leygardagur 3. oktober 1987síða 6

|Råfiskaprisir Telefon 118 20 Argjavegur 26. 3300 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn P/f Sosialurin ; Jan Miiller Krisjan Dahi Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Tórfinn Smith Kalmar Lindenskov P'f Sosialurin Píf Pressan 1981 Útgevari: Abyrgdarbladstjori Fyritaksstjóri: Blaðfótlk: Ljósmyndari: Uppseting: Prent: Bókaútgáva Í Sosialinum 1. okt. hevur Martin Næss samreðu við Steinbjørn B. Jacobsen i samband vid 50 åra fød- ingardag hansara. Her verður Bókadeild Føroya Lærarafelags nevnd sum forlag við peningi, ið ikki ger nóg nógv fyri føroysk- og studningar upp TAÐ er ikki nakað dulsmál at okkara fiskiskipafloti hevur rætti- liga stórar trupulleikar at dragast við. Lutvíst er hetta komið fram í áheitanum á landsstýrið frá reið- arafelagnum og lutvíst frá fiski- mannafelagnum. Niðurstaðan hjá báðum feløgum er tann, at veiðan er minkað rættuliga nógv í ár. Hetta ávirkar sum vera man rakstrarúrslitið hjá skipunum og í sama mun inntøkurnar hjá fiski- monnum. Hetta seinna hevur aftur havt til fylgju, at tað hava verið trupulleikar at fáa manning. Og øll vita, at stødast manningin ikki å skipunum, so gongur hetta aftur út yvir raksturin, sum aftur ger tað enn truplari at fáa fólk, og soleiðis koma vit inn í eina ring- rás, sum tað kann vera trupuit at koma burtur úr aftur. ÚRSLITIÐ av øllum hesum gjørd- ist sum kunnugt, at avreiðingar- prísirnir á ráfiski hækkaðu 10% komandi prísskeið. Studnings- nevndin hækkaði rakstrarstudn- ingin til skipini, og afturat hesum varð fyri fiskimenn á feskfiska- trolaraflotanum sett í gildi nýggja dagstudningsskipanin, har størst- ur stuðul verður latin, tá tað gongst illa. HESI tiltek skidu tilsamans merkt, at fyri restina av árinum skuldu ringastu trupulleikarnir hjá feskfiskaflotanum verið av. Serliga seta vit okkara vón til, at nýggja dagstudningsskipanin, sum hækkar minstulgnina við um 40%, fer at gera sítt til at fólkið fer at stødast umborð. Hetta er i hvussu er ein fyritreyt fyri, at raksturin annars skal kunna klára seg. MEN tað at vit fáa ein skåa árið út merkir als ikki, at allir trupulleikar eru loystir. Frá nýggjárinum verða nýggir studningar og frá 1. februar verða nýggir prísir ásettir eftir nærri játtan, sum løgtingid til ta tíð hevur sett av til fiskivinn- una. Og vit ivast ikki í, at fíggjar- nevnd og løgting fara at viðgera hendan spurning sera gjølla. VIT skulu ikki nevna nøkur tø og annan studning til fiskivinn- upphædd. Samlada jåttanin um- fatar stórt sæð minstulgn og minstaforvinning, ráfiskagrunnin og tann studning, sum verður umsitin av studningsnevndini. Av øllum hesum er minstaløn og minstaforvinningur lógarbundin, meðan studningur gjøgnum rá- fiskagrunnin og studningsnevnd- ina verður ásettur fyri eitt tíðar- skeið í senn, soleiðis sum ráðini eru til. AT hetta møguliga kann vera óheppið kann verða víst við hes- um dømi: Frá 1986 til 1987 lækk- aði samlaða játtanin úr 265 í 245 mill. ella ein lækking uppá 20 mill. Men orsakað av teirri vánaligu veiðuni í ár koma útreiðslurnar av minstulønarskipanini at verða uml. 10 mill. hægri i 1987 enn i 1986. Hetta merkir aftur, at somu 10 mill. verda minni til hinar veit- ingarnar, sum tiskil fåa 30 mill. minni til taks. Hesar 10 mill. kr. kundu kanska gjørt enn størri mun i eini trongstødu, sum teirri okkara floti er i. TÍ VILJA vit mæla til, at minsta- løn og minstaforvinningur verða sett á fíggjarlógina fyri seg. Gera tíðirnar at talan verður um eina munandi hækking í minstulønini eigur hetta at fara á eina eyka- fíggjarlóg. eins og onnur frávik í lógarbundnum útreiðslum. SETIÐ so ta upphædd, sum rá- fiskanevnd og studningsnevnd skulu hava til taks sum eina ser- liga jåttan, so hesar nevndir frå fyrsta degi av vita, hvat tær hava at råda yvir. SUM kunnugt eru aðrir partar av flotanum í heilt stórum trupul- leikum eisini, og eigur stødan her eisini at