týsdagur 31. mars 1987síða 6

Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Dagpeningaskipanin TAÐ er eingin ivi um, at eitt tað størsta framstig hjá verkamonn- um nakrantíð er dagpeningaskip- anin. Hon gav verkamonnum eina trygd við sjúku, sum teir als íkki áttu frammanundan. MEN NÚ fara at nærkast tíggju árum, síðan dagpeningaskipanin varð sett í verk og stórt sæð einki er broytt við henni alla hesa tíð. Tað er tí greitt, at skipanin hevur brek, og tí er tað als ikki ov tíðliga at fara at endurskoða alla hesa skipan, sum hon er. STØRSTA brek við skipanini er, at hon ger mun millum tey, sum eru i føstum starvi og timalønt. Medan tey fyrru fåa fulla løn frå fyrsta degi av, tå tey gerast sjúk, so fáa tey timaløntu bert 80% eftir 3. degi. HESIN mismunur er so skilligur, at tað er heilt upplagt, at hetta skal verða broytt, og skuldi tað eisini verið ein sjålvsøgd uppgáva hjá einum verkamannavinarligum landsstýri sum hesum. MEN SJÁLV lógin er eisini langt frá fullkomin. Tað hava verið fleiri tulkingarspurningar, sum leingi hevur verið bíðað eftir at fáa avgreitt, og í lógini eru eisini heilt órímiligar reglur. Ein av hesum er, at kemur umsókn um dagpening ikki inn í seinasta lagi 8 vikur aftaná, at sjúkan er byrjað, so fæst als eingin dagpeningur uttan frá tí degi, umsóknin er komin inn. HENDA reglan hevur havt heilt órímiligar fylgjur við sær. Tað kunnu jú vera fleiri orsøkir til, at ein umsókn ikki er komin inn nóg tíðliga. T.d. kann tað væl henda, at tann sum er vorðin sjúkur, hevur latið umsóknina inn til læknan fyri at fáa læknaváttan. Er læknin so ov seinur at senda umsóknina víðari, verður tað sjúki verkamaðurin, sum kemur at fáa sviðan av hesum. Og hann kemur at spæla av við tað sindri av peningi, sum hann skuldi havt at liva av meðan sjúkan er. Men er læknin eitt sindur snildur, so kann hann klára hendan spurning. Taka vit sum dømi mann, sum er vorðin sjúkur 1. februar, so skal hansara umsókn vera inni hjá almannastovuni í seinasta lagi 8 vikur aftan á ella 29. mars. Kemur umsóknin inn 29. mars, er alt í lagi, men kemur hon inn 30. mars fær maðurin einki oyra. Men um læknin nú í staðin skrivar mannin at vera sjúkan frá 2. februar í staðin, so er framvegis alt í lagi. Hetta merkirk at tað eru tilvildir sum gera, um maður fær sjúkradagpening ella ikki. Og tað kann sjálvsagt ikki vera rætt. Tað skal viðmerkjast, at umsitingin á Dagpeninga- skipanini kann einki gera her, tí tað er lógin sum er so kloddut orðað. TAÐ ER einki at ivast i, at tað eru fleiri brek við galdandi skipan. Nakað herfyri frættist at lands- stýrið hevði sett eina nevnd at endurskoða hana, men meira frættist tó ikki frá hesum. VIT FARA at mæla til, at lands- stýrið beinanvegin setir eina nevnd við umboðum frá fyrisit- ingini og frá brúkarunum, t.v.s. teimum fakfeløgum, hvers limir tað eru, sum eiga at vera tryggj- aðir av dagpeningaskipanini. Henda nevnd skal fáa til uppgávu at endurskoða lóg. reglugerð og kunngerð. Lutvíst fyri at bóta um ta trygd, sum longu nú verður veitt, og lutvíst fyri at fáa eina meira smidliga skipan, so sleppast kann undan tvørleikum, sum greitt er frá her. Henda samgongan hevur so mikið av tíð eftir, at hon eisini kann náa at fáa sett slíkar broytingar í verk. VIT META at viljin eisini er til staðar, so tað er bert at fara til verka! ALLAR ALARU Nr. 38 — 31. mars 1987 Orð við á vegnum Tað er kanska nyttuleyst at tjakast við Adolf Hansen, men av tí at eg rokni við at vera ein teirra. sum kemur undir nevningina »kommunist- ur« og sostatt havi fingið ábyrgd lagda á herðar mínar og samvitsku fyri einum »stridi móti teim trigvandi« sum verður fer fram i Sovjett kann eg taka til sagt samveldinum, ikki annad enn orðanna Ég veit væl, at hetta er ein gamal travari, men: er Adolf til reiðar at fylgja avleiðingunum av hansara egna hugsunarhátti? Vit kunnu tá nevna hópin av londum í veraldarsoguni. har kristna læran er ella hevur verið ráðandi moral- ur. Og so nevna ymiskar beistagerðir sum hesi lond hava framt moti manna- ettini. Summi uttan, onnur við kristindóminum sum opinlýst segdum grundarlagi Spurningurin verður tá heilt einfaldur: Eru Adolf og hugsanarfelagar hans- ara til reiðar at geva hesi læru