leygardagur 30. mai 1987síða 23

! + Síða 23 Nr. 61 — 30. mai 1987 Salong Tota Magnus Heinasonargøta 24. mai fingu Eyðver Reynagarð og Stephan Thomsen, eina dóttur. Tórshavn, …—… Ha Argir: Høgni Poulsen Nólsoy: Axel Tórgarð Kollafjerður: Marjun Bæk kl. 11.00 Haldórsvík: Martin R. Jacobsen kl. 11.00 Tjernuvík: Martin R. Jacobsen kl. 12.00 Eiði: Emil Olsen kl. 11.00, altargongd Selatrað: Peter Petersen kl. 12.00, altargongd Klaksvík: Elsa Funding kl. 11.00 Sandavágur: Gerhard Hansen kl. 11.00 Servágur: David Johannesen kl. 11.00 Skúvoy: Ejvind Vilhelm og Jákup R. Hansen kl. 12.00 (kirkjan er 50 ár) Sandvík: Birgitte Johannesen kl. 12.00. Talvan gongur til frama fyri Kirkjuliga Missiónsfelagið. Famien: Jónsvein Bech kl. 12.00 Øravik: Jónsvein Bech kl. 18.00, altargongd. Talvan gongur til frama fyri Kirkjuliga Missiónsfelagið. 7 Gudstænastur 6. sunnudag eftir påskir N 25. maí fingu Elin | Havnar kirkja: Hans J. Joensen 7. y pre rr og år | : Vest kirki -Ki M , rni 1driksen, 1oftir, c - esturkirkjan: Kjartan Mørkøre PF,., eina dóttur. BT: | = T7 el 26. mai fingu Sigrid og Jon Purkhus, Klaks- vik, ein son. lítla barn 7. mai fingu Hanna og Kári Sigurheim, Sand- vík, ein son. 26. mai fingu Bena- dikta Nolsee og Sigtór K. Andreasen, Tórs- havn, ein son. 12. mai fingu Jacobina og Hannis Niclasen, Norðdepli, ein son. Vegna flyting í nýggj holi verður 27. mai fingu Sigurlaug og Helgi Nieisen, Vest- manna, eina dóttur. salongin stongd friggjadagin og leygardagin í hesi vikuni. Mánadagin 1. juni byrja vit í ti nýggju salongini á horninum Magnus Heinasonargota — Sverris- 15. mai fingu Lisa og Finnbjern Hansen, Strendur, eina dóttur. 27. mai fingu Sólvá og Sigurd Bærentsen, 15. maí fingu Eleina og Skopun, ein son. órsha Rasmus Hansen, Leir- mp ; : ; JL: ða he á yr br mánakvældið AEF vík, eina dóttur. 27. maí fingu Joen Carl gota og bjóða vit viðskiftafólki sanna eildin metir mánakveldið kl. 19.30 í KFUK: og Britta Djurhuus, kundum okkara inn á gólvið leygar- 20. mai fingu Annika Selatrað, ein son. og Jan Olsen, í Vági, eina dóttur. 27. dagin 30. mai millum kl. 10- 14. mai fingu Marjun ; : Hanusardóttir og J. Norð : Samar" Pesten tlf 20. mai fingu Simona Hendrik Dahl, Tórs- Lækna- 56400 re Purkhus og Johan havn, eina dóttur. vaktirnar i se her 8 sur SUÐU 27. mai fingu Jórun og S a lon Tórshavn: Kristi- 71560 | 7 Derek Brockie, Tórs- g anna Nordendal, tlf. Suðuro (suður); 23. mai fingu Ann Han- = havn, eina dóttur. , 12979, leygardag og Tlf NR Í sen og Frank Ander- vd Tó ta Petur Hejgaard, tlf. Í sen, Vallensbæk, ein 27. mai fekk Ruth VvIO 13540, lokal 405, Tanni son Joensen Tórshavn æknavakt ; á ' sunnudag. ; , eina dóttur. søns a Eysturoy: Pól Johs. Tórshavn MØLA leygardag og Sverri fæst í dag og í morgin Gullbrúdleyp = = Lamhauge, tlf. kl. 13.00 - 14.00. Tlf. Karolina Johannesen å 48016, sunnudag. 14544. Leygardagin 30. mai Tvøroyri halda gullbrúd leyp. kunnu hjúnini Albinus og Minningarorð um Leon Johannesen ; hk A AAA AAA AAA Páskaaftan bórust okk- um tey sorgartíðindi, at okkara góði vinur og starvsfelagi Leon Jo- hannesen var deyður á Ríkishospitalinum í Keypmannahavn bert 36 ára gamal. Hálvan annan mánað undan var hann farin at leggja seg undir skurð. Hóast talan var um drúgva skurðviðgerð, skuldi hon á ongan hátt verið lívshættislig. Men tá illa vil til, kann tað henda, ið ongin hevði grunað. Á gátuferan hátt gjørdist hann so illa