leygardagur 10. januar 1987síða 15

Sme pappeskja, sum lå og fleyt å dekkinum å postbåt inum. Hetta er nu søga, segði Jongerð og fegn- aðist um tað — Tað er líka natúrligt at bygdir fáa fast vega- samband, sum SEV kom til hesar bygdir, segði figgjarmålarådharrin. Tá nikkaði Steffan Nógvar segur vórðu sagd- ar við borðhaldið, og Vil- helm Johannesen, lands- stýrismaður, helt seg ikki attur. Hann greiddi frá, at hann hevði ferðast nógv í Kunoy hesi seinastu 16 ár ini — um ikki annað fjórða hvert år, sum hann tók til upp undir val F iferd, tå P Ják í }HSt ry 10 i N x KI a K ld V € und i Ku gr yr d politikki, og 3 fort byr f B ð n Steffa yr ; K ið t 1aK Diurt s segå k urt av minum valt hevði orðið. risti Steffan á øvdid Soleið var els esaferð eg t« iði. segð E aðruferð gekk betur hjá Vilhelm. Hann greiddi soleiðis frá Javnaðarflokkurin var í samgongu og sagt varðk at leki var á landskass- anum. Inntøkurnar vóru størri enn landsstýrið hevði mett, men tað vóru útreiðslurnar eisini. At leki var á landskassanum varð eisini ført fram á val- fundinum í Kunoy. Men tað var eisini sagt, at leki í dekkinum á Barskor. Tá helt eg fyri, at tað var helst rætt, at ein ávísur leki var í landskassanum og ein partur av hesum leka var dryppaður niður yvir Norðoyggjar. Hendan leka vildi eg ikki vera við at tetta, men lek- an á Barsskor vildi eg fegin vera við at tetta. Tá nikkaði Steffan, og tað mátti eg sjálvandi við- merkja, segði Vilhelm frá. Vilhelm fegnadis um hesa stórhending fyri Kunoynna og vónaði, at hetta fór at vera við til at menna bygdirnar sum nú hava fingið fast samband við »meginlandid« í Norð- ovggjum Heini fær skyldina Poul J. Olsen, løgtings- Ræst kjøt og supan i bygdarhusinum i Kunoy. - - bred FEREET RSS Saren bedes Kunovar bygd, sum fyrr vur ligið uttan sam band v ð aðrar Nu kunnu kunovingar koyjra til t.d. Klaksvíkar uppa eitt korter Nogv folk voru komin saman uppi við berghols munnan, tå Heini O Heinesen bjóðaði væl komin maður fyri Norðoyggjar takkaði Heina O. Heine sen fyri at hann so dúgliga hevði virkað fyri Kunovar bergholinum. men hann matti gera Heina greitt. at hann fekk ikki bert æruna fyri bergholið. Hann fór eisini at fáa skyldina Hetta kundi Poul J. Ol sen siga av egnum rovnd- um. Hann arbeiddi sjálvur dúgliga fyri bergholunum í Kalsovnni og tað hevur hann mangan fingið skyldina fyri. Ikki frá fólk- inum í Kalsoynni men manga aðrastaðir. Beint at útbyggja smáplássini Mikkjal Helmsdal, lands- verkfrødingur fekk mong god orå frå teimum, sum tóku orðið vid borðhaldið og sendi tøkkina víðari til tev mongu, sum høvdu ar- beitt vid hesum. Bædi å landsverkfrødingsstovnin um, arbeiðsmonnunum Landsbyggifelagnum og ødrum Mikkjal Helmsdal segði, at arbeiðið hevði gingið avbera væl so væl, at onkra viku høvdu teir borað ikki færri enn 72 metrar. Hann greiddi frá, at fyri nøkrum árum síð- ani hevði stovnurin vitjan av nøkrum donskum ser- frødingum sun undraðust um at hetta lítla landið hevði ráð til at knýta all-