mikudagur 15. apríl 1987síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Térshavn
Åbyrgdarbladstjøri :
Utgevari:
Fyritaksstjóri:
Blaðfótk:
Prent: P/f Pressan 1981
Djóravinir valdast
HERFYRI hevði Justinus Eliasen,
sum til fleiri val hevur verid val-
evni hjá Fólkaflokkinum, eina
hugtakandi grein. Hann er her
talsmaður fyri eina toleransu,
sum vit øll kunnu taka undir við.
Sigast kann, at var hetta fólka-
flokspolitikkur, so hevði hesin
flokkur ongan trupulleika havt
við at koma í samgongu á tingi.
Greinin er ein uppgerð við Dag-
blaðið, og sagt verður um tann
partin av Fólkaflokkinum, sum
DB er talirør fyri, at hann »gongur
ytst til høgru og roynir at hæla
nidur allan vøkstur, sum ber brå å
sameksistensi og coopera-
tivum tanka. Og er nakað strá
rodnað bert eitt sindur í trant-
inum, er ónt verri. Málið tykist at
vera ein javnt niðurtraðkað flota
við nøkrum framúr stórum viða-
bulum inn ímiliuma
HIN VEGIN hevur DB óavmark-
aða umsorgan fyri kriatårum, og
Justinus heldur, at ístaðin fyri
verandi framferð váttu vit at
stimbrað teimum mongu felags-
skapum, sum tæna landi okkara,
fólki okkara og knetti okkara til
besta. Vit áttu at givið teimum
somu positivu viðferð, sum Dag-
blaðið gevur Djóraverndar-
felagnum, tá ið tað hjúklar fyri
fýrbeintu vinum okkara, og tá ið
tað lýsir eftir burturvilstum frens-
um í Havnini«.
J.E. er í veruleikanum nógv meira
beinrakin í hesi lýsing av Dag-
blaðnum, enn tey flestu geva sær
far um.
Í 1933 kom ein rørsla til valdið í
Týsklandi. Henda rørsla gekk ytst
til høgru og royndi at hæla niður
allan vøkstur, sum bar brá av
sameksistensi og cooperativum
tanka. Og var nakað strá rodnað
bert eitt sindur í kantinum, var
ónt verri. Málið var ein javnt
niðurtraðkað flota við nøkrum
framúr stórum viðabulum inn
ímillum.
Í BÓK síni »Hagekorsets Svåbe«
skrivar Lord Russel of Liverpool,
hvønn holdning limir í hesi rørslu
høvdu til síni »annarleidis« med
menniskju sammett við holdnir
| in til djórin
SUM DØMI nevnir hann Ludwig
Ramdohr, sum var starvsmaður í
týningartyppinum Ravensbruck.
M.a. verður soljóðandi greitt frá
hansara viðferð av fangunum har:
»Ramdohr foretog den frygte-
ligste fysiske og åndelige tortur.
En kvinde blev pryglet så for-
færdeligt, at hun bagefter
forsøgte selvmord ved at åbne en
pulsåre i halsen. Ramdohr tilstod,
at han havde afskåret fanger fra
at få mad, havde pryglet dem og
givet dem narkotiske midler for
at afhøre dem, når de var under
påvirkning deraf. Han lod ofte
fanger ligge på maven på et bord
med bagbundne hænder i en
sådan stilling, at hovedet nåede
udenfor kanten af bordet, og her
anbragte han en stol, hvorpå der
stod en skål med vand. Derefter
greb han kvinderne i håret og
trykkede deres ansigt under
vand«
HINVEGIN elskadi Ramdohr djór.
Tá hann í 1947 varð dømdur til
deyða fyri sínar gerðir, fekk hann
m.a. fylgjandi ummæli frá sínum
næstringum: rat, »den rare, ven-
lige Ludwig kunne aldrig gøre et
dyr fortræd«. at han »ofte, nár
han vandrede i naturen, kunne
foretage mærkelige smá side-
spring for ikke at komme til at
knuse en snegl eller er firben
under sin fod«, og at han, da hans
svigermors kanariefugl var død,
»lagde den lille fugl blidt i en
æske, dækkede den til med en
rose og begravede den under en
rosenbusk««.
