týsdagur 18. august 1987síða 14

Síða 14 tíðindablaðið Nr. 92 — 18. august 1987 Øskukalt í Sandagerði Aftaná at fólk hava búð í próstagarðinum í Sanda gerði í skjótt 200 ár, er nú vorðið eskukalt gerði. í Sanda- Tað eru bert fáir dagar síðani, at dóttur Sverra Dahl, $la, Turið, hugtung lat hurðina í próstagarði num aftur eftir seg fyri ferð Danmarkar at seinastu Hon er nú Við sær hevði hon so nia innbúgvinum garðinum, serstakliga gamlar meblar, sum vórðu at seta sín serliga fy at garðurin nú skal aii I OFØøKt, um emgin skal bugva har meira, og að haldi eg er stórt spell fólk hevur búð har í skjótt 200 ár, sigur Turið Dahl, sum ikki er sert vón svikin av teirri viðferð myndugleikarnir hava givið henni. Urslitid er so tað, at hon hevur snarað lyklinum fyri seinastu ferð og hevur latið hann upp í hendurnar á nýggju gerði. eigarunum, landsstýri- num. Turið sigur, at hon veit ikki, hvat landsstýrið ætl- ar at brúka garðin til, men hon heldur tað vera stórt spell, at fólk ikki skulu búgva har meira. Sjálv hevur hon sett fram ynski um at blíva búgvandi á garðinum eftir pápa sín, Sverra Dahl, sum doyði fyri stuttum. Hann hevði eisini sjálvur sett fram ynski um, at Turið skuldi taka við eftir seg og búgva á garðinum. Hetta skrivaði hann í brævi til Jarðarráðið í Tað var Rasmus Jergen Winther, sóknarprestur frá 1780-1799, ið fekk í lag í 1789 at fáa prestagarð bygdan úti í Sandagerði 1983. Turið skrivaði herfyri sjálv Jarðarraðnum bræv og tók uppaftur ynskið um, at hon kundi búgva á garðinum, men Jarðarráð- ið svaraði, at bæði jørdin og húsini skuldi festast av landsstýrinum. Hon sendi tá landsstýri- num bræv við uppskoti um, hvat skuldi blíva av garðinum í framtíðini. Sambart hesum uppskoti skuldi ein grunnur við eini sjeymannanevnd umboð- andi landsstýrið, forn- minnishugað, grannar, kommunurnar báðar 0.0., stovnast til at taka sær av garðinum. Og so skuldu eftirkomararnir hjá Jákup Dahl, sála, verða búgv- andi á garðinum. Teir skuldu so sambart reglum fyri grunninum hava skyldu til at varðveita garðin í sínum uppruna standi og skuldi gamla studeriverilsið hjá Jákup Dahl verða brúkt sum savn. Landsstýrið tók av til- boðnum frá Jarðarráðnum um at festa ognina men tók ikki av uppskotinum frá Turið Dahl um, at hon skuldi blíva búgvandi á garðinum. Og fylgjan av hesum varð so tann, at Turið fyri fáum døgum síðani gjørdi av at fara niður aftur til Danmarkar og taka tað gamla innbúgvið á garði- num við sær. Hevði hon haraftur- ímóti fingið loyvi at búgva í Sandagerði, so hevði hon skundað undir heimkomuna og hildið fram við lestrinum í Fer- oyum. — Eg beri ótta fyri at gardurin nu fer at falla i Orøkt, og at hann verður lítið livandi meira, nú eingi fólk skulu búgva har longur sigur Turið Dahl, sum hevur sagt barna- heimi sínum farvæl fyri seinastu ferð. jan Sverri Dahl, sáli, búði í Sandagerði til hann doyði í maí í ár. Hann var góður við garðin og ikki minst við bernini í granna- lagnum, sum javnan komu at vitja hann