týsdagur 17. mars 1987síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
— SIN
Nr. — 17. mars 1987
Sonne Smith, útvarpsmaður um Óla Breckmann:
lligresissåarin mikli
— Hesin nútíðar illgresissáðmaður er blaðstjórin á Dagblaðnum,
Óli Breckmann. Hesin Leviathan, ið fer herjandi og oyðandi, eir-
indaleyst heglandi, goysandi eitur og hatur móti allari mans-
sømiligari tign. Hetta illryskið, ið roynir av ollum alvi at for-
koma og traðka niður alt, id ikki hóvar avskeplada hugaheimi
hansara... skrivar Sonne Smith m. a. í greinini niðanfyri, sum er
eitt aftursvar til Óla Breckmann til álop hann heuði á útvarps-
mannin í Dagblaðnum seinasta fríggjadag
Er ikki skomm skapt:
Turkurin hjá Sonna
Fyrr ella seinri mugu mikrofonhaldararnir í Sortudíki kenna sær ábyrgd av tí gloymi av kritikk-
leysum tvassi, ið fær loyvi at skola um varrarnar á teimum í monopolsins tænastu, sum henda
A ————————KKK——w—„———M————————————
KKK ———
>Vaksa teir til valamenn,
so býðst eingin fridur»,
tók Tróndur í Getu til, tá
orrustan var lokin frænd-
anna millum, og Beinir og
Brestir lógu eftir á
Rætt hevði Tróndur hin
gamli, sambært tí, vit lesa
í Feroyingasogu Tað
sindrið, ið var av vala
fólki tá í tíðini, fekk sín
bana i ti eljustríði, sum
seinni tok seg upp høvd-
inga og ætta millum
Stríðið tóktist at vera
av, tá teir frægastu av fá-
mentu monnum okkara
høvdu fingið bana. Øldir
runnu, áðrenn tað aftur
fór at glógva í fólki okk-
ara. Menn sum Magnus
Heinason og Nólsoyarpáll
gjørdu rættiliga vart við
seg — menn, vit eru errin
av, undangongumenn
sum ímynda okkum sum
tjóð.
<Men ein sáddi illgresi,
meðan fólkið svav>, yrkti
Jóan Petur uppi í Treð í
Brúkarvísuni. Eingin iv-
ast í, hver tað var, ið
sáddi illgresið. Illgresi
verður framvegis sáað, og
onkur tekur so rívum til,
at tað tekur tøduna og
sostatt vakstrarlíkindini
frá tí gróðursettu hveitini.
Hesin nútíðar illgresis-
sáðmáður er blaðstjórin á
Dagblaðnum, Oli Breck-
mann. Hesin Leviathan,
ið fer herjandi og oyðandi,
eirindaleyst heglandi.
goysandi eitur og hatur
móti allari manssømiligari
tign. Hetta illryskið, ið
roynir av ellum alvi at
forkoma og traðka niður
alt, ið ikki hóvar av-
skeplaða hugaheimi hans-
ara, leggur í gaddajerð
síni, Dagblaðnum,
fríggjadagin 13. mars
1987, eftir mær, sum ikki
einaferð, tí eg havi dittað
mær at skriva ein Reuter-
tíðindastubba um Mozam-
bique. Keldan var eisini
<Folkekirkens Ned-
Hjælp».
Bretska tidindastovan,
Reuter, verður mett sum
ein av heimsins mest seri-
øsu tíðindastovum. ið so
at siga ongantíð leypir
— Dagblaðsblaðstjórin leggur eftir mær uttan nakra
grund. At hesin eri blaðstjórin dregur skyldskap mín og
legmanns okkara, Atla Dam, uppí óndsinnaðu grein
sína kann bert geva eina haldgóða ábending um, hvat
hann ætlar, skrivar Sonne Smith m.a. í greinini.
framav. At henda gamla
og roynda tíðindastova
Bretlands ikki skal hava
úrmælingar í tíðinda-
mannaliði sínum, er illa
hugsandi. At Reutertid-
indastovan ikki skal vera
nógv væl at sær komin til
at kunna bera so sonn og
óheft tíðindi, sum tað nú
einaferð ber til, er líka so
lítið óhugsandi (hevði tað
av illum verið TASS).
Eingin grund er til at
reksa allar dygdir Reuters
upp fyri Óla Breckmann.
Tær kennir Óli, ið hevur
útbúgving sina av ti
tignarliga lærda háskúl-
anum í Edinburgh.
Hvat hent er honum í
lestrartíð síni har niðri, er
ilt at siga, men neyvan er
nakað illgresið sáað í hann
har. Hví hann er soleiðis
vorðin er eins ilt at siga.
Hví hann hóvreiggjar sær
sum ein ørvitisfiskur ber
heldur ikki til at skilja.
Men at hann sleppur at
halda fram sum talsmaður
Fólkafloksins kann ikki
vera annað enn ein gáta.
Hesin flokkur, ið hevur
havt nakrar frægar menn í
fylking síni og kanska
hevur tað enn, tykist at
vera illa farin og standa
máttleysur móti hesi egi-
ligu framherjan blaðstjór-
ans og nøkrum eðrum,
hann hevur gruggað upp
av botni.
At sær komin hampa-
fólk góðtaka, at hesin
maður stendur sum hug-
myndafreðiligur (ideolog-
iski) framsegumaður
Fólkafloksins. Og tað er
harmiligt. Kortini kann
sigast, at tað eru tey fáu,
sum gera tað.
Allur heimurin rópar og
biðjur eftir friði. Manna-
ættin bivar og netrast av
ótta fyri tí altoyðandi
atomkrignum. Fridar-
varðveitandi felagsskapir
kring allan heim skipa fyri
ymsum tiltøkum til tess at
minna teir ráðandi á, hvat
vandi kann standast av tí
áhaldandi kappdubbing-
ini. Skipað hevur verið
dagin, Sonni Smith tosaði um atvoldina til hungursneyðina í Mosambik.
