leygardagur 7. mars 1987síða 13
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 28 — 7. mars 1987
på x
Fad er ti greitt, at stórur
spenningur er, nú steðan
skal takast til virkið. Ikki
minst á Teknocon, har
nógv orka er legd í júst
hetta projektið, eru teir
spentir at vita, hvat
myndugleikarnir hava at
siga.
— Her er so talan um
eitt virki, sum skal troyta
ein fiskastovn, ið vit hig-
artil ikki hava troytt í
stóran mun, og her er tal-
an um at fáa gongd á
meira miðvísa og lenandi
vinnu úr svartkjaftinum,
sum ikki skal byggja á al-
mennan studning ella í
hvussu so er munandi
minni studning enn verður
latin í dag.
Fyri at hetta skal kunna
lata seg gera, so er neyð-
ugt við virkjum, sum
koyra rationelt.
Bakkafrost
stóran týdning
Vit spurdu Eyðfinn Eg-
holm og Jens Kára Vil-
helm hvat teir halda um
tær royndir, sum eru
gjerdar við svartkjafti á
Bakkafrost, og um ein
kann brúka hesar royndir
sum grundarlag, tá ein
skal meta um, antin svart-
kjaftaframleiðsla á landi
kann gerast lenandi ella
ikki!
Teir siga, at teir hava
ikki júst brúkt Bakkafrost
sum sammetingargrund-
arlag, tá teir hava gjert
Getuprojektið.
— Tað er als eingin ivi
um, at royndirnar, sum
eru gjørdar á Bakkafrost
hava havt sera stóran
týdning fyri úrslitini vit
eru rokkin til, og hava ver-
ið medvirkandi til, at vit í
dag kunnu tosa um at
gera eina matveru burtur
úr svartkjafti. Royndirnar
sum m.a. Heilsufreðiliga
starvsstovan hevur gjert
við stuðuli frá Nordforsk
hava jú prógvað, at tað
ber væl til at gera eina
góða matveru úr svart-
kjafti. Hesar royndir hava
eisini víst, at tað ber til at
fáa maskinur, sum kunnu
brúkast til hesa ávísu
framleiðslu.
Víðari
Eingin ivi um, at royndir-
nar á Bakkafrost hava
havt stóran týdning fyri
víðari gongdina, men nú
eiga vit so at byggja á hes-
ar royndir og fara eitt stig
víðari. Eitt slíkt stig er at
byggja eitt heilt nýtt
virki, sum hevur eina
rationella framleiðslu við
so fáum fólkum sum til-
ber. Tað skal so aftur gera,
at vit kunnu minka mun-
andi um tervin á studn-
ingi til hesa framleiðsluna.
Teir báðir vísa annars á,
at Bakkafrost uppruna-
liga varð ikki bygt til
svartkjaft, men at teir
hava roynt ymsar fram-
leiðslur.
Okkum tørvar I
virki, sum burturav fram-
leiðir matverur úr svart
kjafti og sum um somu tíð
tekur í brúk ta nýggju
teknfreðina innan fiski-
ídnað. Neyðugt er at
brúka elektroniska stýr-
ing í allari framleiðsluni,
soleiðis at bæði góðska og
útbýti kann vera tað best
hugsandi.
Skal eitt virki, ið skal
viðgera 20.000 tons av
svartkjafti árliga, gjalda
skipunum ein rímuligan
ráveruprís, so mugu vit
eitt stig víðari enn Bakka-
frost. Skulu vit byggja
eitt slíkt nýtt virki á tann
studning, sum framleiðsl-
an á Bakkafrost fær í
dag, so kunnu vit heldur
við tað sama gloyma alt
um framtíðar framleiðslu
úr svartkjafti á landi.
Og fyri at sleppa undan
studningstervinum í hesi
vinnuni, so er einasta
gongda leiðin tann at
byggja eitt heilt nýtt
virki, sum koyrir so ratio-
nelt sum yvirhevur gjer-
ligt og tískil brúkar nyggj-
astu teknifreðina í síni
framleiðslu.
Ikki rætt at út-
byggja verandi
flakavirki
— Men hví tá ikki heldur
útbyggja verandi flaka-
virki til at arbeiða svart-
kjaftin ístaðin fyri at gera
ílegur uppá 80 mió. kr. í
nýtt virki?
— Framleiðslan har
koyrir sum er við
studningi, og skal ein
satsa uppá framleiðslu av
stórum negdum av svart-
kjaftaverum, so má ein
leggja seg eftir virkjum, ið
ikki eru studningskrevj-
andi ella krevja lítlan
studning. Skulu verandi
flakavirki til at arbeiða
svartkjaft eisini, so eru
nýggjar ílegur neyðugar.
