Sosialurinarkiv
Sosialurin 1987-04-15, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 15. apríl 1987síða 6

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Térshavn Åbyrgdarbladstjøri : Utgevari: Fyritaksstjóri: Blaðfótk: Prent: P/f Pressan 1981 Djóravinir valdast HERFYRI hevði Justinus Eliasen, sum til fleiri val hevur verid val- evni hjá Fólkaflokkinum, eina hugtakandi grein. Hann er her talsmaður fyri eina toleransu, sum vit øll kunnu taka undir við. Sigast kann, at var hetta fólka- flokspolitikkur, so hevði hesin flokkur ongan trupulleika havt við at koma í samgongu á tingi. Greinin er ein uppgerð við Dag- blaðið, og sagt verður um tann partin av Fólkaflokkinum, sum DB er talirør fyri, at hann »gongur ytst til høgru og roynir at hæla nidur allan vøkstur, sum ber brå å sameksistensi og coopera- tivum tanka. Og er nakað strá rodnað bert eitt sindur í trant- inum, er ónt verri. Málið tykist at vera ein javnt niðurtraðkað flota við nøkrum framúr stórum viða- bulum inn ímiliuma HIN VEGIN hevur DB óavmark- aða umsorgan fyri kriatårum, og Justinus heldur, at ístaðin fyri verandi framferð váttu vit at stimbrað teimum mongu felags- skapum, sum tæna landi okkara, fólki okkara og knetti okkara til besta. Vit áttu at givið teimum somu positivu viðferð, sum Dag- blaðið gevur Djóraverndar- felagnum, tá ið tað hjúklar fyri fýrbeintu vinum okkara, og tá ið tað lýsir eftir burturvilstum frens- um í Havnini«. J.E. er í veruleikanum nógv meira beinrakin í hesi lýsing av Dag- blaðnum, enn tey flestu geva sær far um. Í 1933 kom ein rørsla til valdið í Týsklandi. Henda rørsla gekk ytst til høgru og royndi at hæla niður allan vøkstur, sum bar brá av sameksistensi og cooperativum tanka. Og var nakað strá rodnað bert eitt sindur í kantinum, var ónt verri. Málið var ein javnt niðurtraðkað flota við nøkrum framúr stórum viðabulum inn ímillum. Í BÓK síni »Hagekorsets Svåbe« skrivar Lord Russel of Liverpool, hvønn holdning limir í hesi rørslu høvdu til síni »annarleidis« med menniskju sammett við holdnir | in til djórin SUM DØMI nevnir hann Ludwig Ramdohr, sum var starvsmaður í týningartyppinum Ravensbruck. M.a. verður soljóðandi greitt frá hansara viðferð av fangunum har: »Ramdohr foretog den frygte- ligste fysiske og åndelige tortur. En kvinde blev pryglet så for- færdeligt, at hun bagefter forsøgte selvmord ved at åbne en pulsåre i halsen. Ramdohr tilstod, at han havde afskåret fanger fra at få mad, havde pryglet dem og givet dem narkotiske midler for at afhøre dem, når de var under påvirkning deraf. Han lod ofte fanger ligge på maven på et bord med bagbundne hænder i en sådan stilling, at hovedet nåede udenfor kanten af bordet, og her anbragte han en stol, hvorpå der stod en skål med vand. Derefter greb han kvinderne i håret og trykkede deres ansigt under vand« HINVEGIN elskadi Ramdohr djór. Tá hann í 1947 varð dømdur til deyða fyri sínar gerðir, fekk hann m.a. fylgjandi ummæli frá sínum næstringum: rat, »den rare, ven- lige Ludwig kunne aldrig gøre et dyr fortræd«. at han »ofte, nár han vandrede i naturen, kunne foretage mærkelige smá side- spring for ikke at komme til at knuse en snegl eller er firben under sin fod«, og at han, da hans svigermors kanariefugl var død, »lagde den