týsdagur 27. januar 1987síða 3

Nr. 11 — 27. januar 198 I ————— RE - — — til Rituvikar Vid Star-shipping komu i gjår 4.500 hønur til Egg- virkið i Rituvik. Skipið kom so mikid seint å Havnina i gjår, at tad var um reppið, at hønurnar sluppu vid Dugvuni i gjår- kveldið seinasta túrin inn á Skålafjørdin. Við hesum henunum hevur eggvirkið nú aftur 13.500 henur. Fyri tveim- um vikum síðan drupu tey 1.500 henur, ið seldar óroyttar fyri lítlan penga Hinar henurnar eru all- ar í eldra lagi. Um einar triggjar mánaðar skulu aftur drepast 4.500, og um eitt hálvt ár sama tal. Ikki ber til at drepa alt í senn, ti tað ganga altid nakrar vikur, áðrenn henurnar vórðu 0) SOSÍa/UTin | ra PTL LG 4% 7 gør te då z AA $ verpa rættiliga væl. Tær nyggju hønurnar eru 19 vikur. Ikki fyrr enn tær eru 26-28 vikur verpa tær nógv, men stór egg verpa tær ikki fyrr enn tær eru um 44 vikur. Burhønur sum tær í Rituvík halda ikki leingi. Tá tær eru tvey ár, orka tær ikki at verpa longur. Skalið verður eisini veik- ari, so nógv egg brotna Tað gera eggini nú í Ritu- vik. Fyri ikki so langari tí síðan vóru 18.000 henur í Rituvíik. Men av tí at illa gekst at selja eggini, minkaðu tey um talið av henum. Nú gongur aftur betur við at selja. So væl, at eggini ikki eru meira enn 1-2 dagar gomul, tá tey koma í handlarnar, sigur Kaj Johannesen, sum arbeiðir á eggvirk- Eggini verða ikki viðgjerd á nakran hátt, sum nekur útlendsk verða tað. Nekur egg verða reinskað. Síðan verða tey gjegnumlýst fyri blóð, sum Irena her ger. Eggini verða skild sundur eftir stedd og síð- an pakkað. inum. Eggini, sum tær pakkaðu gjåramorgunin, fóru longu við heilselubil- inum á middegi. Tær eru triggjar, sum pakka eggini, Marin Høj- gaard, Írena Johannesen og Durita Hansen. Tå hønurnar vóru fleiri, ar- beiddu tær allan dagin, men nú arbeiða tær bara hálvan dag. Kaj Johannesen arbeið- ir allan dagin. Hann fóðr- Henurnar eru í búrum Fleiri langar reðir eru við hesnabúrum. ar, sópar og ger annað fyrifallandi, koyrir út o.s.v. Arbeiðið á eggvirk- inum er stundum troytt- andi. Henur dálka illa, og serliga friðarligt er ikki inni hjá teimum randi seg, nú meðan lætt er at fáa hendur á henni. — Eg haldi tað vera rætt at gera eina rammu- ætlan fyri framtíðar bygg- ing. Men máti skal vera við stórtekni. Skil má vera i. Føroyar eru eitt so lítið land, at vit hava ikki ráð til at tveita so stór náttúruvirði fyri skeytið. Havnin ikki alt — Rammvuætlanin er fyri alt Sudurstreym. Havnin skal eiga allan vøksturin bæði við fólki og vinnu- virksemi tey næstu nógvu árini, tað er ov galið. Henda ætlanin mátti fing- ið landsmyndugleikarnar at vakna. Vit mugu hava eina rammuætlan fyri alt landið og býta virksemið javnt. Havnin kann ikki eiga alt. Fyri mær er tað sum, at býráðið heldur Havnina vera Feroyar. — Hetta verður tað sama sum í Íslandi, at meira enn helvtin av fólk- inum skal búgva á tí størsta plåssinum. Tað kann ikki vera rætt, sigur Hanus. Hann heldur tað vera i tøkum tíma, at lands- myndugleikarnir taka sær um reiggj og tala at. Vilja neyvan hava orðaskifti Býráðsformaðurin skrivar í fororðunum, at býráðið vil hava borgararnar at luttaka í orðaskiftinum um framtíðar havnina. — Vónandi verður tað ikki, sum ætlanin sigur, men eg beri ótta fyri, at nógv framman undan uppgeva at koma við síni meining. Býráðið hevur so dyggiliga prógvað, at teir ikki lurta eftir fjøldini. Eg eri eisini ógvuliga vónsvikin av, at ein slík ætlan kemur, nú tveir kaldbaksmenn sita í bý- ráðnum, ein í meirlutan- um og ein í minnilutanum. Flogvøllurin óneyðugur Hanus heldur tað eisini vera heilt burtur við av býráðnum at byggja flog- vell á Glyvursnesi. Óljóð- ið verður nógv í Havnini, og nógv olja fer at fella niður frá flogførunum. — Og hví skal flogvøll- urin liggja so nær? Skuldi tað ringasta hent, at eitt flogfar datt niður yvir býin, setti tað alt landið nógv ár aftur. Haraftrat liggur flogvellurin næstan beint tvertur av vestur- ættini. 80 pst. av tíðini hava vit í Feroyum vest- urætt. Oftast er tað nú av síðuvindi, at ikki ber til at lenda í Vágum. Eg vænti, at tað oftari ikki fer at bera til at lenda á Glyv- ursnesi enn í Vágum av síðuvindi. Ætlanin má steðgast Hanus hverki ætlar ella heldur seg til at steðga ætlanini. Men onkur má gera tað. Hann vónar, at friðingarmyndugleikarnir síggja álvaran í málinum, og at landsmyndugleikar- nir tora at leggja upp í. — Tað kann ikki vera rætt, at Havnin skal leggja alt Suðurstreym undir seg, og at Tórshavnar býráð skal stýra øllum Fer- oyum, sigur Hanus Vang. randi