týsdagur 27. oktober 1987síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26. 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Torshavn
Pí Sosiaturin
Jan Múller
Krisjan Dahi
Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Tórfinn Smith
Kalmar Lindenskov
P/f Sosialurin
P/f Pressan 1981
Fyritaksstjori
Blaðfólk
ljósmyndari:
Uppseting:
Prent:
Friedmann
fiasko —
Solow succes
AMERIKANSKI búskapar-
frødingurin Robert Solow
hevur fingið Nobels
heidursløn í båskaparfrødi.
Solow er kendur fyri sina
gransking vidvikjandi bu-
skaparligum vøkstri. Hann
hevur sett upp ógvuliga
åhugaverdar og haldg6dar
teoriir, um viðurskifti, ið
treyta búskaparligan vøkst-
ur og fyri hvussuleiðis hesin
vøkstur kann tryggjast,
uttan at tað nervar samfe-
lagsins buskaparligu javn-
våg. Grundsjónarmið
Solows eru tey, at endamál-
ið við øllum búskaparligum
virksemi og vøkstri er fólk-
sins vælferð.
ANNAÐ gevur eftir Solows
uppfatan onga meining.
Solow er sostatt ein bú-
skaparfrødingur, ið liggur á
somu kós sum Keynes og
hevur hann bygt víðari og á
staði Keynes og roynt at til-
laga hetta åstødi til okkara
tíð. Solow trýr ikki uppá, at
búskapurin í einum fram-
komnum samfelag eigur at
sleppa at ansa sær sjálvum
uttan uppilegging frå al-
mennari síðu, og hann hev-
ur sett fram nógv áhuga-
verd uppskot, um hvussu-
leiðis tað almenna eigur at
leggja karmarnar til rættis
fyr einum sunnum og javnt
vaksandi búskapi.
VIÐ åstødi sínum og við sin-
um hugsjónum stendur
Solow sum sjálvur mót-
setningurin til ein annan
nobelprístakara í búskapar-
frødi. Vit hugsa sjálvsagt
oddagrein
um Milton Friedmann, sum
er búskaparligur sjef-
ideologur hjá Reagan og
føroyska fólkaflokkinum.
Sambært Friedmann eiga
tær sokallaðu fríu markn-
aðarkreftirnar at sleppa at
virka fullkomuliga ótálm-
aðar og serstakliga hevur
hann stórt álit á storfyritøk-
unum! Tí eigur at verða
førdur ein buskaparpolitikk-
ur, sum gagnar big business
— ella sum tad eitur vid
Friedmanns egnu orðum:
Gev rossunum ov mikið at
eta, so verða spurvarnir
mettir av tí, sum rossini
leiva.
HESIN politikkur hevur ført
USA og onnur lond, sum
hava lurtað eftir Friedmann
út í búskaparligt Oføri. Just í
hesum døgum síggja vit
itøkiligu úrslitini av bú-
skaparligu teorium Fried-
manns: kaos í almenna bú-
skapinum í USA, kaos á
heimsins børsum og kaos í
heilanum á Reagan og
hansara ráðgvarum við
teirra avoldaðu búskapar-
ligu sjónarmiðum. Fried-
manns búskaparliga heim-
speki gjørdist ein fiasko og
dyrgoldin lærupengi fyri tey
lond, sum hava innrættad
seg eftir hesari heimspeki.
Vit harmast sjålvsagt teirra
vegna, men fegnast um, at
tað ikki gjørdist fólkaflokk-
urin, sum kom at føra bú-
skaparpolitikkin hesi árini,
tí so vóru vit illa stodd í dag.
jd
Nr. 122 — 23. oktober 1987
Andrias í Hvannasundi
og sjónvarpið
okt. bar
sjónvarpið tey boð inn í
føroysku heimini, at
sagt uppå vanligt før-
oyskt talumål — nú hevði
Mortan fingið fótin í reyv-
ina, bæði á brúnni og á
reidaraskrivstovuni.
Beiggi hansara Sonni
skuldi vera skipari og
»Teknocon« skuldi vera
reiðari.
Í sjónvarpinum í gjár
(23. okt.) vórðu so lisin
upp nekur brot úr einari
rættleiðing frá bankanum
(PK-Finans), sum í
heildarmyndini og í mun
til tað sum sjónvarpið
upplýsti hósdagin, vóru
sett saman so snildisliga,
at »meinigi madurin« fekk
ta fatan, at samanumtikid
var rættleidingin frå PK-
Finans bert fyri småputl
at rokna.
Tydningarmesta brotid
i rættleidingini frå bank-
anum varð als ikki nvnt.
Tað ljóðar soleiðis:
„Viðvíkjandi reidari-
num P/F Havfiskur (felag-
ið, ið eigur >Andrias í
Hvannasundi«), so verður
tað áframt rikið av Mort-
an Johannesen, skipara.
Ti má tað avsannast at
aðrir eru reidarar«.
Her eigur eisini at verða
skoytt uppí, at Mortan als
ikki varð eftirspurdur av
sjónvarpinum — hverki í
samband við >sensatións-
tidindini« hósdagin ella
jenkasligu rættleiðingina
fríggjadagin.