Er tað eir
varps»andi
haldari, ið
tankablástu
sær petti fyri pett
visa blikkamati, su
tikkandi inn á telexið
Ella er talan um eir
lærdan id
skula ut
bit og s
sieppur at spæla polstikari o7
indoktrinator aftan fyri i
varpsin monopolitis
mikrofonir, og sum
senda politi og dómsvald ef
ir fólk
gjalda fyri floymin av vinstr
ahallum falsni, ið floymir inr
stovur okkara a
munni?
Ein má so spyrja, tí stund
um ljóðar, sum sleikja hesir
mikrofonhaldararnir
ment lentu dev
avantgardar
hansara
g a
vinstrahalla
sær um mussakseðið, tá teir
halda seg hava givið NATO.
USA, Reagan, Kohl, That
cher, Ælsrael ella Suður
afrika ein ordiligan framm
ti so gjegnumtert er
hetta rákið til vinstru, at fólk
verða he
g dag
veldi og Javnadur til góða
fjórða hvert ár
Nú hava vit í åravis hoyrt rsek. Men sum
ENDILIGA SUDURAFRIKA
matavlopiå í Zimbabwe (eins
»g í Sudurafrika) er, at har
búgva 80.000 hvít
jørdini, sum
eftir, sum
sita við allari t
framleiðir tær stóru mat
nøgdirnar
Mugabe hevur fylgt rådun
im hjá Machel um ikki at
gera somu dåragerå, sum teir
vørtu gjørdu i Mozambik
evniliga at sparka tey hvítu
000 portugisarar, ut
n Útvarp Føroya mar
SUM UNDANFØRSLA hava fing vita, um enn
Men í fyrradagir
kaðafróur og
greiddi eir
farakátu Zimbabwe h
frå, at nu er
tad verdur tag rtur, á
ir rådand
år Shona-ættini (sum Muga
ir av íbugvum
at dovggjå
mbik í vanda fyr
»ngd
Hesaferd er tad ikk
A
akað av turki (sum
num sosialistisku
n), men orsakað av atsókr
: m frå MNR
latváað millum år deildunum
Tað kemur so Tjóð fáa stuðu
Deyðin skal
um hungur og hall í Afrika. Í
aná Etiopia varð dult sum mans
morð
KONAN ER SO PEN
Meðan umdemið hjá Reagar
aldri verður tað sama“ (eftir
lrangate) sum frammanund
an« verður Gorbatjov lyftur
og borin sum ein friðarhetja
ti hann nú hevur grivið upp
aftur uppskotið, O-loysnina
hjá NATO i 1979, sum hevði
sialistiski leiðarin
Heile Mariam
arnar fyri at passa tey inn
eina nýggja sosialistiska bd
num, at $
landinum
HVITU I ZIMBABWE
Í næsta andadrátti fir
etiopiska fólkinum
unum at tvingsilsflyta íbúgv
andir
frá (gta
um, sum
) Suðurafrika
hava eina
soðið er
almennu
ur kanska
Sonna inn, at ein orsek tú
Mos be sjálvandi er av) dripið
45.000 fólk av Mdebele-ætt
ni, eftir at tey svertu fingu
valdið í 1981
etum
»ndur IKKI SIDSTA ORD
tú gert, sum tú vilt
ar Síðsta
råd skal tú so aldri eiga í
hver hesum máli. Men hin vegin
ert tú nokk betur tjentur við
at halda tátt. Tú hevur frítt at
idelogisera víðari fyri Atla
iða systkinabarnið, Gorbatjov,
Haile Mariam, Dos Santos,
Chessano, ella hvat allir
kommunistisku búrkroppar
vir eita, sum aldri hava skuld
ina í landsins ólukkum, men
Sonni
strar m tú svarar aftur
ysa av
fingu vit sum altíð fáa hentar (mono
poljbyttlingar til at umbera
seg við ringum veðri ella Suð-
urafrika.
Men sum tit sleppa lætt,
allir sum ein OB.
fallið
Hesa greinina skrivaði blaðstjórin Óli Breckmann í Dagblaðnum seinasta
friggjadag. Og tað er hon, sum hevur fingið tíðindamannin Sonna Smith at
svara aftur
fyri friðargongum bæði
eystanfyri og vestanfyri.
Her heima hjá okkum eins
væl. Frægastu mentafólk
okkara hava ikki smæðst
seg burtur fyri at standa í
andglettinum. Kvinnur og
menn, ið hava heyjað lítla
fjarskotna og fámenta
samfelag okkara upp á eitt
altjóða steði.
Men so krýpur tann
dekki ormurin, ið merg-
sýgur ta búnu fruktina,
upp í gjøgnum skalið og
sprænir sítt eitur oman
yvir tann sprettandi gróð-
urin til tess at keva hann.
Men tað fer ongantíð at
eydnast, eins og tað
heldur ikki eydnaðist
teimum, ið fyri nekrum og
fjøruti árum síðan nýttu
somu mannagongd.
Seinnapartsstarv
Til at byrja beinanvegin sækja vit eftir
fólki til at arbeiða seinnapart. Fólk, vant
við kassa-avgreiðslu, hevur fyrimun.
Smæran
TIf. 110 47
Dagblaðsóhirjan leggur
eftir mær uttan nakra
grund. At hesin eri blað-
stjórin dregur skyldskap
mín og legmanns okkara,
Atla Dam, uppí óndsinn-
aðu grein sína kann bert
geva eina haldgóða á-
bending um, hvat hann
ætlar.
Sonne Smith
ir
svarar eisini
aftan á kl. 17