leygardagur 21. februar 1987síða 17

4 Í 3 8 1987 menn verða skýrdir bert at hugsa um sítt egna val- demi, og at aðrir so gera ov lítið fyri sítt valdømi. Sum demi kunnu vit kanska nevna sjúkrahús- málið, har eitt nú formað- urin í Læknafelagnum helt, at tingmenn úr Klaksvík vóru nógv betri lokalpatriotar enn t.d. tingmenn úr Havn, tá tað snýr seg um útbygging av sjúkrahúsverkinum. Hverja viðmerking hevur tú til tað? Tá uppskotið um t landssjúkrahús við ellum teimum deildum, n har eru í dag, íroknað varð sam statshospitalið vkt á tingi, var eg við til samtykkja tað. Sat tá sum formaður í ; nevndini n } 1 hend eg samdur felagsformaðurin | Mohr Si hann, nú skuldi tkrahúsbyggingir st Hest Idi eknar ikki trúgva. men eir fingu annað at síggja. Ir Síðar hevur eir stødug út verið á læknaek Teir gioyma bara at æknar flestu ek % itb y í 1 t t r i Tá jevur ør tað læti 1 hjá runu t tikið óðar oður Eftir míni meting hevur kið í heyst um ortopedi rið á einum slíkum id staði. at ein má krossa Men, sigur Jákup vid- ari — eg havi havt stóran áhuga fyri, at vit hava eitt vælvirkandi sjúkrahús bæði í Havn, í Klaksvík og á Tveroyri. Hvat viðvíkur ortopediini, sum nú hevur verið so nógv frammi so havi eg mína avgjerdu hugsan um, hvussu hetta málið kundi verið best loyst, men hetta var so tann loysnin, sum meiri- luti fekst fyri — og hana mugu vit so liva við — Men eg verði stórliga vónsvikin, um vit ikki nú fáa ortopediskan útbúnan lækna á Landssjúkrahús- inum, tí tað er á Lands- sjúkrahúsið at tey skaðabrotini stóru koma og at vit skulu byggja út til hetta endamál tað er ein samgongusemja Jákup leggur tó aftrat at tað kann vera, at alt n mir le P nencingarikK 1 a Ok aag i ant lovsni ' fingu nú við eini neyð- semju var ikki tann ideella loysnin eftir mínum tykki Me n t ið €r so eltt tak at vit hava fil gonga á neita mi Havnin og restin! Tad hevur nogv verid tosað um centralisering og desentralisering. Tors havnar byråd hevur lagt nogva orku i at gera yms ar utbyggingarætlanir fyri kommununa, eitt nu er ætlanin at byggja nyggjan flogvøll å Glyv- ursnesi. Hvat heldur tu um slikar ætlanir? Vit, sum eru valdir å ting, hava eisini åbyrgd av, at málsetningurin, sum semja hevur verið tíðindablaðið um, at tað er javnvág í landinum, soleiðis at tað verður liviligt á ellum plássum, verður fylgdur. Vit vita, at fólkavekstur er í hevuðsstaðnum. Men Havnin má ikki vera ein so kraftandi magnet, at bygdirnar temast og trýstið á Havnina gerst so stórt, at restin av landin- um líður undir tí. Sjálvur haldi eg, at tað er heilt óneyðugt at trýsta veldugar uppgávur inn á ekið her i Havn nú i skundi við m.a. at skula byggja flogvell og Sunds- depil. Hetta er nakað vit Eg dugi hetta skund kunnu bíða við kki at kal h Vit hava tíð I} ri frá } , síggja, hví oh va SIKan at bida, tidin ikki leidslan i Havn vist å, at Men hevur kum tervar framleið andi virkir sum eitt nu kunnu økja um okkara út flutning! og t;skil hevur givið grønt ljós fyri Sundsdeplinum Nú skal eg ikki bara x r r leiðsíuni 19 eggja eiti ráðnum, tí hon hevur eis ini víst góðar eginleikar miðvísar eitt nú at gera Men ætla t 1 r eka í ætlanir r býráð politikk ger, at høvudsstadar nrådid fer at virka sun n kraftma ðrastaðn kemur Havnin fyrr ella seinni at skula torlørar 1ppgåvur. eg hugsi ikki minst um bu tadartørvin, og hannskal ikki undir in So gjørt meta Hvat viðvíkur nýggjum framleiðandi ídnaði, so kann eingin hava nakað sum helst ímóti, at slík verða bygd í Havn, tverturímóti. Men tá tað snýr seg um Sundsdepilin, so eru tað heilt onnur viðurskifti, sum stinga seg upp, mest tað, at fáur veit reiðiliga, hvat tað er, sum hesin so miðdepil virkjum og SI nógv umrøddi skal innihalda Tað er eitt heilt annað, sum her stingur seg upp, og tað er, at okkum vantar eina framtíðar planlegg- ing fyri land okkara, so- leiðis at vit vita, hverji oki eggja til m.a 3 vit skul 0 sun at gera alt, sum er at gera her í letuni. Lat okkum bíða eitt sindur steðga á. Vit spurdu at enda Ják- up Lindenskov, hvat hann hevur at siga til meguleik- an at gera alt landið til eitt valdømi' Tann besta loysnin fer allar tíðir at ) vera, at fólkið á staðnum er um- boðað á tingi og hevur ábyrgd og harvið er við til at avgera sína egnu lagnu, eins væl og tað er við til at menna heild Eitt valdemi! So av gjert nei samfelagið sun jan Síða 17 Bygdirnar eiga at hava meguleikan at tosa sínar sakir á tingi og tær eiga at vera hoyrdar