leygardagur 4. juli 1987síða 6

AA Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76. 3800 Tórshavn : Jan Miller : Krisjan Dahi Randi Jacobsen Tórfinn Smith i: Kalmar Lindenskov : P/f Pressan 1981 | fyrireikad SUMMARINUM > leingjast vit oll eftir, hvørja ferð vóna vit gott veður, at tað fer at vignast okkum so mikið, at vit aftur enn einaferð kunnu sanna, at vit fingu gott summar HETTA summarið verður vónandi millum tey vit fara at minnast sum tey góðu: turt hevur verið, sólin hevur sæð, alt síðan tíðliga í maí hava vit havt summar, tó hitin ikki var beint, sum vit kundu hugsað okkum. MEN koma vit so til kring- umsteðurnar, tilrættarlegg- ingina av tí, sum vit halda hava virði, at vit eru fyri- reikað at ferðast, at taka ímóti ferðafólki, so haltar í ólukkumáta. Tað er stórt spell at okkara landsfyri- siting hvert ár skal vera eftirbátur, at vit ikki so frægt sum eina einastu ferð uppliva, at ein ferðaætlan kemur í réttum tíma, men langt aftaná síðstu løtu. Og so hava vit avleiðingarnar av rættingum av setningum sum VÆNTANDI GALD- ANDI FRÁ o.s.fr. Teir, sum gera skulu ferðaætlan, fáa ongantíð at vita frá lands- stýrinum, hvat tann endaliga avgerðin sigur. Hetta lag má halda uppat, tað er óverdugt fyri eitt landsstýri ikki at kunna av- gera tílík avgreidslumål, sum í síðsta enda kosta tí einstaka borgaranum hópin av peningi. Tað sama tekur seg upp við tí avgjaldi, sum skal latast fyri at fara av landinum. Tað, sum skortar her tykist fyri stóran part vera, at informeringin hevur verið alt ov vánalig, ring til- rættarlegging, vånaligt handverk frå fyrisitingini. HETTA er einki sum bert skal leggjast hesum stýr- inum til last, tað er næstan sum komið í blóðið á um- sitingini, og tí er ongantíð ov skjótt at rætta hetta »étolandi brek«. VIT taka iméti gestum — fara 200 føroyingar ut at ferðast, so koma 50 fremm- and at vitja okkum — hetta er lutfallið. Men hvussu er við eftirliti og við leiðbein- ingum fyri fremmandi ferð- andi. Vit noyðast at leggja greiðar reglur, hvar fólk kann fara, ferðast og ganga, tí tað er neyvan rætt at ein og hvør kann reika sum hon lystir, tað kann vera til ampa fyri tey sjálvi og fyri umhvervið. Aftaná, tá skaðin er hendur, er ov seint. j.l. Nr. 74 — 4. iuli 1987 Endurreisn av Ola Breckmann? So vid og vid er vordid hvørjum mannsbarni greitt, hver maður blað stjóri Dagblaðsins er, og hverjar djúpastu ætlanir hansara eru. Hesin hatski óndi mannajagstrarin sum hevur sært og sligið so mangan hampamannin og familjur. Og hann verður eftir- hondini vidgjørdur sum honum tilkemur. Tey fåu svara aftur, flestu tiga og lida og bløda i stilli, og øll vita, at 90% av ti pennur hansara skrivar er sjúk- ligur heilaspuni. Og hjá summum hjálpir at vita, at hann hevur dóm fyri sín ósemuligleika. Blødini, einamest Sosial- urin og 15. September, hava verið greið í dómi og viðgerð teirra av tí, hann skrivar. Og ein hevur hild- ið, at steðutakan teirra var objektiv og gjerd kærleika til sannleikan. Men reaktión beggja uppá grein O.B.s i Dagblaðnum mánadagin vísir eina ódámliga tvísteðu. Grein Ó.B.s er hesaferð skrivað sum prát við borgarstjóra Tveramanna, og er í besta Ó.B.-stíli frá yvirskrift til undirskrift. Og tí átti hon at verðið viðgjerd sum slík. Men nei, nú verða orð hansara knappliga tikin sum sonn og í ramasta álv- Viðmerking Nú er tað ikki vanligt at svara aftur uppá dulnevnd lesarabrøv men hesaferå halda vit tað vera bæði rætt og neyðugt Sosialurin hevur roynt at viðgera máið um lima- skapir hjá Tveroyrar flakavirki Feroya Fiskaselu frá ellum síðum. Vit hava tosað við báðar partar í innanhýsis ósemj- uni — um virkið antin skal vera limur ella fara úr Fiskaseluni. Vit hava eisini roynt at fáa við- merkingar frá Fiskaselu- stjóranum, men hetta hevur ongantíð eydnast okkum enn. Seinasta fríggjadag var nevndarfundur í Tver- oyrar flakavirki, har nevndin avgjerdi at um- stoyta samtyktina hjá undanfarnu nevnd, so- leiðis at virkið framhald- andi verður limur í Fiska- seluni. Hesi tíðindi vóru í bæði útvarpi