Leggið til merkis: Við
glæsiligum myndum av
tveimum um alt landið
kendum breðrum ber sjón-
Hósdagin 22.
varpið tey stórtíðindi, at
annar skal slátrast og hin
setast í hásætið. Tá so
skrivlig rættleiðing
verður send sjónvarpin-
um, verður týdningar-
mesta brotið í rættleiðing-
ini — tað sum bankin bein-
leiðis biður um at fáa av-
sannað — ikki nevnt. At
biðja um umbering fyri
ósonn tíðindi eru vit onn-
ur deyðuligu ikki von við
frá sjónvarpsins síðu, so
ta síðuna skal eg lata
liggja.
Útvarpið hevur nú latið
Føroya fólk frætta hvussu
leikur veruliga er farin
fram, og tekk skulu teir
hava fyri tað, um tað var
gjert fyri at reinsa um-
demi Mortans, og ikki
bert fyri at geva arvafígg-
indanum — sjónvarpinum
— ein »frammanå«, tí tað
fær bert prestigu- og
evundssnyrilin at snara
enn skjótari, tá næsta off-
ur skal slátrast.
Tað eg vil við hesum
orðum er at sýna eitt demi
uppá ta ófýsiligu og oyði-
leggjandi makt einkar-
rættsfjølmidilin sjónvarp-
ið kann hava, um hann
verður latin upp í hend-
urnar á menniskjum, ið
vilja eðrvísi hugsandi til
»livs« — ella sum leggja
maktina í hvenn tað gong-
ur út yvir, bert tey sjálvi
fáa loyvi at spræna dag-
sins allarsterstu sensa-
tion inn í føroysku heim-
ini.
Øll kenna øll i okkara
lítla landi, og tað pliktar
sjálvandi meira enn í teim-
um stóru londunum, at
størst meguigt fyrilit
verður tikið til árinini á
umdømid hjá teimum, ið
verða umredd alment.
Okkum tervar ikki
„sensatiónspressu< í hes-
um landi. »Palleba« veit
allíkavæl tað, ið vert er at
vita um trímenningar
sínar, og eru vit ikki ell
meir og minni trímenning-
ar við hvenn annan?
Samdur ella ei við Mort-
an — sjálvur eri eg ikki
tað altíð — men tað slepst
ikki uttanum, at vit í hes-
um »svartkjaftadøgum«
meira enn nakrantíð áður
hava terv á fólki júst sum
Mortan — menniskju, ið
hava dirvi og vilja at líta
inn í framtíðina við bjart-
skygni. Verða hesi menn-
iskju kevd av sensatións-
tíðindafólki og evund, so
er í hvussu so er als eingin
vón um at svartkjafta-
vinnan nakrantíð fer at
bera seg.
Okkara fremstu skipar-
ar, ja, teir teljast óivað
millum heimsins allar
fremstu innan slíka vinnu
— undangongumenninir:
Agga, Eiler, Regin v.fl.
(nevnini í bókstavareð) —
hevur fiskivinnutjóðin
Føroyar ikki longur »råd«
at satsa uppá. Spurning-
urin, ið átti at verið settur
her, er: Hava vit ráð ikki
at gera tað?
Har vónloysi, dapur-
skygni og evund valda,
verður einki framt. Tá
gera bæði 15 og 10 ferðir
15 mill. almennar stuðuls-
krónur hverki frá ella til
fyri at bjarga svartkjafta-
vinnuni.
Tormóður Dahl
Atli P. Dam spælt falitt
sum fiskimálaráðharri
Í einum landi sum td. i
Feroyum hevur verið van-
ligt, at ein ráðharri hevur
fiskivinnumál
»høvudsmålsøki«. Men i
hesum landsstýri hava
hesi viðurskifti verið ødr-
vísi. Legmaður hevur und-
ir sær fyrisitingarmál og
uttanríkismál. Tvey rætti-
liga stór málseki, sum, hó-
ast okkara ríkisrættarligu
steðu sum partur av ein-
um kongaríki, áttu at ver-
ið arbeiði nokk til meira
enn tann eina persónin.
Umframt hesi stóru máls-
eki hevur Atli P. Dam á-
tikið sær at rekja Føroya
stersta og týdningar-
sum
sitt
mesta målsøki: fiskivinnu-
málsekið.
Ein kann so
Hvussu hevur
spyrja:
vignast?
Gamalt er, at átekur mað-
ur sær ov nógvar arbeiðsá-
byrgdir, so verður ongin
av teimum rekt til lítar.
Og so er við fiskivinnu-
málum í hesum lands-
stýrisskeiði. At siga at lít-
ið skil hevur verið á, vil
vera at rósa fiskimálaráð-
harra Feroya, tí sannleik-
in er tann, at onki sum
helst skil hevur verið á.
Her skal ikki farast út í
æsir um manglandi fiski-
vinnupolitikk, tí teir
»vitugu« taka ikki við
læru frå »dårum«, men
eini tvey grundleggjandi
domi um skilaleysan fiski-
vinnupolitikk skulu tó
verða nevnd. Hetta verður
gjørt í vón um, at eitt
komandi landsstýri fer at
hava meira umhugsni við
teirri vinnu, sum hóast alt
er grundarlagið undir
eksistensi føroyinga.
Fyri árum síðan var,
bæði her hjá okkum og
kring allan heimin, ein
sera stór dýrtíð (inflatión).
Hetta ferdi við sær, at
prísir og lenir vuksu við
miklari ferð. Nevnast
kann, at vanliga tímalenin
er meira enn trífaldað frá