hósdagur 23. juli 1987síða 10

Eftir ein sigur ber til at skemta. Og tað var eisini gjørt á veitsluni, id verkfallsvaktirnar høvdu í Kollafirði eitt leygarkvøld í juni mánaði. Verkfallsvaktir úr ollum landinum vóru við í veitsluni, ið hesir sangirnir vórðu yrktir til - Lag: Kalle-Kat Gongur tú ein kaitúr i hesi verkfallstid har suduri i Vågi i millum tvey og try :/: So sær tú fleiri vågbingar enn vanliga tú sær skunda sær á kajuna tå Smyril kemur har :/: Tí har er dramatikkur tá Smyril leggur at har sleppur ikki ein í land ið við sær hevur mat :/: Sjålvt Moham mátti yvirgeva seg til »Tradarmenn« so grísarnir í Froðba fáa ongan bita enn :/: Men verri var við Kveldhugna teim væntar akvavit tey hugsa tó at verkfallsbannið fevnir ei um spritt : Tey senda ti ein góðan mann sum annan »Zar-kurer« um morgunin til Havnar seinnapartin aftur er : jú Georg fór til Havnar at gera góða gerð hann fullan bil av brennivíni tevði heim við ser Hann hugsar ei m »Tradarmenn« men bert um dans til hann i portrinum sær beint í gronina á teim :/: Í besta »SS« stíli teir rópa allir: »Halt!« so niður eftir rygginum i Georg gjørdist kalt : Hann týðiliga fyri sær så ballið fara í sor tí trein hann út út bilinum og rýmdi uttan orð ;/: jú Ingeborg um Andru vaktarmann seg gleða kann honum FA fingið hevur fyrsta »Stunte-mann« :': Hann kastar seg á kelaran akk'rát sum eitt svakt og rópar hart og manniligt: »Hesin bilur hevur frakt ;/: Men Goya-Petur hjålpti tå hvat hann slett ikki må so fakfelag og Petur Hans teir geva bod uppå : At um hann ikki kúrrur er og passar seg og sitt teir »razzia« tá gera uppá bæði títt og mitt :/: Men tíbetur sluppu vit nú frá at gerast súr ti hóast akvavittið fór til Havnar eykatúr :/: So kom tað fram til Vágs og stendur barrini nú á so reisið tykkum, rópið fyri Georg hart hurrá :/: Robert Nr. 82 — 23. juli 1987 Vit vunnu sigur aftur enn a F.A.G. og Gregersen Verkfalstáttur Lag: Ternubegan Tað var ein vakran summardag í blíða mai, so hendi tað, alt landið nú í verkfall fer, bert H.A. uttanfyri er. F.A. í verkfalli nú var, og Klaksvík — menn og kvinnur har — tey stóðu stinn við F.A.s lið, Fjallbrúður og H.A.K. við. F.A.G. bøniliga bað tit verkafólk nú skilji tað, vit eru tykkum góðir við, tí roynið nú at geva frið. Ein grunn vit geva tykkum her, ti eftirløn so trygg hon er hjá Karl hon roynist sera væl, kopi av honum verða skal. Hann Karl vit ell nú kenna her so ráðaríkur maður er, arbeiðsgevarar lítur á, í sjónvarpi tí segði frá. Teir allar kenni eg so gott, at neyvan gevast teir so brátt ein mjólkartár sær smakkar á, eitt bros um andliti hans lá. Men Ingeborg hátt hevdið ber, ein skipari hon góður er eitt tíggjutúsund tala lið, har trúgv øll fylgdu henni við. Hann Oddfríður má gríðsla tenn, „for fa.... tú gevst hon ikki enn, eg næstan blóðpropp fái nú at berjast móti hesi fru«. Blokaduvakt nú setast skal vit styrkja mest Kollfjarðardal, fólk koma nógvum bygdum frá har mest man fara at leika á. Blokera nú sum best ber til Vit kanna bæði buss og bil, men »løggan« legði nú uppí tá fyrst teir sluppu oss forbí. Kollafjarðardalur kendur er, tað sigur søgan okkum her tå bøndur fylktust her til strid, nú friðarligt ein onnur tíð. Vit sigraðu og alt gekk væl, nógv umrett varð um henda dal, so stinn øll stóðu saman her í samanhaldi styrki er. Nú verkfalsvaktir hittast her í Kollafirði veitsla er, for Ingeborg og kompaní her skemtist eftir tógvið stríð. So skemtist øll nú fró og glad í Kollafirði nu í dag. Vit vunnu sigur aftur enn á F.A.G. og Gregersen. t.l.