hósdagur 12. februar 1987síða 9

MW 18— 12 febr 1882. tíðindablaðið Sosialurin LL 1 Sk Síða 9 Um at seta pening í skip. — Um at hava við skip at gera. — Um at hava ilt av at vit hava skip — seta pening í skip og stríðast fyri at halda skipini gangandi. Hvussu leingi skal ófrættapressan við sínum lokumsjournalist- ikki fáa loyvi til at eitra ta foroysku fólkasálina við heilum og hálvum lygnum, hatri og spliti og óvissu soleiðis, at hesin kloakkroykur hongur húsanna millum, til óbótaligan skaða fyri okkara lítla sárbara samfelag, sáðandi hatur og mistrivnað millum grannar — millum kvinnu og mann, millum foreldur og born, og eisini í vissum forum hevur kostað lív. Soleiðis skrivar ÞOUTHERN ISLAND RS4RYN SK LG ein av lesarum okkara í hesi greinini vit hava fingið sendandi. Tað hevur allar dagar ver- ið neyðugt hjá feroying- um at sigla, og partur av fólkinum hevur tí altíð gjørt iløgur í skip og båt- ar. Sum nú er, kann okk- ara fólk — grovt sagt — býtast upp í tveir partar. Tann parturin, ið setur pening í skip, og tann parturin, ið ikki setur pen- tikin eru sjálvsagt lántak- arar, sum kortini óbein- leiðis eru við til at mynda umkostningsniveauið hjá nærsagt ellum fyritøkum, ið hava sitt tilknýti, bein- leiðis ella óbeinleiðis, til skip — annaðhvert tað eru servicufunktiónir, t.d. skipasmiðjur, radiohandl- arar, onnur serviculið ella kautionistar gerast tíðum eftirsteðufólk hjá skatta- valdinum. Sveimar tú oman á vatninum, so finna hesir — vog so rættvisu« — saman við ófrættablað- stjórum einahverja lóg ið ger handan mannarættin suspektan, fyri ikki at siga beinleiðis ólógligan. skattakróna hevur sín uppruna í somu skipum, telur ikki við. Tann eginpeningur, ið liggur til grund fyri fer- oyska flotanum, hann veri seg læntur ella tikin av kistubotninum, er/verður í flestu førum, fleiri ferðir brúktur/mistur og nýggj- ur peningur og nýggjar ella farmi, til tykkum at virka og skapa sær vinn- ing úr. Vit eru vælvitandi um, at vit hava ávirkan á handilsjavnvágina, bæði á pluss og minus-síðu. Vit eru eisini klárir yvir, at okkara partur á minus síð- uni er ílegur í flytbar ak- tivir — tað evugta av t.d. sáðandi hatur og mis- trivnað millum grannar — millum konu og mann, millum foreldur og bern, og eisini í vissum ferum hevur kostað lív. Tað er lítil, ja eingin uggi og troyst í tí: at dómsvaldið gevur tílíkum devulssettum yngli ein klams. Tað hjálpir ikki ing í skip. Tann parturin, tey virki, tað veri seg Svimur tú undir vatnin- kautiónir skulu til. einum framleiðslubygn-: uppá sindraði heim, skiln- ið livir av at halda hesi góðskingarvirkir ella selu- um, so skal uttan iva eis- Kortini verður tað hildið = ingi á landi, ið torførur er að millum foreldur og skip gangandi og fær sína virkir, ið virka og umseta ini finnast einhver krypt- áframt at satsa, og tað til at flyta til utlandiå. bern, millum konu og »fløgu« forrentaða vid at sigla vid teimum skipum, teir soleidis i flestu førum eru minoritetsånarar i. — Hin parturin av okkara fólki, i neyvan hevði havt tann økonomiska karm, ið tey hava uttan at tað sigldu skip — tað veri seg fiski- ella farmaskip. Viðvíkjandi teimum fyrru kann sigast, at tað tað, sum skipini leggja uppá land av undirbetalt- ari ráveru ella avansu- farmi. Sostatt: Nærum alt og øll í okkara samfelag livir, lukrerar, anir av at vit her í landinum hava skip, so- leiðis eisini ófrættarpress- an og