leygardagur 10. januar 1987síða 16

Nr. 4 - Skeiðið hálvt Holið heilt Jógvan Durhuus, varaløg- maður, fegnaðist um, at nú var komið á mål við vegaútbyggingini á Kun- oy — fyribils. Hann vísti á, at longu í 1929 vóru ætl- ani rum at sambinda tær báðar bygdirnar Kunoy og Haraldssund tå vid vegasambandi, men at teknikkurin nú hevði koll- velt øllum tilikum hugs- anum, og gjørt tað møgu- ligt at sambinda hesar bygdirnar á ein heilt ann an og nógv betri hátt Varaløgmadur legði dent á, at hetta var ikki innað, enn tað sum val ðras Á Lasse um HOL Lasse Klein var ikki orð- hóast hann letu frammanundan hevði latið síðsta skotið av í berghol- inum og í tí sambandinum heilsað kunoyingum. Hann helt fyri, at nú verður nógv tosað um hol og segði í hesum sam- tomur, 10. januar 1987 bandi frá eini litlari søgu, tá ein smádrongur kom til keypmannin og spurdi, um hesin hevði lutir til eitt starabúr. Handislmaðurin = svar- aði, at tað hevði hann sjálvandi. So letur í drong- inum: Lat fáa eitt hol! Lasse Klein, landsstýr- ismaður í samferðslumál- um nýtti hevi til at takka øllum teimum, sum høvdu virkað við berghols- gerðini. meg Vit trýsta bert á knøttin Sjáldan hevur nakað landsstýri verið so full innad I esaferð n« I | 3 D geði Niels B« I ait veit eg kki. Ég havi t.d. ikki minstu vitan hvussu eitt sjónvarp virk- ar! Tað er einki fyri, segði hesin — tað er bert at trýsta á knettin, so kemur myndin á skermin. — Soleiðis er við okkum landsstýrismonnum. Vit koma bert at trýsta á knettin, men hvat er hent tíðindablaðið Nú er bilur, ella bilar, at síggja í hverjum túni í Kunoy. frammanundan, vita vit lítið um, segði hann. Niels Pauli vónaði, at hetta berghol fór at menna hes- ar báðar bygdir, sum áður lógu uttan samband við aðrar. Kunoy — heimsins nalvi Til eg var hálvvaksin, ivaðist eg ikl t Kun ovggil Ivy Hetta ø i samgong kjalid KEN Heini O. Heinesen og held- ur fyri, at vit attu at gjørt fyrireikingar til eitt berg- hol til Kunoyar. Vit hildu, at hetta var ikki heilt órímiligt, tá ikki var klárt at bora aðrastaðir, og tí varð sett á at bora. At hetta ferdi við sær, at Kunoyarbergholið kom so skjótt, freddist Jorgen Steffan Kunoy, elsti mað- ur í bygdini, var fegin um at bygdin hevur fing- ið samband. Hann er ein av teimum fáu, sum ikki enn hevur keypt sær bil. um og vónaði, at hetta samband fór at koma hes- um báðum bygdunum væl við. Pengarnir væl farnir, segði fíggjar- målarådharrin Eisini figgjarmålarådharr- 7 in var til staðar í Kunoy hósdagin. Jóngerð Purk- hús segði, at teir pengar, fóru farnir í hetta berghol og vegagerð vóru væl farnir. — Tá eg kom til Klaks- víkar í morgun, og gekk framvið har Barskor lá, tóktist lítil áhugi at vera fyri honum. Har plagdi at sum vera nógv fólk, men nú var eingin. ØIl farin gjøgnum bergholið, segði Jóngerð. Hon mintist aft- ur á gamlar dagar í Klaks- vík, har hon sum skúla- genta leitaði sær norð í sundið í summarfri, við kuffertinum, sum var ein - voru