verða ålvarsliga vidgjørd. Vit vita, at nótaflotin er heilt illa fyri. Her vita vit, at ídnaðarfisk- prísirnir eru lægri enn teir kundu verið orsakað av oljugjaldinum. Vit vita, at hetta mál hevur verið vidgjørt í landsstýrinum, og vit fara eisini at heita á landsstýrið um at umhugsa avtgku av olju- gjaldi, har tað beinleiðis trýstir fiskaprísirnar. Vit vita, hvort oyra uppá prísin kann gera mun, tí talan er um stórar nøgdir. Í FISKIVINNU hevur altíð gingið upp og niður, og vit ivast ikki í, at verður arbeitt við hepnari hond, so fara vit eisini at sleppa undan i8si kreppur og her eiga allir t samvirka uttan mun til E ar tviðráttir a —n..n0ø3Á ar rithevundar og bekur Bókadeild Feroya Lærara- felags hevur beint nú bók hjá Steinbjørn B. Jacob- sen i gerð, ið kostar út ímóti 100 tús. kr., og aftanfyri liggur tá eitt stórt arbeiði at leggja bók- ina til rættis. Talan er Nr. 172 — 3. oktober 1987 eisini um aðrar foroyskar bekur, ið kosta nógvan pening — og hetta er alt í lagi, tá ið talan er um góðar bekur. Eg má tí spyrja Stein- bjørn, hvat hann er so 6- negdur við. Bókadeildin kann ikki skriva fyri — Herluf Hermansen Månadagin 20.9. andad- ist Herluf Hermansen i Havn. Hóast Herluf hevði verið álvarsliga sjúkur leingi og deyðs- boðini ikki komu óvænt- að, so eru slík boð kort- ini altíð svár. Herluf var føddur 24. okt. 1913 í Vestmanna, har hann vaks upp og gekk í skúla. Hann var sonur Karl og Nicolinu Hermansen. 15 ára gamal for hann sum messudrongur vid sand- súgvaranum Uffe og tvey ár seinni við frakt- bátinum Havhestinum. Í 1931 flutti hann til Tveroyrar, har pápin starvaðist sum vrakara- kontrollørur, og tá fór Herluf at sigla við Leivi Øssursyni, og var við honum í nógv ár, fyrst sum maður og seinni sum stýrimaður. Tey fyrstu krígsárini var Herluf við ymiskum tverábátum. Hann var við Fagranesi og tá kríggið brast á var hann í Grenlandi við Skarva- nesi. Tá vóru túrarnir býttir millum menninar, og Herluf var í kolamin- uni millum túrarnar. I 1942 fór hann til Is- lands at arbeiða, og har kom hann at sigla fyri r allieraðu. Hetta vort farin Herluf hevði altíð hug til sjógvin, og vildi fegin havt útbúgving á ekin- um, men tá hann var yngri, var ikki nokk bara at vera dugnaligur og hava góð evni. Men við krígslok fór hann at út- búgva seg. Tók fyrst setteskiparprógv í Havn og síðan longdina í Klaksvík (1947). Hetta kláraði hann, hóast hann nú var giftur maður við fimm bernum. Tað sigur nakað um tokka hansara til havið. Árnafjall var nú komið til landið, og var hann við henni til hon varð seld. Aftaná at tey vóru flutt til Havnar, arbeiddi hann á landi við m.a. at loka Havnará, leggja vatnleiðing úr Havnar- dali og rigga skip til á skipasmiðjuni. Inn ímill- um var hann einstakar túrar við Bliki, Arizonu og Ternuni. Í 1959 fór hann umborð á Neva sum 1. stýrimaður. Neva var skúlaskip fyri stýri- mansaspirantar hjá svenska reiðaríðnum Transmarin. forlisti í ensku kanalini var Herluf við, men m.a. orsakað a hansara skipa- smiðju, lótu teir Herluf hava eftirlit við arbeið- inum. Hetta var ein á- sannan av, at hann var ein álitismaður. So hvert sum tey skipini vóru lið- ug, yvirtók hann tey og fordi tey teir fyrstu túr- arnar. Hansara skip hjá hesum reiðaranum bleiv Grethe sigldi hjá reiðarínum vegna sjúku legðist uppi í 1977. Herluf hesum til hann Steen. Aftaná 50 ár á sjónum var ikki lætt at gevast, men hann hevði bát og var á floti Hann sást dagliga niðri við bátadráttin, og har hava mong fingið eiit hugnaligt prát við Her- luf. Hann var sera hittin- orðaður og dugdi so væl at siga frá. Tú vart altíð væl hýrdur, tá tú hevði tosað við hann. tá til bar. Missurin er stórur nú Herluf er farin. Sterstur hjá teim men hevur eisini trúgvan og dyggan stuð- ul. avvarðandi, javnaðarflokkurin mist ein Herluf visti at fjørdur- in nú var rógvin, men tað má uggi, sum eftir sita, at hann kendi seg tryggan, nú hann andaðist vera tykkara