leygardagur 22. august 1987síða 8

Síða 8 Tónleikarin, sum savnaði flest fólk til jazz, fólka og blues festivalin 1987, var Mikael Wiehe. At- gongumerkini vóru longu útseld fleiri dagar undan fram- forsluni. Konsert- høllin i Norður- landahusinum hev- ur stivliga 400 siti- pláss. Tey vóru oll upptikin — um- framt at nógu stóðu ig sótu á gólvinum og úti við síðurnar. Har stóð hann so á pall- inum, svenskarin, sum vit oll vildu hoyra. Stutt kliptur við brillum, í ljós- um jakka, cowboy-buks- um og sandalum — Mikael Wiehe. Umframt at vera ein góður sangari og guitar-spælari, vísti tað seg skjótt, at hann dugdi væl at skemta og siga frá ymsum, honum er fyrifar- ist gjøgnum árini — og hetta gjørdi hann við sin- um »skånska« málburði. Tekstirnir Mikael Wiehe sang um vónina. So leingi liv er, er ongantíð ov seint. Hann sang um steðutakan, bað fólk um ikki at teljast mill- Sangur fyri lívinum Alt Norðurlandahúsið livdi, tá Mikael Wiehe sang og spældi fyri fullari holl um teirra, sum siga »eg visti einki“ og bara fylgja streyminum, men í staðin vera ein teirra, sum kunnu siga børnum sínum, at veg var ein teirra, ið gjerdi uppreistur móti órætt- visinum.« Mikael Wiehe sang um flóttafólk: Ein fuglur kom inn gjøgnum gluggan, ein og ein dúgva — ljós frá slóknaðum stjórnum. Hann veit, at fuglurin skal flúgva heim aftur, sum ein dúgva, tí — tey, sum hava smakkað frælsið, vilja smakka tað aftur. Kærleikssangurin >Mitt hjártas fågel« var avbera vakur. Hann vísir á, at kærleikin flýgur oman fyri øllum valdi. Ein sangur var halgaður chilenska yrkjaranum Victor Jara, sum var dripin undir hern- aðarkvettinum í Chile í 1973. Í hesum sanginum varð framtíðin umredd sum eitt plantað træ, og Oddvå skal vera tidindastjori í býraðnum Nú verður enn ein kend redd færri at hoyra í ut- varpinum. Tað er Oddvá Nattestad, sum hesi sein- astu fimm árini hevur lagt tær sera vælumtóktu barnasendingarnar til rættis. Oddvá hevur nevniliga fingið starv á býráðnum í Havn, har hon skal standa fyri tíðindavirksemi bý- ráðsins. Harafturat skal hon í hesum starvi leggja til rættis útbúving av starvsfólki sambært út- búgvingar- og menningar- ætlan býráðsins. Býráðið Oddvá Nattestad ger her eina sending klára saman við Mariusi. Nú er hvorgin teirra t utvarpinum meira fekk seks umsóknir til hetta starvið. Einki er at taka seg aftur í, at mong fara at sakna Oddvu í útvarp- inum, har hon í sínum sendingum hevur víst bæði hugflog og skapandi evni. tør. frælsi sum ein vælang- andi bléma. Bodskapurin er, at frælsissangurin skal nåa ut i øll lond. Mikael Wiehe sang eisini ein sang hjá Julio, sum er úr Chile, men av politiskum or- søkum hevur bud i Svøriki í nógv ár. Sama sang, sum chilenskar kvinnur syngja i kvinnufongslunum hverja ferð ein fangi verður leyslatin. Titanic, sangurin, ið hevur verið at hoyrt í útvarpinum leingi, varð framførdur til síðst, og lógvabrestirnir úr konsertsalinum rung- aðu eftir í. Søgurnar Inn ímillum sangirnar segði Mikael frá segum Hann segði frá, hvussu tað var at vera realskúla- ræmingur i Malmø, har tað ráddi um at ganga í rettum klæðum, vitja tey rettu steðini og bókasavninum í sita á frítíðini Nr. 94 - 22. august 1987 og lesa uppbyggjandi lesnað. Tað var tó annað, ið dró. Hann gjørdi gjøld- ur við, at hann á kanal 2 í Svøriki hevði kappast við Svensktoppen, við long- um hári, rundum brillum og í afghanskum pelsi. Um sín veikleika fyri bók- unum hjá Hemingway i ungdóms-árunum, har allir menn eru harðir og djarvir, og kvinnurnar vakrar eins og Ingrid Bergman. Mikael Wiehe skemtaði eisini við tí at vera kendur: Ein morgun er hann á veg í barnagarð við børnum sínum og verð- ur steðgaður av eini feitari konu, sum sigur seg kenna hann úr sjónvarpinum. Hon heldur seg vita, at hann er tann vemmiligi Bjørn Afzelius (sum Mikael Wiehe hevur spælt saman við). Sjáldan hevur so nógv lív verið í Norðurlanda- húsinum sum undir hesi konsertini hóskveldið. Mikael Wiehe hevði áskoð- ararnar fullkomiliga við sær alla tíðina. Samspælið millum áskoðararnar og hann var gott, og tað takkaði Mikael Wiehe åskodarunum fyri. Hann EEN segði seg vera fegnan um vitjanina i Føroyum, og ferðina úr Kastrup, til Før- Bergen, Føroyar, Bergen og Føroyar, sum vardi átta tímar, var tað verd. oya, Tekstirnir, reddin, guitarspælið, = segurnar, hýrurin — tað hav av kenslum, ið kom frá hon- um og út til áskoðararnar, så blandað við viðmerking- um til sjónvarpsupptak- aran, og har lógvabrest- irnir hjá áskoðarunum vórðu stýrdir av Mikael Wiehe, ið veruliga hevði lógvabrestir uppiborið, gjørdi kveldið ógloym- andi. Maud A