leygardagur 17. januar 1987síða 15

Nr. 7 — 17 at trýsta nakað yvir fólk, einki vita um sum er tað, sum tey trammanundan tað vandamikla. Alt sum verður sníkt inn á fólk, er vandamikið, og skapar sjálvandi stríð Eitt stríð, sum í mongum forum kundi verið óneyð- ugt, sigur Arne. Arbeiðara- landsstýrið — Tað var stór freði mill- um okkum í Feroya Ar- beiðarafelag, tá hetta nú- sitandi landsstýrið varð skipað fyri tveimum árum síðani. Nú fingu vit aftur eitt arbeiðaralandsstýri hildu vit. Eins stór ið gleð tá var, eins hugstoytt blivu vit Her var aftur tað sama, sum end- urtók seg. Eingin spyr teir bara handla, og eftir standa vit spyrjandi mót- vegis ellum tí óvissa. Eg sigi ikki hetta, tí vit vóru betur farin av einum borgarligum landsstýri, tí einum tilikum hevði eg seinri lF „ar 1007 januar 198 ikki væntað mær nakað av, sigur Arne Arbeiðara- meginfelag Tað hava tíðum verið reddir frammi um at stovna eitt meginfelag fyri føroysku fakfeløgini. Eitt føroyskt LO. Men hetta er ongantíð vorðið veruleiki, tíverri. Í einum tílíkum felag hevði før- oyska arbeiðarafjeldin staðið nógv sterkari, og verður hetta ein av mínum framtíðardreymum, sigur Arni á Rógvu. Spurdur um politiska og fakliga arbeidararørslan átti at samstarva neyvari, sigur hann, at samstars kann bert vera gott, men at hetta samstarv kann blíva eins og í granna- londum okkara, ivast hann stórliga í. Tað hevur fyrr verið frammi um, at fakfelog skulu vera nærri nýtt einum arbeiðara- flokki, men hetta hevur alla tíð verið sum at „Til kamp for Tryghed Arbejde og Trivsel« stend- ur á plakatini á bróstinum Hesum hevur Arne stríðst fyri í meira enn fimti ár. tendra í krút. Ið hvussu er eiga tey ymisku fakfelog- ini at standa betri saman enn tey gera í dag. Ein spjedd arbeiðararersla er veik, tað vita vit. Upplýsing Arne á Rógvu metir upp- lýsing vera tað týdningar- mesta hjá t.d. Feroya Ar- beiðarafelag at arbeiða fyri í dag og í framtíðini. At fáa nøkur oyru aftrat lønini, hverja ferð vit sam- ráðast, er sjálvandi alt í lagi, men er hetta mest at kalla letuvinningur. Ar- beiðarin má meira medvitandi um tað, sum veruliga hendir í samfel- agnum, og tað er hetta, vit sum arbeiðarafelag eiga at hjálpa teimum til — við skeiðum av ymiskum slag og ødrum tiltøkum. — Vit stovnadu Upplys- ingafelagsskap Verka- manna, men fyri at hesin kann virka, sum hann eig- ur, skulu pengar til. Her haldi eg, at landsstýrið er heldur pírið. Serliga tá vit hugsa um, hvussu mikið landsstýrið letur til alt annað t.d. ítróttin. Ítróttinum unni eg alt tað besta, og um Feroya Ar- beidarafelag = var eitt ítróttafelag, hevði iva- leyst verið lættari at fing- ið pengar úr landskassan- um. Arbeiðarin hevur altíð verið forsømdur, og tað er vera hann enn, heldur Arne fyri. Mong ålitisstørv Umframt at hava verið stjórnarlimur í Feroya Ar- beiðarafelag í 43 ár hevur Arne havt mong onnur ålitisstørv. Hann hevði longjaldsstovuna um hendi frá byrjan av í 1956 og til fyri fáum árum síð- an. Í kommunustýrinum hevur hann sitið i 27 år, fleiri ár sum formaður. Hann hevur verið í stjórn sjúkrakassans, í skúla- ráðnum, og í kirkjuráðn- um hevur hann sitið í 40 ár. — Nú fer at vera nóg mikið. Eg eri uppá val í Feroya Arbeiðarafelag næsta ár, og tá stilli eg Arni á Rógvu er framveg- is líka virkin í nevndini í Feroya Arbeiðarafelag. Her er hann saman við all- ari nevndini, frá vinstru: Johannes Olsen, Ingeborg Vinther, Tórleif Augustin- ussen, Elias Hansen, Ásla Jespersen og Karla Ein- arsson. SE) S0Sialurin ikki uppaftur. Tá kunnu yngri kreftir sleppa fram- at. Sum tú skilir, so havi eg sitið leingi har, eg havi verið. Helst alt ov leingi, men tað er so ómetaliga torfert at skula leggja frá sær, tá áhugin er so stór- ur, leggur Arne aftrat. Seyðamaður, arbeiðsmaður 0.s.fr. Men Arne á Rógvu hevur ikki »bert« verið fakfel- agsmaður umframt alt tað, sum frammanundan er nevnt. Hansara dagliga yrki hevur verið arbeiðsmaður og seyðamaður. — Pápi mín átti fýra merkur í jerð, men vit vóru 13 systkin, so smá- býtt var, og ikki nóg mik- ið at liva av. Seyðurin hev- ur altíð havt mín stóra áhuga, og seyðamaður var eg í mong ár. Umframt hetta arbeiddi eg sum ar beiðsmaður, men longu sum 18 ára gamal fekk eg óar ringan rygg og var beiðsferur í longri tíð Ein hin fyrsti í grind Varð rópt grindaboð, var Arne ein hin fyrsti at flota bát. Fyrstu ferð, hann ikki var í grind, var í seinastu Vestmannagrindini. Ikki tí at hann ikki helst seg til, ella at áhugin var minkaður. Hendan dagin var Arne á fjalli Visti eg av grindini, ja so skuldi fjall verið fjall, sigur hann. Arna dámar væl nýggju grindareglugerðina, sum helst fer at sleppa okkum undan ov nógvum ábreiðslum í framtíðini. Hann heldur fyri, at so ringur Watson hevur ver- ið so hevur lann Eels að góða, at skund vit foru at endur A indadrapi Fødingardagurin i bygdarhusinum Teir fødingardagar, vit hava hildið, hava vit altíð havt heima. Men hesaferð gjørdi eg av, at áttatiára dagin skuldu vit halda bygdarhusinum. So einki er at ivast i, at hann vænt ar nógv fólk, og tað skuldi ikki verið so legið, tí vinir nar eigur Arne nógvar Arne biðjur okkum leggja aftrat, at eingin er serliga boðin — húsið stendur op- ið. Vit ynskja Arna á Rógvu hjartaliga tillukku við teimum åttati og ynskja honum alt tað besta í framtíðini. tor.-