leygardagur 4. juli 1987síða 14

Síða 14 Jóhannes-passiónin í Norðurlandahúsinum: tíðindablaðið Bach ER fimti evangelisturin! Trudi tu ikki hesum påstandi framman- undan, so vórðu ordini so dyggiliga progv- að uppi í Norðurlandahúsinum mikukvøld- ið, tá eitt foroyskt kór undir leiðslu Villi Gohls sang Johannes-passtónina. Men eitt er so tad, at Bach var geni. Kann tað bera til, at eitt foroyskt kor — og so eitt amatorkór aftrat — kann syngja SO væl? Ja. Jóhannes-passiónin er ein „kirkjuligur sjónleikur<. Nei, set ikki í hálsin. Tað er so. Hesin siður gongur heilt aftur til endan av mið- eldini, tá ið analfabetarnir vóru nógvir, og ikki oll hevdu meguleikan at lesa Evangeliið. Tað var júst tað, ið fekk Luther at stríðast fyri at fáa fólksins mál inn í kirkjuna, tí verri enn so øll skiltu latin. Sum ein liður í hesum, at øll skuldu skilja tað, ið fór fram, fóru menn undir at gera kirkjuni sangspel og at >framfera< Evangel- ið. Væl dámdi kirkjufólk- inum, ið ikki hevði fingið so nógv burturúr framm- anundan, og kirkjurnar vóru altíð fullsettar teir dagar, tá ið hetta var á skránni. Í Jóhannes-passiónini lýsir Bach líðingarsegu Jesusar, krossfestingina og uppreisnina. Hon byggir beinleiðis á Jó- hannes-evangeliið. Norðurlandahúsið var fullsett væl framman- undan konsertini. Ikki oft- ari enn so, at feroyingar FE pe. ” JOHANNE koma í so góðari tid. Bara til landsdystir! Bach er ein sannur meistari at spæla sær við reddum — instrumental- um sum vokalum. Og verður tað ikki framført perfekt, kann tað lætt blíva ein øgiligur greytur. Viðhvert krevst partitur fyri at fylgja við í, hvat ið hendir. Hetta er nevnilgia sera kompliseraður og væl gjøgnumhugsadur tónleik- ur. Beint í fyrstani var eitt sindur av fjáltri á kóri og orkestri — men tíbetur Ser 4 bara i fyrstani. So vid og vid utvikladi tad seg til størsta tónleikatiltak av sinum slag i Føroyum. Góðir solistar Solistarnir høvdu eina sera krevjandi og møtu- mikla uppgåvu — serliga tenorurin (evangelisturin). Standa og syngja solo i tveir timar er so sanniliga ikki hvørs mans føri. Til slikar krevjandi uppgåvur sum at syngja Bach krevst holl útbúgving — og nakað væl afturat. it S-PASSIÓNIN Nr. 74 — 4. juli 1987 Orð og myndir: Heri Eysturlíð Michael Goldthorph hevur eina sera natúrliga rødd — skriggjar ikki — og hæddarræðsla er einki sum eitur! Tað er bara at syngja hegar tónar. Otru- ligt, sovorðið. Stephan Kramp er líka góður »å botni« — men vibreradi kanska i so nogv. Hugsadi vid mær, at helst hava vit ikki røddir i landinum til so krevjandi solo-uppgåvur — men so kom Sanna!! Hatta var fantastiskt! Havi sjålvur beiskar royndir hvussu út um alt mark torført slíkt er at syngja — og at nakar hættar sær indir tað, er rós vert. Hatta kláraði Sanna við bravour! Heilt ótrúligt! Hevði ikki trud tí. Ikki er vert at fara út í æsir, eru í í har minsta lagi 200 ting, sangarin skal hugsa um Men tá ið hugsað verður im, at hon er amat« ið útbúgving hevði hon komið langt. Heilt langt. Marit Mordal kom heilt væl frá tí — eitt sindur fjáltursstungin, men tað gerst so ikki við. Viðvíkjandi ødrum so- listum — sangarum og instrumentum — er alt gott at siga. Her var ikki talan um 100 solistar, men eina heild, og ell fylgdust og lagaðu seg hver eftir ødrum — i so máta haltadi ikki. Her hugsi eg serliga um organistin, sum var vinn action< í tveir tímar uttan steðg — og at spæla fylgi- spæl alla tíðina krevur 100% bindindi. Serliga til recitativini, sum eru eitt sindur frá. Meistarin Bach Við Jóhannes-passiónini hevur Bach súm so mangar aðrar ferðir víst, hvat geni hann er. Hver einasti tóni er gjella um- hugsaður og er sum skræddaraseymaður til samanhangið. Neyvan kann hugsast betri háttur at lýsa Lidingarsøguna! Tú sært alt framman fyri tær — ta uppøstu manna- múgvuna, krossfestingina Legið — men hóast hetta er ein passión, so minnir hon í stødum um Messias og Water Music hjá Håndel (sum er gledi- tónleikur)! Er Bach iron- . Men hetta undir- strikar uppaftur týðiligari ta spottandi mannamugv- una. Koralirnar eru å ein hátt tað dramatiska hæddarpunktið í passión- ini. Tað vita vit, at eingin í seguni hevur dugað so væl at harmoniserað sum Bach. Har er hann full- komiliga suverenur! Meir tú setir teg inn í harmoni- læru, meir kemur tú eftir, at Bach-koralirnar eru ikki bara góðar — tær eru geni- alar. Hver akkord og hvor