lille fugl blidt i en æske, dækkede den til med en rose og begravede den under en rosenbusk««. JU, SANNILIGA, djóravinir vald- ast! Um Justinus Eliasen heldur seg vera komnan í ringt selskap í Fólkaflokkinum, so vísir henda søgan, at tað hevur hann alla grund til at halda. Tað er hæddin av øllum barbarii, tá hundar og kanariufuglar verða sett hægri í meti enn medmenniskju, sum bert hava tann feil, at tey hava eina aðra hugsan ella eru av ødrum uppruna enn ein sjálvur. TÍBETUR fær manningin á Traðarvegi ikki tað vald á sínum »minnisverdu« medmenniskjum sum Ramdohr og hansara starvs- feiagar fingu. Men tað er vist e:irt*% Gamalt var, at tridji eigarin fekk eitt skip at bera seg. Hetta plagdu teir gomlu at siga, og find var í teimum. Var skip komið til landið ella til eina bygd, og tað fór undir hamaran, var umráðandi at tað varð keypt aftur til bygdina (landið). Hugsunar háttur teirra gomlu var nógv betri, greiðari og klárari enn hann er hjá politikarunum í dag. Viðurskiftini vóru sjálvsagt ikki so fløkt sum tey eru í dag. Men hóast tey fløktu viðurskiftini, sum vinnulívið hevur fingið smoykt niður yvir seg frá politiskari síðu, so má ásannast, at tær grundleggjandi rentabili- tetsreglurnar í síni mest einføldu uppstilling eru galdandi enn í dag. Til demis hendan: Fer eitt vinnutól av knóranum, sc verði 3 minn kostnaðarmikið hjá næst ) øgu K re i Ser Hendan reglan kundi verðið nýtt við stórum fyrimuni tá feroyingar mistu tvey av heimsins mest avanseraðu gas- > tangaskipum, ið fóru av landinum fyri ein slikk. Tá hendan segan fekk ein so syndarligan enda, fór undirritaði út í Tinganes at fregnast um hví slík líkasæla ráddi har úti. Svarið var sera einfalt og givið av sjálvum skriv- stovustjóranum: >Tað finst ongin lógarheimild at keypa ognir á tvingsils- sølu«. Tað hevði verið nokk hjá landsstýrinum at fingið sær heimild, frá løg- tinginum, tí tingið var sum kunnugt saman. Gas- tangabátarnir vóru farnir, so har var onki at gera, men fleiri aðrir stóðu fyri terni at fara sama veg, og tók undirritaði sær tí um reiggj at eggja tinginum at byggja borð fyri báru Men gakk. Fýra tingmenn tóku orðið: Øssur av Stein- um, Hans Jacob Debes Tummas Arabo og Hilma Kass Uppskotið varð Sani: uttaliíisum, sum iógu mii ur ÞSKIlAleysi< og »Lal mest kommunistiska upp- skotið verið hevur á tingi«. Eitt mugu vit gera okk- um púra greitt, at fer eitt Av LANDINUM KHakaogm AA Latið søguna endurtaka seg!!! Nr. 44 — 15. april 1987 % arbeiðspláss av landinum, má nýtt keypast í tess stað. Og sum tíðirnar hava verið síðan síðst í fimti-árunum, dýrka ar- beiðsplássini við umleið 10% um árið í meðal. Og tí ræður um, enn sum áður, at fáa teir fyrimunir, sum fáast kunnu, burtur úr eini meguligari tvangsselu, og ikki, sum við gasstanga- skipunum, at lata aðrar spinna gull, meðan fer- oyska samfelagið stóð eftir sum svartiper. Passivitetsreglan Landsstýrið hevur higar- til koyrt eftir eini sokall- aðari passivitetsreglu. Tað vil siga: Vit gera onki, svíða má sum svellur Fyri at lýsa hverjar óhugnaligar fylgjur tað kann fáa at halda fram við at nvía »Dassivitt 18115 Laånc 5 aørr um nvuss liga gongdin veråur I) uppskotið hjá Adolfi V. Hansen hevði verið nýtt ella II) um passivitetsregla Framhald á síðu 21 ; er