týsdagur 28. juli 1987síða 8

Síða 8 tíðindablaðið nr. 84 — 28. juli 1987 - Olavsøkukantatan »Ævigt tu lysir um Førovalands høv« Tá ið Jógvan Waagstein orðinum til OÓlausokukantatuna (ið kom út í 1947) skrivar, at varð sungin fyrstu ferð í 1930, hevur hann >snoggað< eitt sind- ur um sannleikan. Hon varð ikki sungin tá, tí tá tók flagggolan seg upp. Ikki fyrr enn eini tvey ár seinni varð hon sungin fyrstu ferð / fv lJor- FVU z Jlavsøkukantatan varð skrivað í 1930 til 900-åra hátíðarhaldið fyri at her átti okkurt eyka at verðið gqgjert burt Olavsøkuqudstænastuna og í tinginum. eisini var sóknarprestur í Havn, heitt á H ra kkurt erligt burturúr í kirkjunni. ar Sangfelag, Jógvan Waagstein, arbeiddu JV rganistur í Havnar kirkju - og svágrar vóru st m.a. nógv við kingosálmar - Waagstein q J. Dahl umsetti til føroyskt - úrslitið 3V hesum amstar e „ð. nótaheftið Gomul Føroysk Sålmaløg. Ti hesa ólavsekugudstænastu sang Havnar Sangfelag nøkur av hesum kingolegum g ta stóru messuna hjá Palestrina "Heiður veri Guði á hægsta himni", sum J. Dahl hevði umsett. Nógv hildu, at tingsetan hetta árið átti at fingið ein serligan dám. Waaqsteir heitti i tingformannin, Edvard Mitens, um at gera kurt burturúr, og man gjerdu teir so eina kantatu um Olav kong. ENDAÐI I RUÐULEIKA Kantatan er skrivað fyri manskór. Blandað kór kom ikki til landið fyrr enn miðskeiðis í 30-árunum. Ætlanin var sjálvandi eisini at syngja kantatuna undir Tinghúsinum, áðrenn tingið varð sett. Teir komu tó ongantíð longur enn til inngangin "fjallprúða heim", tá ið alt var á gosi: Flagggelan, sum var júst tá. Ti júst henda Glavsøkan fekk ein eyka tjóðskaparligan dám. Hetta sama árið hildu íslendingar 1000-ára hald fyri Altinginum. 811 norðurlond vóru umboðað - Mitens umboðaði Føroyar - og øll tey norður- Iendsku fløggini, eisini Merkið, veittraðu á húnar hátt á Tingvellum. Men brådlige geva danir boð um at taka tað feroyska flaggið niður. Tá ið hetta frættist í Førovum, alt á gosi. Hugsað varð serliga um ólavsekuna - og øgilig ósemja var, um vit áttu at flagga við Danne- brog ella Merkinun. So upprennur ólavsekan. Olavsøkuaftan varð Dannebrog vundid á stonq I linghusinum, og Veðramerkið hekk á eini serligari stong á suðurskjeldrinum. Ikki dámdi ellum hetta. Fólkafundur varð hildin á Doktaragrund, og um kveldið fóru fundarluttakararnir við Bónda á odda niðan í lingid, og vundu Merkið á stonq. Har hekk tað var Jóannesi tóku Dannebroq niður alla náttina. DANNEBROG SKORIÐ NIÐUR Men tå ið fólk kom á Vaqglið ólavsekumorgun, varð merkið niðurtikið, og Dannebrog vundið aftur á stonq. Kveldið fyri høvdu studentarnir samtykt, at teir skuldu fara skrúð- gongu qjøgnum býi. syngjandi "Sjá tú blánar" við Merkinum fremst og bera tað inn á pallin (har kórið nú stendur beint fyri tingsetuna). Sjálvur løgtingsformadurin hevði góðkent tað og sagt fútanum frá. Í 1 ] , emst flaggberin, Sverri Dahl, sáli, skal fara -inn á +11in, stedgar fútin honum og hóttir við at handtaka hann. Sverri skuldi Ja solo í Kantatuni, men hann var standandi uttanfyri vid flagginum. 111 Kirkjubø vildi hava merkið vundið á stong. Tad varð sýt honum. lá var tað, at hann fór og skar Dannebrog niður. Nú var alt fundarfólkið á gosi. Summi hildu við, onnur vóru imoti. Umstødurnar at syngja Kantatuna nú vóru sjálvandi ikki tær besti - eingin hoyrdi kórið. Waaqgstein var ikki illur - hann var i eðini. Her hevði hann stridst við hetta tónleikaverkið. Onkur heitti á hann un at byrja við Kantatuni. "Nei", seqði hann, "skal verða sungið, so skal vera friður." Oq tískil sungu teir ikki longur em tað sama. SUNGIN AV OG A Ikki fyrr enn í mars mánaði í 1932 varð Kantatan sungin á eini konsert, ið Sangfelagið hevði í Sjónleikarhúsinun. Waagstein var sjúkur, so Mitens leiddi. Kantatan varð so sungin á hverjari Ólavseku fram til kriggið, tá ið Sangfelagið lá stilt. Tey fyrstu árini var Sverri Dahl solistur. I 1943 - 44, tá ið Gunnar Mikkelsen tå yvir eftir Waagsiein, varð sangurin á ólavseku tikin upp aftur, og Kantatan varð sungin øll tey árini, Gummar hevði Sangfelagið. I 1952 - 53 tók Hans. J. Højgaard við sum leiðari. Tå var áhugin fyri manskóri minkaður, so bert blandað kór var. Tískil datt Kantatan nidurfyri. gingu eini 20 år. I 1972 var Karl Clausen í Feroyum. Tá vendi Hans Iversen í Kvivik sær til teir báðar K. Clausen o3 Olav Hátún og seqði, at sun gamal legtingsmaður saknaði hann at hoyra Kantatuna undir Tinghúsinun. Tad tóku teir til eftirtektar, og hon varð sungin aftur hetta árið. Síðani hevur hon verið sungin við millunbilum, men ikki á - mangan hevur verið tervur á mannfólki i ólavsekukórinum. varð so lýst serliga eftir monnum til at syngja Kantatuna. Seinast, hon varð sungin, mundi vera í 1933. So hvør jum åri I år NATIONALROMANT IKKUR Waagstein var, sum vera man romantikari, og Kantatan er sun heild romantisk - nógvur kromatikkur, dim-akkordir og onnur romantisk eydkenni. Hon byrjar við einum svenskun nationalromantiskun lag: "Fjallpruda heim", sum R. Effersøe týddi leysliga úr svenskum. (nú vit nevndu hann, so varð standmyndin av honum avduka3 júst hesa 6lavsøkuna í 1930 - kona tónaskaldið Carl Nielsen hevði høgt.) ). E. Nordblom hevur gjert bæði orð og lag ("Harliga land"), feje! hetta er upprunaliga manskórssangur - manskór, nationalronantikkur, national ;studantalívið Í Uppsala vóru eitt í Svøriki í romantiskar yrkingar og eld. 19.