Hilmar Kass. Nekur av okkum gjalda alt ið vit sjálvi og okkara isk formulering, vísandi til ein ella annan para- graff, aftur vísandi til petti dit ella dat, ið ger tað suspekt ella beinleiðis ólógligt at svimja undir vatninum — útinnandi telduvaldið hevur eisini fort við sær sálarliga av- makt. Hjá tí partinum av fer- oyingum, sum beinleiðis alla lukku, tí bráður endi hevði skjótt gjerst ein veruleiki fyri allar partar, um øll satsaðu í obliga- tiónum, bankaaktium, settu inn á bundna bók — leggja undir seg jørå, ella bara rokna sær toppvinn- ing av ellum aktivitetum — íkomin av — og í sam- bland við okkara skip. Hús og heim, jerð og alt, Við hvert hugsa vit um, at vit eisini beinleiðis hava ábyrgdina av yvir 90% av tí, ið stendur á pluss síðuni! Nekur í okkara samfel- ag liva av at leggja onnur av okkum undir lupp. Onkur við einum glori- ficeraðum >„Freud'iansk- um yvir-eg's-komplexi«, 0 tvingar onnur i rættin at mann. Tad hjålpir ikki uppå tann orsakað av »svertu manipulationini« avsagda fólksins dóm. Henda sáðan av eitri heldur fram. Eitringin tekur lív og ivaleyst kost- ar hon í sindraðum mannalagnum, meira enn stersti dreparin í samfel- agi okkara annars. aldrin ella sjáldan hevur forfedrar hava forvunnið ella óbeinleiðis livir av, at verður veðsett. Skipini forsvara seg ímóti lok- Tað er lógligt at læna verið roknað við, at tann og tíðum tað vit máttu aðrir feroyingar hava sett (tey flestu) sigla víðari, og umsjournalistikki, fyri eginpening, tað er lógligt : kapitalur, ið settur verður forvunnið afturat so leingi og seta pening í skip, og tit liva víðari. síðani sjálvi at verða at fáa skip til landid innan í skip, í sær sjálvum gevur nakað annað avkast av sær enn eitt meguligt ar- beiðsloyvi. Fyri hin partin av fólkinum, har skipini eisini eru ein fyritreyt fyri at lívbjarga sær, verður tað í flest ellum ferum roknað við vanligum og í vissum førum óvanligum avanca av tí kapitali, ið innvolveraður er. Undan- vit liva — fyri skip! Í nýggjari tíð kann hetta seinra meguliga verða orsakað av kollissi- ónini við teldurnar og teldupassararnar í J. Broncksgetu. Ein skipan, ið er vorðin so bureaukrat- isk, so fløkt, so innviklað, at grannskoðaravirksemið er økt fleiri 100% seinastu árini - insolidum sidan vid insolidum kauti- ónerum halda skipini gangandi, er hetta at seta pening í skip vorðið nakað ivasamt, nakað skitið, nakað kriminelt, nakað sum hevur við »snyt og bedrag« at gera, nakað sum ger at samfelagið (vit sjálvi), verður snýtt fyri eitt ótal av skattakrónum. Tað faktum at hver Um nú tað hendi, at tann parturin av okkara fólki, ið tað nú uppá tað nærmasta verður spýtt eftir, gevur skarvin yvir — hvat so við hinum part- inum av Feroya fólki, ið beinleiðis ella óbeinleiðis livir av tí, ið skipini — ikki geva — men leggja uppá land av — sum áður nevnt — undirbetaltari ráveru demd, men hóast tað — uttan fyrilit og íhald, halda fram við at eitra ta feroysku fólkasálina sam- bært verstu fascist-nazist- traditión — við heilum, hálvum lygnum, hatri, spliti og óvissu, soleiðis at hesin kloakkroykur hong- ur húsanna millum, til óbótaligan skaða fyri okk- ara lítla sárbara samfelag, lógugar karmar, tað er lógligt, men torfert, at fá- ast við skip. Spurningurin, ið eftir stendur, er hesin: Er tað lógligt, so leikandi lætt, at eitra feroysku fólkasálina so nógv, at tað førir til sjålvstekt og sjálvsmorð? Skarvur