og sjónvarpi sama kveld. Tað eydnaðist okkum ikki at fáa hesi tíðindi í Sosialin til leygardags- blaðið, m.a. tí at blaðið verður longu prentað seinnapart fríggjadag. Men ætlanin var so at fylgja málinum upp sum natúrligt er, tá vit komu aftur til arbeiðis mána- morgunin. Tá liggur so Dagblaðið fyri okkum. Tað vísir seg, at Óli Breck- mann hevur verið skjótur á sjóvarfallinum og hevur gjørt eina samreðu við nevndarformannin á Tver- oyrar flakavirki (ikki borg- arstjóran) um m.a. orsek- ina til kúvendingina. Tað fyrsta undirritaði gjerdi henda morgun var at kontakta Dánjal av Rana, nevndarformann í Tveroyrar flakavirki. Fyri tað fyrsta fyri at fáa eina viðmerking til seinastu avgerðina hjá nevndini um at blíva ver- andi í Fiskaseluni. Har- næst at fáa eina viðmerk ing til sera grovu skuld setingar hansara ! vag- blaðnum moti sinum egn: stjóra. Eisini ætlaðu vit a fáa eina viðmerking frá Hera Mortensen, stjóra til seinastu gongdina í málinum og til skuldset- ingarnar, sum nevndar- formaður hansara hevði sett fram ímóti honum í Dagblaðnum. Dánjal av Rana var ikki at hitta. Hann var farin til Havnar í erindum. Heri Mortensen var heldur ikki at hitta. Hann var farin í summarfrí. Tað eydnaðist okkum tó at fáa stutt tele- fonprát við Hera, sum var staddur umborð á Norrenu. Viðmerkingar hansara til úttalilsini hjá Dánjal av Rana í Dagblað- num prentaðu vit so í týs- dagssosialinum. Nú vil so ein av okkara lesarabrævskrivarum vera við, at Sosialurin — við at biðja Hera Mortensen um viðmerkingar til úttalilsi í Dagblaðnum frá sjálvum nevndarformanninum á flakavirkinum, »i besta OB-stili«, sum hann mål- ber seg, »er farin í hernað móti borgarstjóranum við persónligum briksli a la Breckmann« og skal hetta vera grundað á »snildis- ligu grein Óla Breck- manns<, sum lesarabræv- skrivarin sigur. Hetta skal so sambært sama lesarabrævskrivara vera eitt prógv um, at Sosialurin er komin í eina ódámliga tvísteðu — nevniliga hana: fyrst at greiða fólki frá, hvussu stórur mannajagstrari ÓB er fyri síðani at taka orð hansara sum sonn og í ramasta álvara. Undirritaði metir hesa nidurstøduna at vera full- komiliga skeiva. Fyri tað fyrsta er adressan skeiv. Lesarabrævskrivarin átti ara. Og í besta O.B.-stíli verður farið í hernað mót: borgarstjóranum við per sónligum briksli a Breckmann Eg grundað snildisligu grein Ola Breckmanns. Var tað endurreisr teirra av Ola Breckmann? Ella var tað køld og kyn isk jagstran, grundað á kærkomið hevi og hjálp frá »sannleiksvitninum« á Traðarvegi? Mannsligari hevði verið fyrst at ringt til borgar- stjóran! Hatta var ljótt!!! javnaðarmaður at sent bræv sítt til Dánjal av enn til okkum. Og hann átti at spurt Dánjal a Rana, hví hann soleiðis hevur latið seg brúka av Ola Breckmann til at seta kílar millum javnaðarfólk innanhýsis! Tað er jú hetta sipað verður til lesarabrævinum. Fyri tað næsta haldi eg, at ein maður sum Dánjal av Rana átti at dugað sær so mikið hógv ikki at lata seg brúka, misbrúka/mis- brúka av Óla Breckmann. Hann átti at hugsað um, at hann við bara so mikið sum at gloppa munnin fyri Óla Breckmann hevði givið einum av argastu fíggindum hjá ikki bara javnaðarfólki, men ellum demokratiskt hugsandi borgarum, enn ein megu- leika at seta kílar í — at undirgrava onnur. Sjálvandi eigur Dánjal at úttala seg til alla press- una og eisini til Dagblaðið. Eg ivist heldur ikki í, at var tað ein av blaðmonn- unum har, hann tosaði við, so fekk hann eisini ærliga og sakliga viðgerð. Men tað var ikki nakar blað- maður. Tað var politiski undirgravarin og illgresis- sáðarin, Óli Breckmann. Og Dánjal átti ikki at latið seg brúkt/misbrúkt av honum. Tað er væl hetta sum lesarabrævskrivarin omanfyri heldur, at hann hevur gjert. Hann átti at havt hugsað um, hvat sjálvur ÓB ætlaði við sam- reðuni. Men um so var, at Dánjal av Rana aftaná at hava sæð samreðuna við seg í Dagblaðnum ikki kendi orð síni aftur, so kundi hann havt gjert vart við seg og sum eir meguleika kundi hanr kontakta Sosialin fyri af Framhald á síðu 10