týsdagur 3. mars 1987síða 13
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SO er
Nr. 26 — 3. mars 1987 -
tíðindablaðið
Síða 13
Heimsins sterkasti
+
i
Heimsmeistarin, Jón Páll Signarsson úr Íslandi
maður
Veddar bólnaðu og sinir
vóru strektar tá vedda-
buntir úr allari verðini
vóru í Nice og kappaðust
um heitið »Heimsins
sterkasti madur«.
Teir stríddust og sveitt-
aðu, meðan teir royndu at
koma igjøgnum tær krev)j-
uppgåvurnar: at
lyfta ein bil, at lyfta ein
båt og at flyta ein klett.
Ja, teir eru fittir at
hyggja at, hesir »bleytu«
menninir við teimum
»høråu« veddunum. Tað
skuldi ikki undra ein um
lógvatak teirra er veikt,
og at tann eini er skriv-
stovumaður, meðan hin er
barnagarðspedagog.
Men uppgávuna vaksnir
eru teir!
Sterkastu var tann 26
ára gamli íslendingurin,
Jón Páll Sigmarsson
Hann er 1 m og 92 cm til
hæddar og vigar 127 kg
Jón Páll vann framman
fyri tí skeggprýdda breta-
num Geoff Capes, meðan
tann 30 ára gamli kandi-
iarin, Dusco Dan Marko-
vic, mátti taka til takk við
at vera bestur at flyta eina
runda grótkúlu
Ítróttur ? Ella fjant.
Í ellum førum undir-
haldandi at hyggja at.
Hesir prúðu menninir í
tí yvirdrivna ítróttinum
sj.
andi
Kanadiarin, Dusco Dan Markovic
Børn og ung i itrottarfeløgunum
itrottarfeløgunum og í kapping
Tað hevur verið og verður
framvegis tjakast um bern
og ung og ítrótt teirra. Hetta
tjak vil Ungdóms- og Menn-
ingardeild ÍSF fegin taka lut
í og ávirka, soleiðis at ítrótt-
urin fyrst og fremst nektar
serstaka tervin hjá bernun-
um og teimum ungu og sam-
stundis eggja teim í menning
teirra.
Vit meta, at umleið 40 til
45% av teimum, sum íðka
ítrótt i Feroyum, eru børn/-
ung undir átjan ár.
Tað er einki dulsmál, at
stórur partur av teimum
ungu gevst at íðka ítrótt tá
tey eru um 16-18 ára gomul
og meta vit, at ein orsekin til
hetta eru ektu krevini um úr-
slit og meguliga ávíst trýst
frá foreldrum og venjarum.
At nógv gevast í ungum aldri
hava vit vitað í langa tíð,
men eingin tykist tó at tkaa
hendan spurning í álvara.
Tað er eins og við veðrinum
— øll tosa um tað, men eingin
ger nakað við tað.
Hjá nógvum felegum telja
úrslitini meira enn sjálv gleð-
in við at íðka ítrótt, og sosi-
ala samveran verður tíverri
oftani gloymd. Eisini kemur
fyri, at foreldur vilja hava
bern síni at gerast góðar
ítróttaíðkarar, og verður tað
tá hetta trýst — ið uttan iva
er væl meint — frá foreldrun-
um, ið verður rakstrarmáttur
barnanna. Hetta kann tíverri
hava við sær, at ein ósigur á
ítróttarvelli gerst ómetaliga
tungur hjá einum barni. Eftir
okkara tykki royna alt ov
nógv foreldur og venjarar at
skipa ítróttin hjá børnunum,
sum um tey vóru vaksin, og
kann hetta tíverri í ávísum
ferum hava ektan harðskap á
leikvellinum við sær.
Ungdóms- og menningar-
deildin metir, at hetta kann
broytast: Við at venjingin
gerst meira spælikend, vi at
geva bernunum meguleika at
venja ymsar ítróttir við ym-
iskum rersluhættum, við ikki
at hava ov kappingarkendan
ítrótt fyri bern undir 10-12 ár
og við at stuðla vinarløg
bæði undir venjing og kapp-
ing. Eisini eigur dentur at
leggjast á at læra bernini um
fair play og at tey eiga at
hjálpa hver eðrum bæði á og
uttan fyri leikvallirnar.
Eingin ivi er um, at ein
venjari tíðliga má gera sær
greitt, hverji mál hann vil
rekka við venjing síni, ser-
stakliga eigur hann at gera
sær greitt, um tað at vinna er
nakað, ið hevur týdning ella
ikki. Tað eru jú bæði venjarar
og ítróttaleiðarar, ið siga, at
tað at vinna hevur ikki tann
stóra týdningin, men tá ið
kappingar eru, er veruleikin
ein heilt annar, tí júst í kapp-
ingunum eru tað jú aloftast
bert tey bestu, ið sleppa at
royna seg. Sostatt kemur oft-
ast til sjóndar, at stórur part-
ur av venjarum/leiðarum
meta tað av sterri týdningi
at vinna enn at bernini menn-
ast og búnast á rættan hátt
Ver reiðiligur tá tú metir um
teg sjálvan!
Ungdóms- og Menningar-
deildin hevur hesa hugsan
um at vinna, sum vit ynskja
skal umhugsast av ellum,
sum hava við bern og ung at
gera: Íðkarin fyrst — hareft-
ir at vinna.
Vit vita ell, at tað eru fleiri,
sum vísa á, at tað at vinna
skal burtur úr barna- og ung-
dómsvenjingini, ja nógv fara
so langt sum at siga, at kapp-
ing skal heilt burtur frá
ítróttinum, tí kappingin
skapar fíggindaskap og er
ósunn fyri bern og ung.
Ungdóms- og Menningar-
deildin er ikki samd við hes-
um sjónarmiði. At taka burt-
ur allar kappingar úr ítrótti
fer ikki at seta tað at vinna í
sína rettu steðu. Kappingin
er bert ein háttur at saman-
líkna okkara evni og royndir
við onnur innan fyri avtalað-
ar reglur