Tað kann so ongantíð
blíva eins rationelt og gott
sum tað, at vit byggja eitt
heilt nýtt virki til svart-
kjaft burturav. Tann veru-
liga framleiðslustýringin,
sum verður skipað á ein-
um tílíkum virki, skal so
tryggja virkinum ta neyð-
uga yvirskotið.
— Men bera tit ikki ótta
fyri, at politikarnir fara at
vera meira varnir at játta
veðhald til hetta virkið, nú
bæði peningastovnar og
fiskasøla ávarar ímóti
fleiri ílegum í svartkjafta-
vinnuna ?
— Slíkar ávaringar
kunnu sjálvandi hava
ringa ávirkan á steðutak-
anina hjá okkara politikar-
um. Men vit eiga at minn-
ast til, at tað eru getufólk,
sum her eru fús til at fara
undir eitt tílíkt tiltak, og
haraftrat eru tað peninga-
stovnar bæði í Feroyum
og í útlandinum, sum vilja
vága pengar uttan at
krevja trygd, tí teir rætt
Nýggja svartkjafta-
virkið, sum skal
byggjast í Getu
ANDING 100 rom . - L L 1
) Í
á |
MASK INGUM — TIN MG NNF UN |
i Í
L. ; | - |
2 |
Br AND: 8 pr FHETTER R
= så SN —
== 11TT230 F -
( 5,0 Á
- ha | mas TI TE T
Tú produston 200 "mns/dag = 125 tons / "me | SÅ
og slætt trúgva uppá Barentshavinum brádd- ár eru try »Gøtuvirki« í — Søleidis sær mottøkan
hetta projektiå. liga hverva, hvat nú um landinum. og framleiðsluskipanin á
Hverja steðu landsins eingin kongafiskur er til Getuvirkinum út. Svart-
myndugleikar so hava til meira o.s.fr. Hvat skulu kjafturin verður landað-
veðhaldspartin veldst um, tá okkara rækju- og djúp- ; ur og koyrdur i serstakar
hvat teir vilja vid svart- vatnstrolarar gera? Tad er Spurnartekin RW-tangar og síðani
kjaftinum. Halda teir, at altíð torfert at vita, — Men spurnartekin hev- fluttur inn á virkið, har
tað er ov stór óvissa knýtt = hvussu stendur til við ein- ur verið sett við tykkara dentur verður lagdur á
at at skula troyta ta stóru um fiskastovni komandi projekt. M.a. hevur skriv- at brúka háteknifreði í
svartkjaftaresurs vit
hava, so er tað ein steðu-
takan. Men um teir vilja,
at vit skulu treyta henda
so stóra fiskastovnin og
harvið fáa meguleikan at
ekja um inntekugrundar-
lagið hjá hesum samfelag-
num, so eiga teir at geva
hesum projektinum ein
tjans.
— Men er tað ikki vågi-
ligt at gera fleiri ílegur í
ein fiskastovn, sum hevur
verið okkum so svikaligur.
— Vit kunnu venda
spurninginum og spyrja,
hvat nú um rækjurnar í
árini, men skulu vit lurta
eftir fiskifreðingunum so
siga teir jú, at svartkjafta-
stovnurin er uppi á 4 miló.
tonsum og at hann er í
menning. Nú hava vit bíð-
að nóg so leingi at gera
ílegur í verulig svart-
kjaftavirki, at verður
henda ætlanin í Getu
steðgað nú, so kunnu vit
gloyma alt um svart-
kjaftaframleiðslu á landi.
Ráðgevarnir hjá Tekno-
con halda seg ikki vera ov
bjartskygdar, tá teir
longu nú kunnu ímynda
sær, at tað um eini fimm
arin í Menningargrunni-
num, Martin Djurhuus í
Sosialinum víst á, at ov
nógv av projektinum er
rein teori sum ikki er
roynd í praksis. Somuleið-
is ivast hann í, um virkið
fer at fáa nokk av fiski !
— Nú skal tað sigast
beinanvegin, at tann part-
urin, ið Martin Djurhuus
umtalar, sum teori, er bert
ein lítil partur av tí saml-
aða virkinum. Tað er har
tað snýr seg um at brúka
nýggja teknifreði í fram-
leiðsluni. Henda
tøknifrødin er ikki roynd
stóran mun, soleiðis at
so fáar mannahendur
sum gjerligt nerta fiskin
til júst hesa framleiðsluna
fyrr. Ætlanin er so at gera
royndir, áðrenn virkið
verður tikið í brúk. Men
skuldi tað so hent, sum vit
tó ikki rokna við, at
nýggja teknifreðin, sum
m.a. fevnir um nýggjar
maskinur, ikki riggar, so
er einki til hindurs fyri at
-