ábyrgdina av beista- gerðum hjá valdsmonnum í hesum londum, og kanska enntá meta hesar gerðir sum rættvísar av- leiðingar av hesi læru? Um íkki, so kunnu Adolf og hugsanarfelagar ikki við reinum morali og rættvisiskenslu geva sosialistiskum og komm- unistiskum hugsjónum — sum munnu vera eldri enn kristindómurin — ábyrgd- ina av øllum sum fer fram í londum, sum (i eðrum londum) nevnast <sosial- istisk« ella »kommunist- isk« og hava nakrar av kanska hesum hug sjónum í stevnuskrá síni Ella enn verri: geva fólki í Føroyum, sum taka undir við sosialistiskum hug- sjónum. ábyrgdina av tí sum onkrir valdshavarar í Russlandi nú kunnu finna Slíkt er rættvisis- upp á at fjart frá kenslu Væl veit eg, at fólk eru til sum ikki hugsa serliga gera allari nógv áðrenn tey fara í blødini. men við tað at hesir hegramenn halda fram i somu sporum, hóast teir verða rættaðir og leidbeindir, má tað haldast at teir antin ikki læra av veruleikanum ella skriva móti betri vitan. Og so er tað tíverri ógjer- ligt at tjakast við hesar menn, vit mugu bara tiga og kanska biðja fyri teim- um, at teir skulu opna eyguni. Eg havi aldri hoyrt nakran sosialist i Før- oyum ákært nakran føroy- ing fyri »heksabrenning« í miðeldini ella tær mis- gerðir sum >kristnir< politiskir flokkar fremja kring heimin. Og eg vil fáa frið fyri ákærur fyri ti sum onkur harðstjórn fremur í navni »sosialismunnar« Það er ikki mitt borð Sosialistiskar hugsjónir kunnu misbrúkast og mis- skiljast. men sum heild kunnu tær tæna manna- ættini, verða tær rætt fat- aðar og virkaðar. Sama er við kristnu læruni. Summi síga Jesus hava verið sosialist, og tað tjak skal eg ikki blanda meg í. Men nakrir av bestu vinum mínum eru kristnir og sosialistar samstundis — og tað gongur bara væl hjá teimum Góðan byr tongul Villleiðandi gleðiboðskapur Soleiðis var yvirskriftin av greinastubba 2. mars í Sosialinum undirskrivað av H. Joensen. Aftaná at hava lisið greinina, má eg siga, at eg eri samdur við H. Joensen um megin- partin. Tað, sum hann kanska mest saknaði, var tað, sum hann hevði skrivað fyri ári síðani við yvirskriftini: »Er fjøldin av Føroya fólki kristin«, men hetta hevði so eingin svarað til. Gud gævi at fjøldin var kristin, men tað er bara ikki so bíligt at blíva kristin, sum tað verður gjert til Lat tað standa rimmar fast, tað hverki verður barna- ella vaksnamanna- dópur, sum frelsir eitt menniskja, tó eigur dópur at fara fram samb. Bíbliuni. Men grundarlagið undir frels- uni er tann persónliga trúgvin á tann harra Jesus, les apostlas. 16,31 Hebr. 11,6. Soleiðis kundu vit hildið fram at nevnt aðrastaðir í Bíbliuni. Tað er tí sera álvarsamt at boða ein skeivan og villleiðandi boðskap. Vit, sum ganga í kirkju, vita, at treytin fyri at verða doyptur, er spurningurin um trúgv á harra Jesus og avnoktan av djevlinum og gerningum hansara. Hvat hendir so?? Mær tykir, at presturin i sjónvarpinum 3. seinasta sunnudag var á rættari leið, tá hann m.a. segði: »Spurningurin var um ikki skuldi stedgast við dópi til ein sjálvur tók ábyrgdina“. Nú vita vit eisini, hví hann segði Hetta. H. Joensen hevur rætt, tá hann sigur, at hann ikki minnist teir gomlu prædikumenninar tala um dóp sum frelsugrundar- lagið. Teir, sum vóru komnir til persónliga trúgv á tann harra Jesus, vistu gott, at tað skuldi meir enn dópur til. Teir vistu, at Jesus byrjaði sín gerning við orðunum »Vendid um« Math. 4,17. Vit, sum eru frelst, eiga at minnast til, okkara er åbyrgdin, um vit boða ein skeivan boðskap, Bíblian sigur: >Bannaður er tann, sum kemur við einum eðrum bodskapi«. Sera álvarsamt. Les annars Rom. 10.9.-11. Eg ivist um tað er rætt at fara úr eini samkomu í eina aðra? Eg spyrji meg mangan, eru ikki brek í ellum samkom- um? Lat okkum kanna skriftina og royna at fáa rættað brekini í okkara egnu samkomu so hon samsvarar við Bíbliuna. Eins og H. Joensen vil eg eisini heita á prestar okkara: boðið eitt evangelium so menniskju venda um og lata Jesus koma inn í hjartað. Nú páskahátíðin er í nánd, skal mítt ynski vera fyri Føroya fólk, at hann, sum varð krossfestur tína og mína vegna, men reis upp frá deyðum, má blíva ein livandi frelsari í tínum hjarta, prísaður veri Jesus, sum livir í dag. Ein kristin