hósdagur 1. oktober 1987síða 8

Síða 8 Johan Djurhuus leggur frá sær eftir 40 á , rum í Tinganesi: Strævið, spennandi og eg eri væl nøgdur | At renna frá einum fundi á annan, vera arunum, stjóri á landsskrivstovuni er ikki longur ger- andisdagurin hjá Johan Djurhuus, nú hann leggur frá sær í Tinganesi. Hann roknar tó ikki við at hann fer at keða seg. M.a. hugsar hann um at skriva endurminningar. Í dag leggur Johan Djur- huus, skrivstovustjóri í landsstýrinum, frá sær starvið, sum hann hevur rekt í nærum 40 ár. Johan Djurhuus hevur arbeitt undir heimastýrin- um heilt síðani vit fingu heimastýrislógina 1. apríl 1948. Liðugur at lesa í februar 1945 fekk Johan Djur huus starv í kriminalrætt- inum í Sendre Birk, hjá Bærentsen, dómara. Se. ini fekk Johan Djur- huus skrivarastarv í fíggj- armálaráðnum og var hesum starvi í tvey ár, tá hann fekk leiðari í Vinnulánsgrunn- inum. starvið sum hann starv á løgtingsskrivstosv Eisini hevði uni, har hann hjálpti Edv. Mitens ein part av deg- num. - Eitt tað stersta málið vit arbeiddu við fyrstu tíð- ina, var at yvirtaka ta fyrisiting, sum legtingið samtykti 1. apríl 1948 og fylla út ta lóggávu, sum var yvirtikin við heima- stýrislógini. A landsskrivstovuni ar- beiddu tá tilsamans tíggju fólk, har av seks málsvið- gerðarar. Tveir hevdu hægri útbúgving. Nú eru 18 fólk við hægri útbúgv- ing og eini 20 skrivstovu- tolk á Landsskrivstovuni Einasta av sínum slag — Okkar sentrala lands- Johan skrivstova er helst hin ein- asta í heiminum av sínum slag, sigur Johan Djur- huus. Soleiðis at skilja, at vit skul virka fyri allar ráðharrar. Samanbera vit við t.d. Danmark, so hev- ur hver ráðharri sína ráð- harraskrivstovu. Har- afturat er, at landsskriv- stovan er ikki bert skriv- stova hjá landsstýrinum, men hevur eisini verið tað hjá løgtinginum — til nú í vár, tá samtykt varð, at logtingið skuldi hava sína egnu skrivstovu, sigur Jo- han Djurhuus, sum held- ur, at serliga legtings- skrivstovan var eitt gott hugskot. Eisini hekk eitt eitt annað starv uppi í skriv- stovustjórastarvinum, og var tå starvið sum sjúkrahússtjóri — líka til 1978. Nú er ætlanin at býta landsskrivstovuna upp í deildir og hetta heldur Jo- han Djurhuus vera stóran fyrimun, tí ekið er nú so Stórt, at ógjerligt er hjá einum einstakum stjóra at kunna fylgja við ellum Fyribils er avgjørt at hava fimm deildir Embætismonnum er ikki bannað at hava politiska meining — Hvussu er at vera em- bætismaður og rådgevi hjá skiftandi politiskum meirilutum? — Eg havi verið ráðgevi hjá landsstýrismonnum í ollum teimum flokkum, sum eru á tingi, og skal ein virka sum embætis- maður, skal hann ikki samstundis virka sum politikari í arbeidinum, tí so verður ógjerligt at virka sum ráðgevi. Sjálv- andi hava embætismenn eisini sína politisku mein- Landsskrivstovan, stend- Her hevur Djurhuus stjóri í nærum 40 ár ur á hurðini. verið ing, sigur Johan Djur- huus, sum ikki heldur tað hevur verið trupult hjá sær, hóast hann er upp- vaksin í einum heimi, har pápin var politikari. Kann ein embætis adur um ikki bein- leiðis í arbeiðinum era NEeIra ella minn DOHTUSKT irkin? - At ein embætismadur heldur lågan politiskan profil ger embætisarbeidi lættari, men hinvegin kann tað ikki vera bannað hjá einum embætismanni at luttaka aktivt í poli- tikki. Hann skal bert leggja ta politisku kápuna frá sær so skjótt hann kemur inn um gáttina her, sigur Johan Djurhuus og vísir á, at teir hava havt fólk í landsumsitingini, sum hava verið aktiv í politikki, men tað hevur ikki verið stórvegis trupulleiki av tí. — Hava tygum nakran- tíð talað at politikarunum, tá teir, eftir tygara tykki, eru farnir ov langt? — Tað er tað, man er til. Hetta er ein partur av ar- beiðinum. Serliga um ein fer út um tað markið, sum eitur lógarmarkið, og talar ein tá ikki at, er ein ringur ráðgevi. Embætismenn mugu ikki stýra — Hver stýrir landinum? Embætismenn ella politik- ararnir? Tað má verða so, at ongantíð embætis- menninir stýra landinum. Politiska åbyrgdin liggur — Heta hevur verið stræv- ið men spennandi. Johan ma Djurhuus er væl nøgdur og hevur glett seg til at leggja frå sær hjå teimum folkavaldu og landsstyrismonnunum Vit, sum embætismenn eru, eru bert rådgevarar Tað er av stórum týdningi, at tað er ein ávís javnvág millum politikar- arnar, sum sita í lands- stýrinum og embætis- menninar. Politikararnir umsita eisini eins og vit. Teir hava bert eina adrar fortreytir. Er skrivstovan ov veik, er ikki gott, ti tå er hon ikki før fyri at geva politikarunum tey neyd- ugu råd, sum teir hava krav uppå. Tad kann hava vid sær, at mål fara i- gjøgnum uttan tey eru nog gjølla kannad, sigur Johan Djurhuus og leggur afturat, at skrivstovan helst ikki hevur verið nóg góð higartil. Tí verður bygnaðurin nú broyttur. Ikki fyri at geva skrivstovuni sterri vald, men at hon verður betur fer fyri at viðgera og kann tey málini, sum eru. — Vanliga er tað so, at er landsstýrið heppið við sínum augerðum fáa politikararnir rós fyri tað og øvugt, um tað gongst minni væl. Kemur tað eis- ini fyri, at embætismenn standa fyri skotum? 5 Þ ———— rer NE