JU, SANNILIGA, djóravinir vald-
ast! Um Justinus Eliasen heldur
seg vera komnan í ringt selskap í
Fólkaflokkinum, so vísir henda
søgan, at tað hevur hann alla
grund til at halda. Tað er hæddin
av øllum barbarii, tá hundar og
kanariufuglar verða sett hægri í
meti enn medmenniskju, sum
bert hava tann feil, at tey hava
eina aðra hugsan ella eru av
ødrum uppruna enn ein sjálvur.
TÍBETUR fær manningin á
Traðarvegi ikki tað vald á sínum
»minnisverdu« medmenniskjum
sum Ramdohr og hansara starvs-
feiagar fingu. Men tað er vist
e:irt*%
Gamalt var, at tridji
eigarin fekk eitt skip at
bera seg. Hetta plagdu
teir gomlu at siga, og find
var í teimum. Var skip
komið til landið ella til
eina bygd, og tað fór undir
hamaran, var umráðandi
at tað varð keypt aftur til
bygdina (landið).
Hugsunar háttur teirra
gomlu var nógv betri,
greiðari og klárari enn
hann er hjá politikarunum
í dag. Viðurskiftini vóru
sjálvsagt ikki so fløkt sum
tey eru í dag. Men hóast
tey fløktu viðurskiftini,
sum vinnulívið hevur
fingið smoykt niður yvir
seg frá politiskari síðu, so
má ásannast, at tær
grundleggjandi rentabili-
tetsreglurnar í síni mest
einføldu uppstilling eru
galdandi enn í dag. Til
demis hendan: Fer eitt
vinnutól av knóranum, sc
verði 3 minn
kostnaðarmikið hjá næst
) øgu K
re i Ser
Hendan reglan kundi
verðið nýtt við stórum
fyrimuni tá feroyingar
mistu tvey av heimsins
mest avanseraðu gas-
>
tangaskipum, ið fóru av
landinum fyri ein slikk. Tá
hendan segan fekk ein so
syndarligan enda, fór
undirritaði út í Tinganes
at fregnast um hví slík
líkasæla ráddi har úti.
Svarið var sera einfalt og
givið av sjálvum skriv-
stovustjóranum: >Tað
finst ongin lógarheimild at
keypa ognir á tvingsils-
sølu«.
Tað hevði verið nokk
hjá landsstýrinum at
fingið sær heimild, frá løg-
tinginum, tí tingið var
sum kunnugt saman. Gas-
tangabátarnir vóru farnir,
so har var onki at gera,
men fleiri aðrir stóðu fyri
terni at fara sama veg, og
tók undirritaði sær tí um
reiggj at eggja tinginum
at byggja borð fyri báru
Men gakk. Fýra tingmenn
tóku orðið: Øssur av Stein-
um, Hans Jacob Debes
Tummas Arabo og Hilma
Kass Uppskotið varð
Sani:
uttaliíisum, sum iógu mii
ur ÞSKIlAleysi< og »Lal
mest kommunistiska upp-
skotið verið hevur á
tingi«.
Eitt mugu vit gera okk-
um púra greitt, at fer eitt
Av LANDINUM
KHakaogm
AA
Latið søguna
endurtaka seg!!!
Nr. 44 — 15. april 1987
%
arbeiðspláss av landinum,
má nýtt keypast í tess
stað. Og sum tíðirnar
hava verið síðan síðst í
fimti-árunum, dýrka ar-
beiðsplássini við umleið
10% um árið í meðal. Og tí
ræður um, enn sum áður,
at fáa teir fyrimunir, sum
fáast kunnu, burtur úr eini
meguligari tvangsselu, og
ikki, sum við gasstanga-
skipunum, at lata aðrar
spinna gull, meðan fer-
oyska samfelagið stóð
eftir sum svartiper.
Passivitetsreglan
Landsstýrið hevur higar-
til koyrt eftir eini sokall-
aðari passivitetsreglu.
Tað vil siga: Vit gera onki,
svíða má sum svellur
Fyri at lýsa hverjar
óhugnaligar fylgjur tað
kann fáa at halda fram við
at nvía »Dassivitt
18115
Laånc 5
aørr um nvuss
liga gongdin veråur
I) uppskotið hjá Adolfi
V. Hansen hevði verið
nýtt ella
II) um passivitetsregla
Framhald á síðu 21
;
er