sjúkur í livrini, at tað eftir bert tveimum vik- um beindi fyri honum. Leon var borin í heim í Sandvík, sonur Kathrinu og Kjartan Johannesen. Tey fyrstu árini aftan á barnaskúlan var hann til sjós og veturin 1967-68 á háskúla í Haslev. Real- prógv tók hann í Rende í 1970 og læraraprógv á Feroya Læraraskúla á sumri 1976. Sama summarið kom hann at starvast her á skúlanum. Eitt, sum eyðkendi Leon, var elduhugi hans- ara fyri tí, hann fór í holt við — honum dámdi at umreða lærugreinir og arbeiðshættir, og uttan mun til úrslitini, so fingu vit lut í royndum hans- ara. Hann var ongantíð bangin fyri at siga sína hugsan hverki í skrift ella talu og altíð trúgvur ímóti tí, hann var valdur at umboða. Bygdar- mentanin hekk uppi við hann, og væl dugdi hann at taka til orðanna og leggja fram síni sjónar- mið. Hóast nakað er frá- liðið nú, so duga vit ikki at skilja, at redd hansara er tagnað, og tær mangan góðu og eisini skemtiligu frásagnirnar frá hendingum í gerand- islívinum ikki eru meir. Foddur 24. august 1950, deyður 18. apríl 1987. Leon var ein trúgvur vinur og starvsfelagi og í tí mangan strævna og 6- takksama lærarastarvin- um lá hansara lutur ikki eftir. Hann gekk við full- um huga upp í arbeiðið at fáa til vega frálæru- tilfar á móðursmálinum. Hesi tvey seinastu árini var hann lærararáðs- formaður og kontaktfólk skúlans í samband við Feroya Lærarafelag. Í tey bæði stervini legði hann stóra arbeiðsorku. Leon var næmingun- um ein hollur stuðul og fúsur at hjálpa teimum víðari — á skúla ella at fáa tjans við skipi. Ar- beiðshugur hansara røkk eisini út um skúlan. Hann var uppi í arbeið- inum hjá Reyða Krossi í Feroyum og t.d. lærari í fyrstuhjålp = í allari oynni. Hann var ein av undangongumonnunum í Suðuroyar norðara bjargingarfelag og for- maður felagsins. Hann sat eisini í stýrinum fyri Suðuroyar norðara sjúkrakassa. Samfelagsviðurskifti hevdu hansara stóra á- huga. Í hesum sambandi skrivaði hann manga blaðgreinina. Politiskt var hann virkin, var nevndarlimur í Suður- oyar Sambandsfelag og uppstillaður til seinasta býráðsval. At ganga nýggjar leiðir innan vinnulívið tosaði hann mangan um, og mong vóru tey tíðar- rit, sum hann í hesum sambandi helt. Um hon- um var unt at liva longri, hevði okkurt spurst burtur úr hesum. Hóast Leon rekti ell hesi álitisstervini, so var honum altíð fremst í huga familjan, og saman við teimum gleddi hann seg til, at tey nú skuldu fáa triðja barnið. Leon var giftur við Esther, fødd Egholm úr Streym- nesi, og teimum eydn- aðist at fáa try børn, tað yngsta føtt triggjar vik- ur eftir, at Leon slókn- aði. At Leon var virdur av næmingum, starvsfeløg- um og millum manna vísir tann mikli skari, ið fylgdi honum fyrst á kei- ina og síðani úr Sand- víkar kirkju og til hans- ara síðsta hvíldarstað. Saknurin er stórur, men vit hava so nógv góð minnir, sum vit fara at goyma við virðing. Vit hava samkenslu við tykkum, djúpastu ið eftir sita. Góða Esther, Guðrið, Eyð- stein og lítla diddan goymið í hjørtum tykk- ara minnini um ein góðan mann og pápa, og mátti Harrin, ið valdar ellum, styrkt tykkum í stóru sorg tykkara. Við djúpastu virðing og sam- kenslu lýsa vit frið yvir minnið um Leon. Ígjognum deyðans døkku lond, eg djarvur ganga kann, hann leiðir meg við síni hond, sum deyðan yvirvann. So undurfull, so dýrabar, hans miskunn til mín rokk, og sum hon aldri enda fær, ei enda skal mín tokk. Lærararnir á Tveroyri