki tikin, um annar ella báðir bussferarnir skuldu skuldsetast fyri brot á ferðslulógina. Ferðslulógin sigur onki um, hver eigur at steðga og bíða í einum tílíkum feri sum sunnudagin Tann smali teinurin millum bæði vikistødini er 39 metrar. Fremst á myndini sæst tann breiði vegurin. Hann er breið- ur á einum 80 metrar longum teini. Hinumegin vanlukkustaðið er eitt 20 metra breitt víkistað Ongin autoverja Henning Jacobsen hjá landsverkfreðinginum, sum umsitur landsvegir- nar, veit ikki, hví ongin autoverja er júst á hesum vegarstrekkinum undir Vaðlaknúkum. Hann sig- ur, spurningurin ivaleyst verður viðgjerdur nú Landsverkfreðingurin brúkar einar 2 mill. kr. um árið til autoverjur. Nú er autoverja framvið stívliga 100 km. Veganetið er 420 km. Hinvegin hevur verið ætlanin í nógv ár at breiðka vegin fram við Skálafjorðinum. Arbeiðið hevur leingi staðið á ynskilistanum hjá lands- verkfrødinginum Men enn hava pengar ikki verið til tað. Ringasti teinurin er tó breiðkaður nú í ár Hetta er teinurin millum Skipanes og Tjernunes, 700-800 metrar hd - % * … - ER Her sæst hvussu smalt er. Lastbilurin er nokunlunda eins breiður og bussarnir Bussarnir sto tu saman vinstrumegin framman og skumpaðu hvønn annan utal Sum eftir bókini gekk bjargingararbeiðið hjá portorunum, sigur Sverri Olsen, yvirportørur — Arbeiðið hjá okkum gekk júst sum eftir bókini. Her fingu vit roynt tað, sum vit lærdu á skeiðin- um, ið vit høvdu herfyri, sigur Sverri Olsen, yvir- portørur á Landssjúkra- húsinum. Tað eru ikki meira enn tveir mánaðir síðan, at teir flestu porterarnir vóru á skeiði í sjúkrabila- koyring. Á tí skeiðinum varð tosað um, hvussu teir skulu arbeiða í stórari vanlukku, og tær álvars- ligastu vanlukkurnar, ið kunnu hugsast í Feroyum eru flogvanlukkur og bussvanlukkur. — At ein bussvanlukka onkuntíð fór at henda, v9oru vit greið yvir, men vit hevdu tó heldur vænt- að, at tað fór at verða í fjøllunum, sigur Sverri. Sjálvt um katastrofu- ætlanin ikki er gjerd, hevur Landssjúkrahúsið sína ætlan. Og henda virk- aði væl. Sverri Olsen sigur, at hann fekk boðini beinan- vegin, 10 minuttir í 12, og tað gekk ikki meira enn ein leta, so fóru tveir sjúkrabilar avstað. Eitt korter seinni fór triði sjúkrabilurin við lækna og tveimum narkosusjúkra- systrum. Samstundis vórðu allir porterarnir boðsendir og eykafólk, so porterarnir vóru tilsam- ans 23 í arbeiði. Ein bil hevdu teir aftrat, sum koyrdi inn á vanlukku- staðið við berum og aðrari útgerð. Ein sjúkrabilur á staðnum Tveir sjúkrabilar koyrdu fólk á Landssjúkrahúsið. Tann triði varð á staðnum og hevði samband við Landssjúkrahúsið og hin- ar partarnar, sum luttóku í hjálpiarbeiðinum. Dúgvan varð tikin úr sigling, at hava til at taka um brúk skuldi verið fyri henni, og verjuskipið, ið hevur sjúkrastovu, kom inn á Skålafjørdin, men tí- betur var vanlukkan ikki so stór, sum hildið varð í fyrstuni. Góðir sjúkrabilar Sjúkrabilarnir hjá Lands- sjúkrahúsinum hava alla útgerð til slíkt hjálpiar- beiði. Og porterarnir hava lært at brúka hesa útgerð. Sverri Olsen sigur, at maðurin, sum undirvísti teimum á skeiðnum her- fyri, hevði tað á orði, at sjåkrabilarnir her eru minst líka væl útgjerdir sum teir, ið nýttir verða í Danmark. Telefonin sveik At útvarpið heitti á fólk — i | i Í i