leygardagur 8. august 1987síða 16
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 16
Um eina viku byrjar skúlin:
A
í
Meir enn 50 næmingar á gøtuni
Íbúðarneyðin í Havn rak-
ar nógv. Og tey sum
merkja einamest til hetta
eru ungfólk av bygd, sum
koma til Havnar at ganga
í skúla. Í dag er ikki nóg
mikið at lúka tey upp-
tekukrev, sum skúlin
setir. Fyri at byrja eina út-
búgving, noyðast næm-
ingarnir eisini at hava
nakað at búgva í. Og tað
tykist at vera tann stersti
trupulleikin í dag.
— Vit hava
íbúðarneyðina í nógv ár,
vitað um
men nú má nakað álvars-
ligt gerast fyri at beta um
steðuna. Hetta sigur Jan
Ove Heinesen, sum leiðir
íbúðartiltakið hjá LFLI
Tak yvir høvdid«.
Frå 1. august og fram til
1. september virkar skriv-
stovan hjå LFU partvist
sum ibudaråvising, har
folk útbúgving kunnu
fáa vegleiðing og hjálp at
finna sær eitt kamar ella
íbúð í Havn
Nógvar
fyrispurningar
Síðani íbúðarávísingin fór
at virka mánadagin, hev
ur telefonin kimað dúgliga
á skrivstovuni hjá LFU.
Og eftir bert fáum døgum
hava tilsamans 30 næm-
LFU leitar við ljós og
lykt eftir fólki sum vilja
leiga út. Eftir bert 6 dog-
um liggur hópur av um-
sóknum á borðinum hjá
Jan Ova Heinesen, sum
skipar íbúðarávísingina
hjá LFU
ingar og lærlingar vent
sær til LFU um hjálp. Um
eina viku byrja skúlarnir
aftur, og hjá nógvum er
steðan álvarslig
Í morgun ringdi ein
mamma til mín og harm-
aðist um, at dótturin einki
hevur at búgva í
skal byrja í
nú hon
Hoydølum.
Vinkonan hjá dóttrini
hevði fingið pláss á kost
deildini
ist fyri,
Mamman óttað-
} at gentan fór at
útseta skúlagongdina, um
hon ikki nakað at
búgva í. Tað er skammi-
fekk
ligt, at fólk kanska skulu
noyðast at útseta ella av-
lýsa útbúgvingina, tí tey
einki hava at búgva í. Men
tíanverri er hetta ikki nak-
að eindemi, sigur Jan Ove.
Endamálið við íbúðar-
ávísingini hjá LFU er at
tæna sum millumlið mill-
um tey, sum vilja leiga og
tey, sum eiga eitt kamar
ella eina íbúð. Allir næm-
ingarnir, sum seta seg í
samband við LFU, verða
lista, og
frættist um eina íbúð ella
eitt kamar, setir skriv-
stovan seg beinan vegin í
SJÓ
Tað kann vera stuttligt at
búgva á gistingarhúsi —
eina nátt, ella kanska í
eina viku. Men í eitt heilt
ár ella tvey — neyvan.
Men í neyðini er mangt
nýtt. Og stór er neyðin, tá
talan er um at finna sær
bústað, ta tíðina ein gong-
ur í skúla í Havn. Sjó-
mansheimið í Havn er
meir enn eitt vanligt sjó-
mansheim. Tað er eisini
eitt tað størsta næminga-
heimið í landinum.
Tann 24 ára gamli Jógv-
an Pauli Berglíð úr Ser-
vågi, er ein av teimum 20
sjómansskúlanæmingu-
num sum í eitt ár ella tvey
svara: Sjómansheimið, tá
spurt verður um bústað.
Sum so nógv onnur
noyddist hann at týða til
skrivaðir á ein
Serin Djurhuus, leiðari á
Sjómansheiminum:
Øl vælkomin, men tað
má kosta
samband við tey, sum
ynskja at leiga.
— Talan er í fyrsta lagi
um eina roynd. Men eydn-
ast tiltakið, er ikki óhugs-
MAN
Sjómansheimið, tá hann
fór til Havnar at læra til
stýrimann — tí einki kam-
ar var at fáa í býnum.
— Eg havi tað annars
gott her, sigur Jógvan
Pauli, sum nú hevur búð á
Sjómansheiminum í eitt
hálvt ár. — Men her eru
ikki umsteður til at hava
nakað rættuligt privatlív,
leggur hann kortini aftur-
at.
Stongt kl. 23.00
Kamarið hjá Jógvan
Paula er eingin hotelsuita.
Bert 9 fermetrar. Fram
við eðrum bróstinum
stendur ein væl uppreidd
song — á betrekkinum
stendur: Tórshavnar Sjó-
mansheim. Yvirav stend-
ur ein brun sofa ur plast-
ikk. Tad er ikki plåss fyri
einum borði millum inn-
búgvið. Annars rúmar
kamarið: skrivaraborð,
hondvask, bókahill og eitt
lítið klædnaskáp. Veggir-
andi, at LFI
fyri fastari ibudar-
ávísing alt árið. Allir
skúlabýir í londunumutt-
an um okkum hava íbúð-
fer at skipa
eini
nir eru snjóhvítir.
— Hetta minnir mest
um eitt kamar á einum
sinnissjúkrahúsið, heldur
vinmaðurin Petur skemti-
liga fyri. Hann er og vitjar
vinmannin i kvøld, men
tað er ikki vanligt, at teir
sita her.
— Eg eri fyri tað mesta
úti og vitji fólk, og eri bert
í kamarinum um náttina,
og tá eg geri skúlating. Eg
vil ikki siga, at eg kenni
meg sum heima her. Um
vikuskiftið eri eg eisini
vanliga í Servági.
Jógvan Pauli sigur, at
tey sum búgva á Sjómans-
heiminum noyðast at
halda ávísar reglur. Og
reglugerðin er fest á hurð-
ina: Eingin vitjan aftan á
klokkan 23.00...rús-
drekka má ikki nýtast.
— Tað hendir seg kort-
ini at eg komi seint til hús.
Tá noyðist eg at ringja
upp á hurðaklokkuna, tí
eingin fær lykil til sjó-
mansheimið.
IMIÐ
fólk í út-
búgving, og tað eiga eisini
vit at hava sum steðan er í
dag, sigur Jan Ove.
arávísing fyri
5.000 kr.
Jógvan Páll er ein av teim-
um umleið 30 fólkunum,
sum hava vent sær til
LFU, fyri at fáa ávíst eii
kamar ella íbúð.
— Sum nú er gevi eg
5.000 krónur fyri at búgva
og eta á Sjómansheimi-
num — og tað er alt or
nógv fyri meg. Eg fái 2100
krónur í lestrarstudningi
um mánaðin, so hevði eg
ikki forvunnið mær eitt
sindur av peningi sjálvur,
hevði eg aldrin fingið end-
arnar at rokkið saman. Tá
eg kom á sjómansheimið
gav eg 2.500 krónur í
leigu, men eftir at leigan
er uppfarin, noyðist eg at
finna mær okkurt annað
at búgva í, sigur hann.
Meðan Jógvan Pauli
hevur gingið í skúla í
Havn, hevur hann lisið
blødini dúgliga. Men allar
royndir at finna eitt kam-
ar igjøgnum lýsingarnar
hava verið til fånytis.