leygardagur 3. oktober 1987síða 18

Síða 18 Føroyska nåtturan rikar sålina Skiftandi og fjølbroytta veðurlagið er ótomandi inspirationskelda , Hann situr boygdur fram- yvir borðið. Á borðinum liggur ein dungi av pappírslepum. Á nekrum av teimum er høpurin av løgnum japonskum skrivt- teknum og å ødrum eru yrkingar å enskum. Uttan at geva tær stórvegis far um innihaldið, sær tú kortini, at tær lovprísa feroysku náttúruni. Vit eru í seyðahúsinum hjá Páll Patursson, bónda, ið stendur við Borðá mill- um Glyvursnes og Kirkju- benes. Í tí partinum av seyðahúsinum, sum er innrættaður til bústað. Har er komfýrur, koyggja, benkur og borð o.m.a. Har hevur tann 45 ára gamli japanarin, Sawa- mura, nú búð í einbýli í meira enn tveir mánaðir — umgyrdur av kríatúrum og eini náttúru, sum hann er sera hugtikin av. Góð ráð frá vinfólki — Eg havi frætt um Fer- oyar frá góðum vinfólki, sum hava verið her. Øll ráddu tey mær til at fara at síggja og uppliva land tykkara, tí her finst alt tað, sum gevur einum skapandi menniskja frið í sálina, konsentratión og inspiratión til at skriva — til at fáa fram kenslur og fjaldar kreftir innan í tær. Sawamura brosar. Fryntligur er hann og dámar væl at fáa vitjan. Hann er eingin vanligur ferðamaður. Nei, hann er ein sokallaður einari, ein vallari. Hóast hann ikki júst er nakar unglingi longur og hóast hann er brekaður í ødrum beininum og tí illa gongdur, so livir í honum trongdin at uppliva verð- ina og læra onnur fólk og aðrar siðir at kenna. Hann hevur ferðast á henda hátt seinastu 25 árini og vitjað meira enn 50 lond. Bert fýra ferðir hevur hann vitjað aftur í heimlandi sínum Japan. — Eg skrivi til tíðarrit og bleð. Leingi havi eg ætlað mær undir at skriva mína fyrstu bók, men nú- staðni eri eg so farin í gongd við hana — og tí kann eg so takka føroysku náttúruni og veðurlag- num fyri. Her fái eg nevn- liga ta ró og ta inspiratión, sum skal til fyri at kunna skriva og minnast aftur á farnar hendingar í alheims londum. Sawamura dylur ikki fyri, at hann er sera hug- tikin av føroysku náttúr- uni. Hann heldur náttúr- una hava sera positiva á- virkan á menniskju og heldur fyri, at tað ganga helst ikki nógv ár, so fara fremmandir rithøvundar, listamálarar og tónleik- arar at leita til Feroya, tí her finnast tær rettu um- steðurnar hjá skapandi Nr. 112 — 3. oktober 1987 fólki at fáa bæði inspira- tión og konsentratión. Tit skulu ikki vera kiekkir, um oyggjar tykkara í framtíðini verða ein lista- ligur miðdepil. Út at ferðast 20 ára gamal Sawamura er feddur og uppvaksin í Japan. Á ein- um lærdum háskúla lærdi hann um altjóða sam- skifti, hann frætti um onnur fólk, aðrar siðir og mentanir. Men eitt er at sita á skúlabonki og hoyra um alt hetta, annað er at fara út í verðina og upp- liva tað í veruleikanum. Tí gjørdi Sawamura av at fara út á eina langa ferð. Hon byrjaði fyri 25 árum síðani. Og framvegis er hann á ferð. Øll hesi árini hevur — Skal tú læra eitt land, fólk, mentan og siðir tess at kenna fult út, so eigur tú at búgva í hvussu so er fýra ár í landinum, sigur Sawa- mura, sum tó enn ikki veit, um hann fær loyvi at vera í Feroyum so langa tid. Fyribils verdur hann so her til jola Sawamura í ferð vid at skriva endurminningar frá fyrstu vallaraferðum sínum í 60-unum hann ferðast í londunum í Asia, serliga í India, Nepal, Thailandi og Ma- laysia. Eisini hevur hann vitjað í Afrika og í Europa. — Eg leiti til lond, sum hava varðveitt gamlar mentanir og siðir og eg royni at koma í samband við upprunafólkið fyri at fáa fatur á sjálvari rótini. Serliga hugtikin eri eg av India og Nepal, har eg havi verið stóran part av tíðini, sigur Sawamura, sum tó leggur dent á, at hann hverki er vorðin buddistur ella hinduari av teirri orsek. — Tær stóru religiónir- nar hava mín stóra áhuga, og eg haldi tað finst nógv gott í ellum religiónum. Eg haldi at Jesus, Buddha og aðrir profetar vóru stórir menn. Ég havi stora virðing fyri teimum. Men fyri at kunna innliva meg í vidurskiftini i ellum lond- um havi eg ikki latið meg ávirka ov nógv av júst eini mentan ella eini religión. Eg royni at súgva til mín alt tað, sum eg kann fáa. Til Føroya Og hvussu bar so til at hann kom til Feroya! — Eg havi ein góðan vin úr Tibet, sum aftur hevur ein vinmann, ið hevur vitj- að í Føroyum. Hann var heilt hugtikin av hesum lítla oyggjasamfelagnum, og tá eg so hugdi í heims- kortið, sá eg eisini, at Fer- oyar liggja á einum vega- móti. Mitt millum Ísland, Grenland, Amerika og Europa. Helt at eg kanska A